دبیر شورای ملی ایمنی زیستی ایران گفت:
به صنعت و علم تفکیک شده و منطقه ای نگاه نکنیم
به صنعت و علم تفکیک شده و منطقه ای نگاه نکنیم
سایت خبری تحلیلی ساعت 24- به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، دکتر شهاب الدین منتظمی با بیان اینکه علیرغم تاکیدات دولت،مجلس و بدنه علمی کشور، بخش صنعت تمایل چندانی به برقراری این ارتباط ندارد، گفت: یکی از دلایل شکل نگرفتن ارتباط بین دو حوزه صنعت و علم،نبود صرفه اقتصادی برای صنعت گران است. چون موضوع سود مالی برای صنعت گران بسیار حائز اهمیت است، صنعت گران در ایجاد این ارتباط صرفه اقتصادی را نیز مورد بررسی دقیق قرار می دهند.
منتظمی با بیان این که، صنعت گران معتقدند در دایره این ارتباط، باید هزینه های بیشتری متقبل شویم آن هم در شرایطی که سودمان بیشتر نمی شود، گفت:صنعت گران درپی سود بیشتر و ارزش افزوده هستند،هر اندازه که هزینه خود را کاهش دهند بالطبع،سود بیشتری هم می برند و چون گمان می کنند همگرایی با بدنه علمی کشور برای آنها هزینه بر است، از ایجاد این ارتباط، پرهیز می کنند.شاید قطب صنعت ما در زمینه نتایج حاصله از تعامل با صاحبان علم، به روز و توجیه نیست که اگر باشد به حتم بخشی از سرمایه خود را هزینه همکاری با اهل علم می کند.
منتظمی با تاکید بر این که،فواید تعامل با اهل علم برای صنعت گران تعریف و ترسیم نشده است، گفت:بسیاری ازصنایع جدید اگر رکن علمی نداشته باشند به حتم صنعتی نخواهند شد و محصول برای آن ها سودآور نخواهد بود.وی خارج شدن صنعت ازشکل سنتی را یکی از فواید تعامل دوحوزه علم و صنعت عنوان کرد و گفت:البته ناگفته نماندکه این ترکیب نیز دنبال سود است، اما به هر حال این تعامل سرانجام بهتر و آینده روشن تری برای هر دو خواهد داشت.منتظمی درباره موانع موجود بر سر راه تعامل و همکاری دو حوزه یاد شده با یکدیگر،اظهار کرد: شاید یکی از دلایل نبود این پیوند، توسعه صنعت ما مستقل از علم بوده باشد،البته علمی نبودن سرمایه گذار و مورد حمایت مادی و معنوی قرار نگرفتن اهل علم را نیز می توان از دیگر علل این موضوع عنوان کرد. درگام نخست باید گره ها را احصا کنیم وببینیم گره کار کجاست و در گام بعدی نگاهمان را نه منطقه ای بلکه ملی کنیم،در واقع تنها به سود،صنعت و علم تفکیک شده و منطقه ای نگاه نکنیم، یعنی تولیدات خود را دست کم به بازار خاورمیانه برسانیم و نظیر ترکیه بعد از مطالعه و مخاطب شناسی،محصول خودمان را در منطقه، جایگزین محصولات دیگر کشورها کنیم.ترکیه امروز با تکیه بر برنامه ریزی،علم و اقتصاد اندک اندک محصولات خود را در منطقه جایگزین محصولات چینی می کند و مطمئن باشید در بلند مدت بهره برداری خواهد کرد.باکیفیت بالا و قیمت پایین حتی می توانیم بازار منطقه را نیز بدست آوریم و حتی می توانیم مشابه محصول چینی را به خود چین صادر کنیم.
منتظمی با بیان این که، امروزه در تمام دنیا برخلاف کشور ما، فناوری های دوست دار محیط زیست بازار دارند،افزود:امروز دنیا هر آنچه که مرتبط با محیط زیست است را می پذیرد،اما متاسفانه ما در داخل کشور مراکزی که به این موضوع بپردازند را آنچنان که باید و شاید در اختیار نداریم؛ آن هم در شرایطی که بیشتر از هر کشور دیگری به آن نیازمندیم.پس ازبررسی های انجام شده به این نتیجه رسیدم که بیشتر خانواده علم تمایل به ورود به عرصه عملی کردن فکر خود را دارند منتها چون از نظر مادی در مضیقه اند،توان اقتصادی لازم برای عملی کردن علمشان را ندارند. شرکتی از دولت وام می گیرد و بعد به این نتیجه می رسد که اگر درجای دیگری خرج کند به سود بیشتری می رسد،بنابراین آن وام را درجای دیگری هزینه می کند، اما اگر بخش خصوصی درگیر این موضوع شود و آن شرکت بداندکه باید پول خود را صرفا برای فکر و طرح خود هزینه کند،آینده بهتری پیش رو خواهیم داشت.
منتظمی درمورد اینکه چگونه استادان دانشگاه می توانند دانشجویان خود را برای ارائه پژوهش های تولید محور تربیت کنند، اظهار کرد: متاسفانه به دنبال علم در حد تئوری هستیم و این صرفا تئوریک بودن،یکی از موانع جدی بر سر راه پیوند صنعت و علم است، بدنه علمی ما به دنبال ارائه مقاله و سرمایه گذار دنبال درآمد است، حالا ما اگر معیار سنجش را بر اساس پژوهش های تولید محور بگذاریم، آینده خیلی بهتری را پیش رو خواهیم داشت.
منتظمی با بیان این که، صنعت گران معتقدند در دایره این ارتباط، باید هزینه های بیشتری متقبل شویم آن هم در شرایطی که سودمان بیشتر نمی شود، گفت:صنعت گران درپی سود بیشتر و ارزش افزوده هستند،هر اندازه که هزینه خود را کاهش دهند بالطبع،سود بیشتری هم می برند و چون گمان می کنند همگرایی با بدنه علمی کشور برای آنها هزینه بر است، از ایجاد این ارتباط، پرهیز می کنند.شاید قطب صنعت ما در زمینه نتایج حاصله از تعامل با صاحبان علم، به روز و توجیه نیست که اگر باشد به حتم بخشی از سرمایه خود را هزینه همکاری با اهل علم می کند.
منتظمی با تاکید بر این که،فواید تعامل با اهل علم برای صنعت گران تعریف و ترسیم نشده است، گفت:بسیاری ازصنایع جدید اگر رکن علمی نداشته باشند به حتم صنعتی نخواهند شد و محصول برای آن ها سودآور نخواهد بود.وی خارج شدن صنعت ازشکل سنتی را یکی از فواید تعامل دوحوزه علم و صنعت عنوان کرد و گفت:البته ناگفته نماندکه این ترکیب نیز دنبال سود است، اما به هر حال این تعامل سرانجام بهتر و آینده روشن تری برای هر دو خواهد داشت.منتظمی درباره موانع موجود بر سر راه تعامل و همکاری دو حوزه یاد شده با یکدیگر،اظهار کرد: شاید یکی از دلایل نبود این پیوند، توسعه صنعت ما مستقل از علم بوده باشد،البته علمی نبودن سرمایه گذار و مورد حمایت مادی و معنوی قرار نگرفتن اهل علم را نیز می توان از دیگر علل این موضوع عنوان کرد. درگام نخست باید گره ها را احصا کنیم وببینیم گره کار کجاست و در گام بعدی نگاهمان را نه منطقه ای بلکه ملی کنیم،در واقع تنها به سود،صنعت و علم تفکیک شده و منطقه ای نگاه نکنیم، یعنی تولیدات خود را دست کم به بازار خاورمیانه برسانیم و نظیر ترکیه بعد از مطالعه و مخاطب شناسی،محصول خودمان را در منطقه، جایگزین محصولات دیگر کشورها کنیم.ترکیه امروز با تکیه بر برنامه ریزی،علم و اقتصاد اندک اندک محصولات خود را در منطقه جایگزین محصولات چینی می کند و مطمئن باشید در بلند مدت بهره برداری خواهد کرد.باکیفیت بالا و قیمت پایین حتی می توانیم بازار منطقه را نیز بدست آوریم و حتی می توانیم مشابه محصول چینی را به خود چین صادر کنیم.
منتظمی با بیان این که، امروزه در تمام دنیا برخلاف کشور ما، فناوری های دوست دار محیط زیست بازار دارند،افزود:امروز دنیا هر آنچه که مرتبط با محیط زیست است را می پذیرد،اما متاسفانه ما در داخل کشور مراکزی که به این موضوع بپردازند را آنچنان که باید و شاید در اختیار نداریم؛ آن هم در شرایطی که بیشتر از هر کشور دیگری به آن نیازمندیم.پس ازبررسی های انجام شده به این نتیجه رسیدم که بیشتر خانواده علم تمایل به ورود به عرصه عملی کردن فکر خود را دارند منتها چون از نظر مادی در مضیقه اند،توان اقتصادی لازم برای عملی کردن علمشان را ندارند. شرکتی از دولت وام می گیرد و بعد به این نتیجه می رسد که اگر درجای دیگری خرج کند به سود بیشتری می رسد،بنابراین آن وام را درجای دیگری هزینه می کند، اما اگر بخش خصوصی درگیر این موضوع شود و آن شرکت بداندکه باید پول خود را صرفا برای فکر و طرح خود هزینه کند،آینده بهتری پیش رو خواهیم داشت.
منتظمی درمورد اینکه چگونه استادان دانشگاه می توانند دانشجویان خود را برای ارائه پژوهش های تولید محور تربیت کنند، اظهار کرد: متاسفانه به دنبال علم در حد تئوری هستیم و این صرفا تئوریک بودن،یکی از موانع جدی بر سر راه پیوند صنعت و علم است، بدنه علمی ما به دنبال ارائه مقاله و سرمایه گذار دنبال درآمد است، حالا ما اگر معیار سنجش را بر اساس پژوهش های تولید محور بگذاریم، آینده خیلی بهتری را پیش رو خواهیم داشت.
