آیا همه کشورهای کم رشد برجام دارند
کارشناسان این صندوق میگویند رشد اقتصاد جهان در پایان سال جاری میلادی ۲.۴ درصد است که نیم درصد کمتر از پیشبینیهای اولیه است. این کاهش رشد در ترکیه، در برزیل، در روسیه، در مکزیک و در شمار دیگری از کشورهای عضو باشگاه ۲۰ کشور قدرتمند دیده میشود.
کاهش رشد اقتصاد جهان موجب کاهش تقاضا برای کالاهای خاص مثل نفت، فولاد، مس، سنگ آهن و سایر مواد معدنی و پایه میشود که ایران تولیدکننده و صادرکنندهای بزرگ در قیاس آسیا به حساب میآید. پس کالاها باید با قیمت کمتر فروخته شود و تعطیل و کمکاری در داخل افزایش مییابد. این وضع موجب شده است که تحریک تقاضای کالاهای ایرانی در خارج از کشور که امید اقتصاددانان بود با درنگ و تاخیر مواجه شود و شاید امسال به ارقام مورد نظر نرسیم.
فرایند موجود نشان میدهد که بهانهها و انتقادهای منتقدان دولت حسن روحانی به ناکارآمدی دولت برای رشد بالاتر و عبور از رکود غیرکارشناسی است و هدف تضعیف دولت به هر شکل است. برخی گزارشهای منتشر شده از طرف موسسه عالی آموزش مدیریت و برنامهریزی درباره تحولات آینده نفت، کالاها و اقتصاد جهان حاکی است که شرایط عبور از رکود برای ایران در بخش تحریم تقاضا یا توسعه صادرات به سادگی ممکن نخواهد بود.
نکته این است که ماجراجویان داخل ایران که به هر دلیل و با هر قیمت میخواهند قدرت نهفته در نهاد دولت را به دست آورند و میدانند که با وجود حسن روحانی و در غیاب چهره شاخص مورد قبول اکثریت مردم میخواهند رییس دولت را مقصر همه رخدادهای جهان کنند. در حالی که ونزوئلای از نظر این طیف سرسخت اکنون در تورم نزدیک به هزار درصد گرفتار شده است و برای اینکه شهروندانش از گرسنگی نمیرند راه کشورهای دیگر را باز کردهاند و امریکا هم این کشور را تحریم نکرده است، اما ایران توانسته تورم را مهار کند و این یک نقطه عطف است.
به گزارش ساعت ۲۴، آیا ونزوئلا هم با داستانی شبیه برجام مواجه شده است یا ناکارآمدی و خیالپردازیهای افرادی مثل چاوز این کشور را به خاک سیاه کشاندهاند. آیا عربستان سعودی که اکنون حدود ۱۱ میلیون بشکه نفت در روز تولید و بخش اعظم آن را صادر میکند و اکنون رشد اقتصادی پایینتری را تجربه میکند نیز برجام داشته است.
دولت آقای روحانی اما یک تقصیر دارد و آن هم ناتوانی در استفاده از پدیدههایی است که میتوانند نشان دهند دولت کامیاب بوده است. آیا گروهی که باید دولت را نزد افکار عمومی کامیاب نشان دهد نمیتوانند از همین گزارشهای جهانی تهیه شده در یک موسسه دولتی برای این کار استفاه کنند. اقتصاد رو به پایین کشورهای اروپایی، چین، ژاپن، برزیل، هند، ونزوئلا، عربستان، عراق و... میتوانند به عنوان نمونههای اقتصادهای رو به رکود به افکار عمومی معرفی شوند اما چرا این کار نمیشود؟
