آینده تولید و اقتصاد در ایران
ضمن اینکه تاکید دارد این موضوع به «نابرابری منطقهای دامن میزند»، زیرا مناطق با زیرساخت انرژی محدودتر، بخش صنعت خود را از دست میدهند. یونس نادمی هم معتقد است ممکن است ناترازی علاوه بر کلید زدن افزایش بیکاری و گسترش فقر و نابرابری، پیامدهای امنیتی ناشی از نارضایتی عمومی را هم در پی داشته باشد.
به عقیده محسن عسکری، آسیب به ساختار تولید صنعتی و همه پیامدهای مرتبط به آن، نتیجه طبیعی ناترازی است. از آن سو، حل تحریم در کنار روی آوردن به رویکردهای بازاری در بخش انرژی و حذف قیمت دستوری میتواند به ظهور فرصت جدیدی برای تحول اقتصاد ایران بدل شود. ا
مین ایزدیار نیز با اشاره به اثر عمیق تحریمها و وجود معضل FATF بر تحول بخش انرژی ایران معتقد است: راهحل غلبه بر ضعف جدی کشور در سرمایهگذاری روی زیرساختهای انرژی حل این دو مساله است. به عقیده این پژوهشگر اقتصادی، ناترازی پیشآمده شدیدتر از آن است که با سیاستهای موقتی بتوان از آن عبور کرد. حل این مساله نیازمند استراتژیهای کلان و تصمیمات بزرگ از نهادهایی فراتر از دولت است. این روندی که به ناترازی انجامیده است، باید متوقف شود و روی زیرساختهای تولید انرژی سرمایهگذاری شود.
دنیای اقتصاد
