تیر را پرتاب کن شاید به هدف بخورد
به طور مثال اگر شركتهای خودروساز ایرانی قراردادهایشان با شركتهای چینی باشد منتقدان مینویسند خودروهای بیكیفیت چینی بازار ایران را تسخیر میكنند و یا مینویسند كه چینیها با ترفندهای مختلف قصد تسخیر بازار خودرو را دارند و اگر با پژو فرانسه قرارداد منعقد شود اعتراض میكنند كه چرا پژو همه قراردادها را برنده میشود.
آنها روزی به دولت اعتراض میكنند كه با عقد قراردادهای نجومی توانسته است ایرباس را نجات دهد و روز دیگر مینویسند این قرارداد تا 20 سال آینده ادامه دارد. روزی از اینكه بویینگ به ایران احترام نمیگذارد مینویسند و روز بعد در این باره مینویسند كه چرا بویینگ پایش به ایران باز شده است و بهتر نبود به جای خرید هواپیما، زیرساخت جادهای تامین میشد.
منتقدان دولت در حالی كه كل خرید ذرت ایران از امریكا رقم بزرگی نیست تیتر میزنند كه واردات ایران از امریكا 2 هزار درصد رشد كرد و چشمشان را بر اینكه ایران سومین واردكننده غلات از روسیه شده است میبندند.
به گزارش ساعت 24،منتقدان با واكنشهای پیدرپی، روزانه و حتی ساعتی و با مخدوش نشان دادن هر كاری كه دولت میكند میخواهند اعضای ضعیفتر دولت را خسته كرده و اعضای نیرومندتر دولت را تنهاتر كنند تا راحتتر به آنها حمله شود.
به گزارش ساعت 24، استراتژی هر ساعت و هر روز شمار بیشتری تیر به سوی دولت پرتاب كن به مرود خاصیت و اثربخشی خود را از دست میدهد روزی میرسد كه شهروندان به یاد منتقدان میآورند كه چرا مسایل مهمتر را نمیبینند و چرا دیدن منافع ملی را به شكل ژرف و دامنهدارتر در دستور كار قرار نمیدهید؟
پرتاب تیر به سوی دولت آن هم به شكل امروزی و بدون وقفه به طور خودكار به سردی میگراید و از خاكستر آتش انتقادهاست كه نهال پیروزی بعدی میروید.
