عفونت مثانه در زنان ـ bladder infection female
عفونت مثانه در زنان ـ bladder infection female
| عفونت مثانه در زنان عبارت است از التهاب یا عفونت مثانه. |
 |
| ـ علایم شایع: |
| ۱. احساس سوزش هنگام ادرار |
| ۲. تكرر ادرار، گرچه مقدار ادرار ممكن است كم باشد. |
| ۳. فوریت ادرار |
| ۴. درد در شكم درناحیهای كه مثانه قرار دارد. |
| ۵. درد قسمت پایین كمر |
| ۶. وجود خون در ادرار |
| ۷. تب خفیف |
| ۸. بد بو بودن ادرار |
| ۹. درد به هنگام نزدیكی |
| ۱۰. بی اختیاری ادرار(گاهی) |
| ۱۱. شب ادراری در كودك |
| ۱۲. تب و تحریك پذیری در شیرخوار |
| ـ علل بیماری: |
| ۱. آسیب به پیشابراه |
| ۲. باكتریهایی كه از قسمت دیگری از بدن از راه خون به مثانه میرسند. |
| ۳. استفاده از كاتتر ادراری برای تخلیهٔ مثانه، مثلاً پس از زایمان یا جراحی. |
| ۴. باكتریهایی كه از راه پوست اطراف ناحیهٔ تناسلی و مقعدی به مجاری ادراری راه مییابند. |
| ـ عوامل افزایش دهنده خطر: |
| ۱. استرس |
| ۲. مصرف الكل |
| ۳. افزایش فعالیت جنسی. در زنان باعث آسیب رسیدن به پیشابراه میشود. |
| ۴. عفونت در سایر بخشهای دستگاه ادراری ـ تناسلی |
| ۵. بیماریای كه موجب كاهش مقاومت بدن شده باشد. |
| ۶. پوشیدن لباس زیر تنگ و بدون تبادل هوا |
| ۷. نشستن در وان پر از آبی كه حاری نمكهای مخصوص یا مواد حبابساز باشد. |
| ۸. شل شدن و افتادگی اجزای دستگاه ادراری ـ تناسلی در زنان |
| ۹. نگاه داشتن ادرار برای مدت خیلی طولانی |
| ـ پیشگیری: |
| ۱. قبل از نزدیكی یك لیوان آب بنوشید و در عرض پانزده دقیقه پس از آن ادرار كنید. |
| ۲. از لوبریكانت (ماده لغزندهكننده) محلول در آب، مثل ژل استفاه كنید. |
| ۳. سعی شود به پیشابراه آسیب وارد نشود. |
| ۴. به جای استفاده از وان حمام بهتر است دوش گرفته شود. |
| ۵. روزانه 8 لیوان آب بنوشید. از كافئین پرهیز كنید، زیرا باعث تحریك مثانه میشود. |
| ۶. حتیالمقدور از كاتتر استفاده نشود. |
| ۷. به هنگام بروز عفونت ادراری باید سریعاً برای درمان مرجعه نمود. |
| ۸. از مصرف اسپریها، دئودورانت اجتناب كنید. |
| ۹. لباس زیر بهتر است نخی باشد. |
| ۱۰. ادرار خود را به مدت طولانی نگه ندارید. |
| ۱۱. بعد از اجابت مزاج، خود را از جلو به عقب خوب پاك كنید، تا باكتریها به ناحیهٔ تناسلی راه نیابند. |
| ـ عواقب مورد انتظار: |
| با درمان به موقع، در عرض كمتر از دو هفته خوب میشود. عود این عفونت شایع است. |
| ـ عوارض احتمالی: |
| ناكافی بودن درمان میتواند موجب عفونت مزمن مجاری ادراری شود، و نهایتاً به نارسایی كلیه بیانجامد. |
| ـ درمان: |
| آزمایشات تشخیصی ممكن است شامل موارد زیر باشد: آزمایش ادرار، جمعآوری دقیق ادرار برای كشت باكتری، سیستوسكپی (معاینهٔ مثانه با لولهٔ مخصوص كه در سر آن منبع نور و دوربین نصب شده است) و سونوگرافی. |
| ـ داروها: |
| ۱. آنتیبیوتیكها برای مبارزه با عفونت |
| ۲. داروهای ضداسپاسم برای تخفیف درد |
| ۳. گاهی استفاده از ضد دردهای ادراری برای تخفیف درد |
| ـ فعالیت: |
| به هنگام درمان و تا دو هفته پس از رفع علایم از نزدیكی خودداری كنید تا التهاب كاملاً برطرف شود. |
| ـ رژیم غذائی: |
| روزانه 8-6 لیوان آب بنوشید. از مصرف كافئین و الكل به هنگام درمان خودداری كنید. از آب قرهقاط ( cranberry ) بنوشید تا ادرار اسیدی شود. برخی از داروها وقتی ادرار اسیدی باشد بهتر عمل میكنند. |
| ـ در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید: |
| ۱. اگر تب نیز به علایم اضافه شود |
| ۲. اگر خون در ادرار ظاهر شود. |
| ۳. اگر ناراحتی و سایر علایم در عرض یك هفته رو به بهبود نگدارند. |
| ۴. اگر دچار علایم جدید و غیرقابل كترل شده اید. داروهایی كه برای درمان استفاده میشوند ممكن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند. |
