دستاوردهاي ناراحتكننده دوره احمدينژاد
مردم غذا هم نمیتوانند خریداری کنند
ساعت 24- محمود احمدینژاد رییس دولتهای نهم و دهم به حرف اقتصاددانان گوش نمیداد و حتی آنها را متهم میکرد که به خارجیها باج علمی مدهند و یا با سرمایهداران همراه شدهاند و تحلیلهایشان با خواست مردم منافات دارد. اقتصاددانان میگفتند باید سرمایهگذاری رشد کند یا تولید ملی افزایش یابد و درآمد سرانه مردم افزایش یابد. اما سیاستهای ناکارآمد احمدینژاد موجب شد بیکاری تحصیلکردهها به حدود ۴۰ درصد برسد، رشد اقتصاد ملی دو سال پیدرپی منفی شود و درآمد مردم کاهش یابد.
شهروندان البته وقتي درآمدشان تا اندازهاي كم مي شود از تفريح و لباس و مسافرت كم ميكنند اما اگر كارد به استخوان برسد غذا هم كمتر ميخورند. اين اتفاق در سالهاي ۹۱ و ۹۲ اتفاق افتاد و نتيجه كاهش درآمد سرانه كاهش مصرف بود.
كاوه زرگران، رييس كميسيون كشاورزي اتاق بازرگاني تهران در نشست چهارم اين كميسيون آمارهاي عجيبي رايه داد و گفت: «از سال ۱۳۹۲ تاکنون در برنج ۳۴ درصد، در روغن نباتی ۲۶ درصد و در نان ۳۱ درصد کاهش مصرف داشتهایم.» او این مساله را ناشی از کاهش قدرت خرید خانوار عنوان کرد. او همچنین کاهش مصرف لبنیات خانوار را در این دوره زمانی بین ۱۸ تا ۲۲ درصد ارزیابی کرد.
کاوه زرگران با اشاره به این ظرفیت تولید در صنایع تبدیلی کشور این ظرفیت را حدود ۲۳۵ میلیون تن عنوان کرد که در حال حاضر کمتر از نیمی از این ظرفیت فعال است. رئیس کمیسیون کشاورزی، آب و صنایع غذایی اتاق تهران گفت: «در حال حاضر تولیدات صنایع تبدیلی کشور حدود ۹۰ میلیون تن یعنی یعنی کمتر از ۴۰ درصد ظرفیت اسمی این صنایع است.» زرگران این شاخص را نشانه رکود در صنایع تبدیلی عنوان کرد و از شرایط نامطلوب اقتصادی برای این صنایع گفت.
او همچنین با اشاره به برخی انتقادات که از تاکید بر تخفیفاتی که در فروشگاههای بزرگ و زنجیرهای روی محصولات اعمال میشود، وضع صنایع تبدیلی را خوب ارزیابی میکنند توضیح داد که این تخفیفات معمولاً از محل مابهالتفاوت نرخ سود عمدهفروشی و خردهفروشی است و ربطی به تولیدکنندهای که محصولش را کمترین سود ممکن میفروشد ندارد.
کاوه زرگران در ادامه از خرید تضمینی محصولات کشاورزی انتقاد کرد و این مساله را باعث افزایش قیمتها عنوان کرد. او گفت: «از سال ۸۳ تا ۹۳ یعنی در یک بازه ۱۰ ساله، قیمت خرید تضمینی به طور متوسط ۷ برابر افزایش داشته است. برای مثال قیمت خرید تضمینی در غلات ۷ برابر، در چغندرقند ۷ برابر و در دانههای روغنی ۷.۵ برابر شده است.» او با اشاره به افزایش هزینههای تولید برای صنایع تبدیلی، قیمتگذاری دولتی و عدم اجازه دولت برای افزایش قیمت محصولات نهایی را عمدهترین مشکل صنایع خواند. زرگران این افزایش هزینهها را شامل افزایش عوارض واردات، افزایش نرخ ارز، افزایش قیمت حاملهای انرژی و افزایش دستمزدها خواند و گفت: «از ابتدای سال ۱۳۹۲ که بسیاری از صنایع دیگر اجازه افزایش قیمت نداشتهاند، حداقل دستمزد روزانه، معادل ۱۷ درصد افزایش یافته است.»
او در مورد افزایش هزینه تولید کالا به لبنیات که این روزها بحث افزایش قیمت آن بسیار داغ است اشاره کرد و توضیح داد که برای تولید این کالا در سال جاری هزینههای گمرکی ۰.۵۵ درصد، نرخ ارز ۱.۰۸ درصد، حمل و نقل ۰.۸۸ درصد، هزینه برق ۰.۰۶، هزینه سوخت ۱ درصد و دستمزد ۲.۵ درصد افزایش یافته است. او گفت: «یعنی اگر تولیدکنندگان لبنیات در سال جاری ۶.۰۷ درصد افزایش قیمت بدهند میتوانند به حاشیه سود خود در سال قبل برسند.» او در ادامه این افزایش قیمت را در آب معدنی ۵.۷۵ و در روغن نباتی ۲۰.۷ درصد اعلام کرد.
كاوه زرگران، رييس كميسيون كشاورزي اتاق بازرگاني تهران در نشست چهارم اين كميسيون آمارهاي عجيبي رايه داد و گفت: «از سال ۱۳۹۲ تاکنون در برنج ۳۴ درصد، در روغن نباتی ۲۶ درصد و در نان ۳۱ درصد کاهش مصرف داشتهایم.» او این مساله را ناشی از کاهش قدرت خرید خانوار عنوان کرد. او همچنین کاهش مصرف لبنیات خانوار را در این دوره زمانی بین ۱۸ تا ۲۲ درصد ارزیابی کرد.
کاوه زرگران با اشاره به این ظرفیت تولید در صنایع تبدیلی کشور این ظرفیت را حدود ۲۳۵ میلیون تن عنوان کرد که در حال حاضر کمتر از نیمی از این ظرفیت فعال است. رئیس کمیسیون کشاورزی، آب و صنایع غذایی اتاق تهران گفت: «در حال حاضر تولیدات صنایع تبدیلی کشور حدود ۹۰ میلیون تن یعنی یعنی کمتر از ۴۰ درصد ظرفیت اسمی این صنایع است.» زرگران این شاخص را نشانه رکود در صنایع تبدیلی عنوان کرد و از شرایط نامطلوب اقتصادی برای این صنایع گفت.
او همچنین با اشاره به برخی انتقادات که از تاکید بر تخفیفاتی که در فروشگاههای بزرگ و زنجیرهای روی محصولات اعمال میشود، وضع صنایع تبدیلی را خوب ارزیابی میکنند توضیح داد که این تخفیفات معمولاً از محل مابهالتفاوت نرخ سود عمدهفروشی و خردهفروشی است و ربطی به تولیدکنندهای که محصولش را کمترین سود ممکن میفروشد ندارد.
کاوه زرگران در ادامه از خرید تضمینی محصولات کشاورزی انتقاد کرد و این مساله را باعث افزایش قیمتها عنوان کرد. او گفت: «از سال ۸۳ تا ۹۳ یعنی در یک بازه ۱۰ ساله، قیمت خرید تضمینی به طور متوسط ۷ برابر افزایش داشته است. برای مثال قیمت خرید تضمینی در غلات ۷ برابر، در چغندرقند ۷ برابر و در دانههای روغنی ۷.۵ برابر شده است.» او با اشاره به افزایش هزینههای تولید برای صنایع تبدیلی، قیمتگذاری دولتی و عدم اجازه دولت برای افزایش قیمت محصولات نهایی را عمدهترین مشکل صنایع خواند. زرگران این افزایش هزینهها را شامل افزایش عوارض واردات، افزایش نرخ ارز، افزایش قیمت حاملهای انرژی و افزایش دستمزدها خواند و گفت: «از ابتدای سال ۱۳۹۲ که بسیاری از صنایع دیگر اجازه افزایش قیمت نداشتهاند، حداقل دستمزد روزانه، معادل ۱۷ درصد افزایش یافته است.»
او در مورد افزایش هزینه تولید کالا به لبنیات که این روزها بحث افزایش قیمت آن بسیار داغ است اشاره کرد و توضیح داد که برای تولید این کالا در سال جاری هزینههای گمرکی ۰.۵۵ درصد، نرخ ارز ۱.۰۸ درصد، حمل و نقل ۰.۸۸ درصد، هزینه برق ۰.۰۶، هزینه سوخت ۱ درصد و دستمزد ۲.۵ درصد افزایش یافته است. او گفت: «یعنی اگر تولیدکنندگان لبنیات در سال جاری ۶.۰۷ درصد افزایش قیمت بدهند میتوانند به حاشیه سود خود در سال قبل برسند.» او در ادامه این افزایش قیمت را در آب معدنی ۵.۷۵ و در روغن نباتی ۲۰.۷ درصد اعلام کرد.
