ردهبندی فیفا فقط به درد فدراسیونیها میخورد
ایران اول آسیا، سی و نهم جهان!
ساعت24- طبق آخرین ردهبندی فیفا تیم ملی ایران همچنان قبل از تیم ملی کشورهایی مثل ژاپن، کره جنوبی و... اول آسیا است و البته رتبه سی و نهم جهان را هم یدک میکشد.
فارغ از اینکه این ردهبندی چه دردی از فوتبال ما میتواند دوا کند یا چه سودی میتواند برای ما داشته باشد، به نظر میرسد با واقعیتهای فوتبال ما چندان همخوانی ندارد و فقط به درد فدراسیونیها میخورد تا همچنان مدعی رتبه اول آسیا باشند. به طور حتم برای این ردهبندیها در سطح جهانی و آسیایی معیارهای زیادی وجود دارد که شاید اشاره به برخی از این معیارها، میزان واقعی بودن این اول بودن در آسیا و سی ونهم بودن در جهان را به نمایش بگذارد.
فوتبال صنعتی جهان و فوتبال آماتور ما
نگاه به فوتبال از سالها پیش در مهد فوتبال دنیا تغییر کرد و چهره سرگرمی فوتبال کم کم به فوتبال صنعتی تغییر شکل داد، اکنون سالهاست که فوتبال بهعنوان صنعت شناخته میشود و یکی از معیارهای اصلی برتری فوتبال کشورها در دنیا میزان درآمد آن است. متاسفانه بررسی و نگاه اجمالی به وضعیت مالی تیمها و فوتبال در کشور ما به خوبی نشان میدهد که چقدر آماتور هستیم و چه سهمی نه در فوتبال جهان بلکه حتی در فوتبال آسیا داریم.
حضور کمرنگ در جام جهانی
یکی دیگر از معیارهای سنجش فوتبال میتواند حضور در جام جهانی و هماوردی با تیمهای مطرح دنیا باشد که متاسفانه فوتبال کشورمان در ردههای سنی پایینتر از بزرگسالان موفقیتهای چشمگیری نداشته و بهعنوان نمونه حسرت حضور در المپیک به نیم قرن نزدیک شده است. در رده سنی بزرگسالان هم اوضاع نسبت به تیمهایی مثل کره جنوبی یا ژاپن اصلا قابل قیاس نیست، در حالی که تیمی مثل ژاپن هر ساله در جام جهانی حضور دارد ولی تیم ملی ما متاسفانه یک در میان و با صد اما و اگر در جام جهانی حاضر میشود و البته ثمری هم کسب نمیکند.
لژیونرها ته کشیدهاند
همین فوتبال نیمبند، در سالهای گذشته لژیونرهای موفقی در فوتبال حرفهای دنیا داشت و برخی بازیکنان در سطح اول فوتبال دنیا حضور داشتند و در آن زمان شاید تیم اول آسیا بودن کمی واقعیتر به نظر میرسید اما حالا در سال 2016 تعداد لژیونرها ته کشیده و متاسفانه سهمی در فوتبال اروپا برای فوتبال کشورمان نیست و باز هم متاسفانه با مقایسه نسبی در این موضوع با کشورهایی مثل ژاپن و کره جنوبی به خوبی نمایان است که چقدر از این تیمها عقبتر هستیم و رتبه اول آسیا را باید دو دستی تقدیم این کشورها کنیم.
تیمهای بدهکار لیگ حرفه ای
کسر امتیاز به خاطر مسائل و مشکلات مالی از تیمهای لیگ برتر به بخشی از فوتبال ما تبدیل شده و البته بدهکاری همین تیمها به بازیکنان داخلی سر به فلک کشیده است. این موضوع علاوه بر به چالش کشیدن فوتبال صنعتی به خوبی ضعف مدیریت در فوتبال را به رخ میکشد و اینکه تیمهایی که مدعی حرفهای بودن هستند، حتی در ساختار خود به شدت مشکل دارند و به معنای واقعی نمیتوان به آنها لفظ باشگاه را گذاشت و به همین جهت فوتبال حرفهای و لیگ حرفهای هم چیزی جز یک توهم نیست. این در حالی است که باشگاههای کشورهای کره جنوبی و ژاپن کاملا به صورت حرفهای اداره میشوند و لیگ این کشورها، سالها عناوین مهم رقابتهای آسیایی را از آن خودکردند.
باز هم جام جهانی و باز هم استرس و بی اعتمادی
فاصله زیادی با جام جهانی 2018 روسیه نداریم و رقابتهای مقدماتی این بازیها خیلی زود استارت خواهد خورد. با قرعهای که به نام تیم ملی کشورمان خورده، شاید انتظار این باشد که خیلی راحت راهی جام جهانی شویم اما متاسفانه حتی در چنین شرایطی باز هم صحبت از اما و اگر است و مربی نامداری مثل کیروش تلاش میکند با برگزاری اردوهای بلند مدت نقصها وکمبودهای لیگ برتر را پوشش دهد و خودش تیمش را برای بازی مقابل تیمهایی مثل قطر و چین آماده کند. شاید این رفتار کیروش بیشتر از هر چیزی نشان دهد که چقدر در آسیا اول هستیم!
فوتبال صنعتی جهان و فوتبال آماتور ما
نگاه به فوتبال از سالها پیش در مهد فوتبال دنیا تغییر کرد و چهره سرگرمی فوتبال کم کم به فوتبال صنعتی تغییر شکل داد، اکنون سالهاست که فوتبال بهعنوان صنعت شناخته میشود و یکی از معیارهای اصلی برتری فوتبال کشورها در دنیا میزان درآمد آن است. متاسفانه بررسی و نگاه اجمالی به وضعیت مالی تیمها و فوتبال در کشور ما به خوبی نشان میدهد که چقدر آماتور هستیم و چه سهمی نه در فوتبال جهان بلکه حتی در فوتبال آسیا داریم.
حضور کمرنگ در جام جهانی
یکی دیگر از معیارهای سنجش فوتبال میتواند حضور در جام جهانی و هماوردی با تیمهای مطرح دنیا باشد که متاسفانه فوتبال کشورمان در ردههای سنی پایینتر از بزرگسالان موفقیتهای چشمگیری نداشته و بهعنوان نمونه حسرت حضور در المپیک به نیم قرن نزدیک شده است. در رده سنی بزرگسالان هم اوضاع نسبت به تیمهایی مثل کره جنوبی یا ژاپن اصلا قابل قیاس نیست، در حالی که تیمی مثل ژاپن هر ساله در جام جهانی حضور دارد ولی تیم ملی ما متاسفانه یک در میان و با صد اما و اگر در جام جهانی حاضر میشود و البته ثمری هم کسب نمیکند.
لژیونرها ته کشیدهاند
همین فوتبال نیمبند، در سالهای گذشته لژیونرهای موفقی در فوتبال حرفهای دنیا داشت و برخی بازیکنان در سطح اول فوتبال دنیا حضور داشتند و در آن زمان شاید تیم اول آسیا بودن کمی واقعیتر به نظر میرسید اما حالا در سال 2016 تعداد لژیونرها ته کشیده و متاسفانه سهمی در فوتبال اروپا برای فوتبال کشورمان نیست و باز هم متاسفانه با مقایسه نسبی در این موضوع با کشورهایی مثل ژاپن و کره جنوبی به خوبی نمایان است که چقدر از این تیمها عقبتر هستیم و رتبه اول آسیا را باید دو دستی تقدیم این کشورها کنیم.
تیمهای بدهکار لیگ حرفه ای
کسر امتیاز به خاطر مسائل و مشکلات مالی از تیمهای لیگ برتر به بخشی از فوتبال ما تبدیل شده و البته بدهکاری همین تیمها به بازیکنان داخلی سر به فلک کشیده است. این موضوع علاوه بر به چالش کشیدن فوتبال صنعتی به خوبی ضعف مدیریت در فوتبال را به رخ میکشد و اینکه تیمهایی که مدعی حرفهای بودن هستند، حتی در ساختار خود به شدت مشکل دارند و به معنای واقعی نمیتوان به آنها لفظ باشگاه را گذاشت و به همین جهت فوتبال حرفهای و لیگ حرفهای هم چیزی جز یک توهم نیست. این در حالی است که باشگاههای کشورهای کره جنوبی و ژاپن کاملا به صورت حرفهای اداره میشوند و لیگ این کشورها، سالها عناوین مهم رقابتهای آسیایی را از آن خودکردند.
باز هم جام جهانی و باز هم استرس و بی اعتمادی
فاصله زیادی با جام جهانی 2018 روسیه نداریم و رقابتهای مقدماتی این بازیها خیلی زود استارت خواهد خورد. با قرعهای که به نام تیم ملی کشورمان خورده، شاید انتظار این باشد که خیلی راحت راهی جام جهانی شویم اما متاسفانه حتی در چنین شرایطی باز هم صحبت از اما و اگر است و مربی نامداری مثل کیروش تلاش میکند با برگزاری اردوهای بلند مدت نقصها وکمبودهای لیگ برتر را پوشش دهد و خودش تیمش را برای بازی مقابل تیمهایی مثل قطر و چین آماده کند. شاید این رفتار کیروش بیشتر از هر چیزی نشان دهد که چقدر در آسیا اول هستیم!
ایران ورزشی
