چرا کشاورزی مرسوم باید ممنوع شود؟
ساعت 24-علی اسدی خمامی-وقتی مواد شیمیایی برای نخستینبار در کشاورزی معرفی شدند، همه از آنچه میتوانستند، انجام دهند شگفتزده شدند. بازدهی بهطور چشمگیری افزایش یافت. در ابتدا، خاک بسیار سالم بود. آسیب حاصل از کودهای شیمیایی دیده نمیشد و آفات هنوز به حشرهکشها مقاوم نبودند. تکنولوژیهای جدید به تمام جهان به عنوان انقلابی در زمینه کشاورزی صادر میشد: انقلاب سبز.
به گزارش نچرالنيوز، كودهاي شيميايي، حشرهكشها، علفكشها، آنتيبيوتيكها، هورمونها و ارگانيسمهاي دستكاري شده ژنتيكي محصولات اين انقلاب بودند. انقلابي كه امروزه تقريبا ديگر كسي آن را سبز نمينامد. چراكه هيچ چيز سبزي درباره آن وجود ندارد. حداقل نه به معناي جديد و دوستدار محيطزيست لغت سبز.
جنبههاي منفي انقلاب سبز
تكنيكهاي مرسوم كشاورزي مشكلات زيادي را به وجود آورده است. روشهاي معمولي حقوق حيوانات را تامين نميكنند، بيماريها و آلودگيها را گسترش ميدهند و كيفيت خاك و آب را تنزل ميبخشند. براي حفظ منابع و ارتقاي سلامت، كشاورزي مرسوم بايد در سطح جهاني ممنوع شود.
بازگشت به كشاورزي ارگانيك كه استفاده از مواد شيميايي را ممنوع و تناوب زراعي را تشويق ميكند، زمينهاي قابل كشت را حفاظت، سطح مواد مغذي غذا را افزايش و سمي بودن آن را بهطور چشمگيري كاهش خواهد داد.
غذايي كه ميخوريم سمي است
بله! غذاي ما وقتي به روشهاي متداول تهيه ميشود، سمي است. دولت ميزان استفاده از حشرهكشهاي مختلف را در صنايع كشاورزي محدود كرده است، اما هيچ محدوديتي بر تعداد حشرهكشهاي قابل استفاده يا حجم كلي آلايندههاي شيميايي وضع نشده است.
كشاورزان در كشاورزي ارگانيك، از سمومي با پايه گياهي استفاده ميكنند. اين مواد بيوشيميايي طبيعي، به سرعت تجزيه ميشوند. اين در حالي است كه در كشاورزي مرسوم، گستره وسيعي از سموم استفاده ميشود كه بيشتر آنها مصنوعي است. بعضي از اين سموم صدها يا هزاران سال ماندگاري دارند و براي انسانها و حيوانات سمي هستند. قرار گرفتن در معرض اين مواد شيميايي ميتواند تاثير مستقيمي بر خطر ابتلا به انواع سرطان داشته باشد، بهخصوص سرطان مغز، پروستات، خون و غدد لنفاوي.
چه بر سر خاك ميآيد؟
حفاظت از زمينهاي قابل كشت، براي حفظ امنيت غذايي نسلهاي آينده ضروري به نظر ميرسد. اما روشهاي مرسوم كشاورزي، تهديدي عليه سلامت خاك به حساب ميآيند. حشرهكشها، علفكشها، قارچكشها و كودهاي شيميايي مبتني بر مواد پتروشيمي باعث نابودي جانداران مفيد در خاك مانند كرمهاي خاكي، حشرات شكارچي و باكتريهاي مفيد ميشوند. براي كشت در اين زمينهاي مملو از موادشيميايي، موادشيميايي بيشتري نياز است. اين روند سطح رويي خاك را فرسوده ميكند و ميزان نمك آن را افزايش ميدهد. بعد از اين فرآيند، زيستپذيري خاك بهشدت كاهش مييابد و اين در حالي است كه تجارت كشاورزي مرسوم تعداد بيشتري زمين را به كار ميگيرد. نهايتا زمينهاي زراعي بيشتر و بيشتري غيرقابل كشت خواهند شد.
در مقابل كشاورزي ارگانيك با استفاده از تناوب زراعي، حشرهكشهاي طبيعي و روشهاي دوستدار محيطزيست، خاك را دوباره ترميم ميكند.
مناطق مرگ در اقيانوسها
خاك و موجودات ساكن آن تنها قربانيان كشاورزي مرسوم نيستند. وقتي كه آب جاري از باران، خاك شسته شده را به اقيانوسها ميبرد، مقدار زيادي از موادشيميايي به آب راه مييابد. اين موادشيميايي باعث مرگ پلانكتونها ميشود و غذاي باكتريهاي دريايي را فراهم ميكند.
باكتريها با مصرف اكسيژن، ميزان اين ماده حياتي را در آب اقيانوس كاهش ميدهند. ميگوها، ماهيها و ساير جانداران دريايي منطقه را به خاطر كمبود اكسيژن ترك ميكنند يا در اثر آن ميميرند و اين فرآيند نهايتا به پيدايش مناطق مرگ در اقيانوسها منجر ميشود. مناطقي كه هيچ موجود زندهيي جز باكتريها در آنها وجود ندارد.
استفاده از حشرهكشها، آنتيبيوتيكها و ساير مواد شيميايي در بلندمدت تاثير مستقيمي بر كاهش پايداري كشاورزي و سطح سلامت مصرفكنندگان ميگذارد. از طرف ديگر اين مواد خطري جدي براي كشاورزان و توليدكنندگان مواد غذايي نيز محسوب ميشوند. استفاده از روشهاي كشاورزي ارگانيك، روشي موثر براي جلوگيري از اين زيانهاست. اما كشاورزي مرسوم، تجارت گستردهيي را براي محصولاتش به وجود آورده است. بايد منتظر بود تا مشخص شود كداميك پيروز ميشود: سود حاصل از محصولات مرسوم كشاورزي يا تمايل بشر براي حفظ سلامتي و حفاظت از امنيت غذايي نسلهاي بعدي.
جنبههاي منفي انقلاب سبز
تكنيكهاي مرسوم كشاورزي مشكلات زيادي را به وجود آورده است. روشهاي معمولي حقوق حيوانات را تامين نميكنند، بيماريها و آلودگيها را گسترش ميدهند و كيفيت خاك و آب را تنزل ميبخشند. براي حفظ منابع و ارتقاي سلامت، كشاورزي مرسوم بايد در سطح جهاني ممنوع شود.
بازگشت به كشاورزي ارگانيك كه استفاده از مواد شيميايي را ممنوع و تناوب زراعي را تشويق ميكند، زمينهاي قابل كشت را حفاظت، سطح مواد مغذي غذا را افزايش و سمي بودن آن را بهطور چشمگيري كاهش خواهد داد.
غذايي كه ميخوريم سمي است
بله! غذاي ما وقتي به روشهاي متداول تهيه ميشود، سمي است. دولت ميزان استفاده از حشرهكشهاي مختلف را در صنايع كشاورزي محدود كرده است، اما هيچ محدوديتي بر تعداد حشرهكشهاي قابل استفاده يا حجم كلي آلايندههاي شيميايي وضع نشده است.
كشاورزان در كشاورزي ارگانيك، از سمومي با پايه گياهي استفاده ميكنند. اين مواد بيوشيميايي طبيعي، به سرعت تجزيه ميشوند. اين در حالي است كه در كشاورزي مرسوم، گستره وسيعي از سموم استفاده ميشود كه بيشتر آنها مصنوعي است. بعضي از اين سموم صدها يا هزاران سال ماندگاري دارند و براي انسانها و حيوانات سمي هستند. قرار گرفتن در معرض اين مواد شيميايي ميتواند تاثير مستقيمي بر خطر ابتلا به انواع سرطان داشته باشد، بهخصوص سرطان مغز، پروستات، خون و غدد لنفاوي.
چه بر سر خاك ميآيد؟
حفاظت از زمينهاي قابل كشت، براي حفظ امنيت غذايي نسلهاي آينده ضروري به نظر ميرسد. اما روشهاي مرسوم كشاورزي، تهديدي عليه سلامت خاك به حساب ميآيند. حشرهكشها، علفكشها، قارچكشها و كودهاي شيميايي مبتني بر مواد پتروشيمي باعث نابودي جانداران مفيد در خاك مانند كرمهاي خاكي، حشرات شكارچي و باكتريهاي مفيد ميشوند. براي كشت در اين زمينهاي مملو از موادشيميايي، موادشيميايي بيشتري نياز است. اين روند سطح رويي خاك را فرسوده ميكند و ميزان نمك آن را افزايش ميدهد. بعد از اين فرآيند، زيستپذيري خاك بهشدت كاهش مييابد و اين در حالي است كه تجارت كشاورزي مرسوم تعداد بيشتري زمين را به كار ميگيرد. نهايتا زمينهاي زراعي بيشتر و بيشتري غيرقابل كشت خواهند شد.
در مقابل كشاورزي ارگانيك با استفاده از تناوب زراعي، حشرهكشهاي طبيعي و روشهاي دوستدار محيطزيست، خاك را دوباره ترميم ميكند.
مناطق مرگ در اقيانوسها
خاك و موجودات ساكن آن تنها قربانيان كشاورزي مرسوم نيستند. وقتي كه آب جاري از باران، خاك شسته شده را به اقيانوسها ميبرد، مقدار زيادي از موادشيميايي به آب راه مييابد. اين موادشيميايي باعث مرگ پلانكتونها ميشود و غذاي باكتريهاي دريايي را فراهم ميكند.
باكتريها با مصرف اكسيژن، ميزان اين ماده حياتي را در آب اقيانوس كاهش ميدهند. ميگوها، ماهيها و ساير جانداران دريايي منطقه را به خاطر كمبود اكسيژن ترك ميكنند يا در اثر آن ميميرند و اين فرآيند نهايتا به پيدايش مناطق مرگ در اقيانوسها منجر ميشود. مناطقي كه هيچ موجود زندهيي جز باكتريها در آنها وجود ندارد.
استفاده از حشرهكشها، آنتيبيوتيكها و ساير مواد شيميايي در بلندمدت تاثير مستقيمي بر كاهش پايداري كشاورزي و سطح سلامت مصرفكنندگان ميگذارد. از طرف ديگر اين مواد خطري جدي براي كشاورزان و توليدكنندگان مواد غذايي نيز محسوب ميشوند. استفاده از روشهاي كشاورزي ارگانيك، روشي موثر براي جلوگيري از اين زيانهاست. اما كشاورزي مرسوم، تجارت گستردهيي را براي محصولاتش به وجود آورده است. بايد منتظر بود تا مشخص شود كداميك پيروز ميشود: سود حاصل از محصولات مرسوم كشاورزي يا تمايل بشر براي حفظ سلامتي و حفاظت از امنيت غذايي نسلهاي بعدي.
