داوداوغلو را رصد کنیم نه اردوغان را
روزي اگر قصد اين باشد كه به طور مثال اگر دولت ايران قصد كاري داشته باشد و بخواهد آن را به سخنان رييسجمهور اردوغان مستند و مسووليتي را متوجه دولت تركيه كند شايد به لحاظ توزيع قدرت در تركيه موفق به اقدامي نشود.
ان گروه از افرادي كه علاقمندند مناسبات واقعي ميان ايران و تركيه را بررسي كرده و به نتيجه برسند بيش از آنكه به سخنان اردوغان توجه كنند بايد به آنچه بر زبان داوداوغلو جاري ميشود توجه كنند. داوداوغلو نخستوزير تركيه است كه هدايت كلي و عملي دولت را بر دوش دارد و ميتواند حرفهايي بزند كه منشا اثر و تصميم باشد.
به همين دليل است كه او كمتر در باره ايران سخن ميگويد، علاوه بر اين اردوغان كه به نظر ميرسد موقعيت ممتاز سياسي سالهاي قبل را از دست داده و يك فرد غيرانديشمند به حساب ميايد كه حساب و كتابهاي شخصياش و نگاه فردياش را به سياست سرايت ميدهد، عصباني است و شايد اعتقاد داشته باشد كه بخشي از تخريب مقبوليت سياسياش به وسيله بحثهايي است كه ايرانيان درباره او ميكنند و به طور مثال ميگويند او به رهبران عربستان توصيه كرده است شيخ نمر كشته شود.
