بازار صنعت لیزینگ در ایران آب رفت
در هفتمین جلسه کمیسیون بازار پول و سرمایه اتاق بازرگانی تهران، مشکلات و چالشهای صنعت لیزینگ، معرفی و نقش این صنعت در تامین مالی تبیین شد. در این نشست مطرح شد کهاندازه بازار صنعت لیزینگ در ایران از یک میلیارد دلار در سال 1396 به 300 میلیون دلار در سال 1401کاهش داشته است. در ابتدای این نشست رئیس کمیسیون بازار پول و سرمایه اتاق تهران طی سخنانی درباره اهمیت صنعت لیزینگ به مقایسه حجم عملیات این صنعت در جهان و ایران پرداخت و گفت: حجم عملیات لیزینگ جهانی در سال 2000 حدود 500 میلیارد دلار برآورد شد که طی یک فرآیند صعودی در سال 2020 به حدود 1400 میلیارد دلار رسید. همچنین سه منطقه آمریکای شمالی، اروپا و آسیا بیش از 96 درصد از حجم عملیات لیزینگ در جهان را به خود اختصاص دادهاند. به گزارش روابط عمومی اتاق تهران، فریال مستوفی با بیان اینکه در لیزینگ روشهای مختلفی در قالب دستهبندی لیزینگ مالی و لیزینگ عملیاتی تعریف شده است، ادامه داد: صنعت لیزینگ در ایران کمتر مورد توجه بوده و البته از طریق روشهایی چون اجاره به شرط تملیک و فروش اقساطی در سطح محدود اجرا میشود. او افزود: لیزینگ عملیاتی به واسطه امکان اجاره دادن داراییهای مختلف میتواند کاربرد فراوانی در کسبوکارهای تولیدی و معدنی کشور داشته باشد که متاسفانه مطابق ضوابط بانک مرکزی فعلاً اجرایی نیست و در صورت تصویب شورای پول و اعتبار امکان تامین تجهیزات کارخانهای و ماشینآلات معدنی فراهم خواهد شد. کاهش اندازه بازار صنعت لیزینگ در ایران پس از بیان این توضیحات، مهدی بسحاق، دبیرکل انجمن ملی لیزینگ طی گزارشی به معرفی این صنعت و طرح چالشهای آن پرداخت. بر اساس تعریفی که او ارائه کرد، لیزینگ عبارت است از تامین مالی مشتری به جهت تهیه کالای منقول یا غیرمنقول در قالب عقود مجاز. بسحاق با اشاره به اینکه تشکیل نخستین شرکت لیزینگ در ایران به سال 1354 بازمیگردد، توضیح داد: بر اساس قانون تنظیم بازار غیرمتشکل پولی و موسسه مالی غیربانکی، تمام فعالیتهای تجاری لیزینگی در ایران تابع قوانین و مقررات نظارتی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران خواهد بود. او با بیان اینکه قرارداد فروش اقساطی و قرارداد فروش اجاره به شرط تملیک در حال حاضر به عنوان عقود مجاز صنعت لیزینگ شناخته میشود، در ادامه برخی مزایای این صنعت را برشمرد و گفت: اطمینانبخشی به مشتری، جلوگیری از صوری بودن عملیات اعتباری، ضدتورمی بودن عملیات لیزینگ، تنوع در اخذ تضامین، کمک به صنعت و تولید و کمک به افزایش تقاضا از جمله مزیتهای این صنعت است. او با بیان اینکه در حال حاضر صنعت خودرو، صنعت ساختمان، تولیدکنندگان کالای بادوام و تولیدکنندگان تجهیزات و ماشینآلات در شمار بازیگران اصلی صنعت لیزینگ قرار گرفتهاند، ادامه داد: اکنون 21 لیزینگ بانکی، 8 لیزینگ شرکتی و 18 لیزینگ مستقل در کشور فعالیت میکنند. بسحاق در ادامه گفت که به رغم رشد عملیات لیزینگ در جهان، اندازه بازار صنعت لیزینگ در ایران از یک میلیارد دلار در سال 1396 به 300 میلیون دلار در سال 1401 کاهش داشته است. به گفته او، بخشینگری و عدم توسعه کامل صدور قوانین در کشور بدون نظرسنجی و پایش از سوی سایر ارگانهای ذیربط، عدم تصویب دستورالعمل جدید و محدودیتهای بانک مرکزی، نداشتن جایگاه قانونی در قوانین مجلس به صورت مجزا، فعالیت موازی شرکتهای غیرمجاز و مسایل مالیاتی از جمله دلایل عدم رشد کسبوکارهای لیزینگ در ایران محسوب میشود. او سپس پیشنهاداتی برای توسعه این صنعت در کشور ارائه کرد که رفع مسایل مالیاتی مرتبط با عاملیت و موضوعات مرتبط، ابلاغ دستورالعمل جدید فعالیت و نظارت بر شرکتهای لیزینگ از سوی بانک مرکزی و تدوین قانون مجزا برای صنعت لیزینگ بخشی از این پیشنهادات بود.
