هست و نیست نقشه راه اصولگرایان
در حالی که اصولگرایان در انتخابات یازدهم شماری از کاندیداهای طیفهای گوناگون را به میدان مبارزه آوردند. کاری از پیش نبردند. آنها در انتخابات یازدهم مقهور جبههای از اعتدالگرایان و اصلاحطلبان شدند و در همه ۳ سال سپری شده با دولت مستقر درگیری داشتهاند. در حالی که از زمستان امسال شور انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم باید گرم شود اما از طرف اصولگرایان هیزمی بر این آتش ریخته نمیشود.
آیا اصولگرایان «نقشه راه» دارند و میخواهند با چراغ خاموش بیایند و ناگهان فضا را داغ کنند؟ این میتواند نقشه راه باشد اما به نظر میرسد به دلایل گوناگون چنین نقشهای هنوز تهیه نشده است و با شکاف موجود میان طیفهای گوناگون این جناح کار دشوار است. یک احتمال قوی هم این است که اصولگرایان دوراندیشتر به این نتیجه رسیدهاند که در این دور از انتخابات شانسی برای برنده شدن کاندیدای آنها نیست و یا احتمال برنده شدن کمتر از اندازه لازم است. در این صورت نقشه راه آنها چه میتواند باشد؟
به گزارش ساعت ۲۴، کارشناسان و سیاستورزان میگویند «روحانی تضعیف شده بر مصدر کار» برای ۴ سال آینده میتواند مفید باشد. به این معنی که طیفهای گوناگون اصولگرایان در انتخابات دوازدهم با هدف ناکارآمد نشان دادن کارنامه ۴ ساله دولت یازدهم به میان میآیند و همه نیروهای خود را پشت این استراتژی میگذارند تا دولت دوازدهم، دولتی ائتلافی باشد که شمار اصلاحطلبان از شمار افرادی که به اندیشه و عمل اصلاحطلبی به معنای آنچه در نیمه دوم دهه ۱۳۷۰ زاده شد وفاداری ندارند کمتر باشد. در این دولت که غلظت اصلاحطلبی آن کمتر است میتوان هر ناکارآمدی را از ساحت اصولگرایان زدود و به اصلاحطلبان نسبت داد تا از کنار آن انتخابات آتی را سازماندهی کرد.
برخی از کارشناسان اما باور دارند که اصولگرایان به ویژه طیفهای رادیکالتر هرگز تحمل دولتی غیر از دولت مورد نظر خویش را ندارند و همه نیروی خود را به کار میگیرند تا در همین دوره برنده شوند. مشکل این طیف اما نداشتن نیروی جذاب و مردمپسند است که بتواند رای جمع کند.
