هم کیروش حق دارد و هم منتقدان اما...
فوتبال ایران مهر ماه حساسی را پیشرو دارد و تیم ملی فوتبال روزهای 15و 20 مهر در دو بازی حساس در راه جام جهانی روسیه به مصاف ازبکستان و کره جنوبی میرود، دو مسابقهای که امتیازهای آن میتواند نقش زیادی در روند بازیهای کشورمان در انتخابی جام جهانی داشته باشد. اهمیت این دو مسابقه سبب شده تا لیگ برتر فوتبال کشورمان به فاصله سه بازی بعد از یک تعطیلی چند هفتهای، دوباره تعطیل شود. تعطیلیهای پی در پی لیگ در روزهای آخر، جبهه موافقان و مخالفان را روبهروی هم قرار داده و سبب شد رسانههای برخی مربیان لیگ برتری نسبت به تعطیلی دوباره لیگ موضع بگیرند و از آن انتقاد کنند.
هر چند در اینکه لیگ فوتبال کشورمان نباید هر چند هفته یکبار به بهانهای تعطیل شود، شکی نیست و این به طور قطع آمادگی تیمهای را تحتالشعاع قرار میدهد و سبب میشود تا باشگاهها نتوانند آن شرایط آرمانی را در بازیهای لیگ داشته باشند، به هر حال وقتی بعد از دو یا سه بازی لیگ با وقفه روبهرو میشود، این مسئله یک تیم را برای اینکه شرایط آرمانیاش را حفظ کند، دچار مشکل میکند و باید دورههای مختلف بدنسازی را پشت سر بگذراند، البته در نقطه مقابل هم نگرانی مربیان تیم ملی با توجه به مسابقات حساسی که تیم ملی پیشرو دارد، را نیز نمیتوان نادیده گرفت و کیروش و همکارانش هم دلایل خودشان را برای برپایی اردوهای بلندمدت پیش از بازیهای انتخابی جام جهانی دارند. با این وجود در این مقال بحث بر محق بودن تیم ملی یا باشگاهها نیست.
نگاهی به اسامی منتقدان و موافقان تعطیلیهای پی در پی لیگ نشان از این دارد، که این مسئله به دستآویزی برای زورآزمایی موافقان و مخالفان کارلوس کیروش بدل شده است. میشود گفت که تعطیلی لیگ تنها یک بهانه و حربه شده است برای اینکه کسانی که یا در جبهه سرمربی پرتغالی هستند یا در جبهه مقابل این مربی، مقابل هم قرار بگیرند و این مسئله در پشت پرده حمایت از منافع ملی پنهان شده است. منتقدان میگویند این تعطیلیها به لیگ ضربه میزند و آنسو موافقان هم معتقدند با توجه به اهمیت بازیهای ملی، باید با وقفهها کنار آمد. با وجود این دلایل، اما همانطور که اشاره شد وجود نامهایی چون امیر قلعهنویی و برانکو در بین مخالفان تعطیلیهای لیگ و در مقابل علیرضا منصوریان در بین موافقان، به خوبی نشان میدهد که این مسئله بیشتر از آنکه احساس خطر برای منافع ملی و باشگاهی در آن پنهان باشد، به میدانی برای رویارویی موافقان و مخالفان کیروش بدل شده است که با توجه به سوابق که دو طرف دارند، کمتر میشود، احساس خطر این مربیان را برای منافع ملی باور کرد. هر چند نمیتوان به افرادی که جزو مخالفان شناسنامهدار کیروش در ایران هستند، به خاطر اینکه نظرشان را درباره تعطیلی لیگ رسانهای کردهاند، انتقادی وارد کرد اما نگاهی به مواضع قبلی این مربیان درباره کیروش و تیم ملی نشان از این دارد که این انتقادها بیشتر از آنکه برای دلسوزی باشد، جنبه شخصی و تلافی جویانه دارد. به همین خاطر نکتهای که باید بیشتر از همیشه مورد توجه دلسوزان فوتبال کشور قرار بگیرد، دوری از دخالت دادن اختلافات شخصی در انتقاداتشان است و این میتواند، انتقادی را که میشود، موجهتر نشان دهد.
با این حال متأسفانه شاهد آن هستیم که مخالفان کیروش به بهانههای مختلف سعی در زیر سؤال بردن برنامههای کیروش برای تیم ملی دارند، موضوعی که میتواند منافع ملی را در فوتبال به خطر بیندازد و تیم ملی فوتبال کشورمان را که در راه جام جهانی نیازمند آرامش است، با بحران و حاشیه روبهرو کند. این در حالی است که فوتبال ملی ایران با توجه به مسابقات حساسی که پیش رو دارد، بیشتر از هر چیز نیازمند همبستگی و همدلی بین مربیان باشگاهی و ملی است. به همین خاطر بدیهی است که منتقدان کیروش در صورتی که دل در موفقیت تیم ملی دارند، با کنار گذاشتن اختلافات و مسائلی شخصی که با سرمربی تیم ملی دارند، با عدم انتقادهای مغرضانه، به تیم ملی برای صعود به جامجهانی کمک کنند.
روزنامه جوان
