احمد خاتونآبادي عنوان كرد
امکان رسیدن ریزگردهای سمی گاوخونی به تهران
سایت خبری تحلیلی ساعت 24- براساس تحقیقات صورت گرفته به وجود عناصری فلزی سنگین همچون سرب، کادمیم و جیوه که از پساب صنایع به تالاب وارد شده است پی بردهایم و این در حالی است که علفها و نیزار خشک شده تالاب نیز در حال نابودی کامل است. بهزودی و در صورت بیتوجهی به احیای زندهرود و اعطا نشدن حقآبه تالاب گاوخونی، کانون جدید بحران ریزگرد سمی در کشور در تالاب گاوخونی شکل میگیرد و غبار و ذرات سمی ذکر شده با ورود جریانهای بادی شرق به غرب در فصل تابستان، تا پایتخت کشور نیز انتشار خواهد یافت.
خاتونآبادی عضو هیئتعلمی دانشگاه صنعتی اصفهان در توضيح اين مساله بیان کرد: توسعه صنایع در استان غیراصولی صورت گرفته چراکه تولید ۷۰ درصد فولاد کشور در استان اصفهان با استفاده آب زایندهرود کار بیمعنا و نادرستی بوده است. مشیت الهی بر این قرار گرفته است که میلیونها سال قبل کویر مرکزی ایران توسط رودخانه زایندهرود که از زاگرس سرچشمه گرفته شکافته شود تا سکونتگاهی مناسب برای ایجاد تمدن شکوهمند در منطقه مرکزی ایران فراهم شود.
وي افزود: اساسا حقآبههای زندهرود و طومار منسوب به شیخ بهایی متعلق به قبل از اسلام و براساس منابع تاریخی به دوران اردشیر بابکان ساسانی برمیگردد که در دوران صفوی، شیخ بهایی آن را بازنگری و در تنفیذ و مشروعیت بخشیدن به آن نقشی مهم داشته است. موید این امر، ثبت میزان حقآبههای افراد در قبالههای زنان این منطقه است.
وی در مورد كارايي طومار مذکور با جمعیت و شرایط اقتصادی فعلی تصریح کرد: جمعیت، یک نرخ خالص دارد، به این معنا که به ازای زاد و ولد نرمال عدهای نیز فوت میکنند که ماحصل آن باید محاسبه شود اما نرخ ناخالص مربوط به بخشی از جمعیت است و شامل مهاجرانی است که به علت توسعه نامتوازن به ویژه در بخش صنعت وارد یک منطقه میشوند.
ایجاد سد زایندهرود، توهم وجود بیحد آب را در دهههای قبل ایجاد کرد و باعث شکلگیری صنایع بزرگی همچون ذوبآهن شد که مهاجرتهای زيادي را به همراه خود رقم زد. بر اساس قانون، تحت هیچ شرایطی حقآبهها را نمیتوان به جایی دیگر انتقال داد.
اين عضو هيات علمي دانشگاه صنعي اصهان با تاكيد بر اينكه ۸۰ درصد خشکی زنده رود از سوء مدیریت است، افزود: سهم کاهش بارندگی در خشکی زنده رود فقط ۲۰ درصد است و سالانه ۱۷۰ میلیون مترمکعب حقآبه تالاب بینالمللی گاوخونی است که براساس برخی مطالعات این رقم میتواند تا ۲۵۰ میلیون مترمکعب هم برسد که تقریباً معادل آب تونل سوم کوهرنگ است که هنوز هفت کیلومتر آن به علت تأمین نشدن بودجه از سوی دولت احداث نشده است.
وی یادآور شد: در سال ۱۳۷۳ ذخیره سد زایندهرود به یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون مترمکعب رسید که در دهه ۸۰ به یک میلیارد و در دهه ۹۰ به حدود ۹۰۰ میلیارد مترمکعب و در حال حاضر زیر ۶۰۰ میلیون مترمکعب تنزل یافته و به بیان بهتر در میزان ذخایر ذکر شده مدیریت نشده است.
وی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: بر اساس تحقیقات انجام شده معتقدم که حوضه آبریز زایندهرود از لحاظ زمینشناسی داری خاصیت بازچرخش آب است به این معنا که یک مترمکعب آن در هر نقطه بالادستی سه مترمکعب افزایش آب در پایین دست را به همراه دارد. این مزیتی طبیعی است و مربوط به سازند زمینشناسی این حوضه میشود که با صرف میلیاردها دلار هم نمیتوانستیم آن را ایجاد کنیم بنابراین راندمان آب در حوضه زایندهرود به دلیل جریان "آب در چرخه" بالای ۸۰ درصد است هرچند راندمان آب مزرعه حدود ۴۰ درصد است.
خاتونآبادی با بیان اینکه در ۲۰ سال اخیر با حفر بیرویه چاهها ذخایر ارزشمند آب سفرهها را خالی کردهایم، افزود: آبخوان و یا همان "خوان یا سفره آب" زیرزمینی همچون پساندازی بود که پول آن از طریق زنده رود به آن تزریق میشد. برداشت بدون قاعده از این منبع صورت گرفته و با خشک شدن زایندهرود و تداوم برداشت چاههای حریم رودخانه و با کاهش و نزول سطح آب زیرزمینی، خاک سطحی و به دنبال آن زمین به شدت نشست میکند.
منبع: ايسنا
وي افزود: اساسا حقآبههای زندهرود و طومار منسوب به شیخ بهایی متعلق به قبل از اسلام و براساس منابع تاریخی به دوران اردشیر بابکان ساسانی برمیگردد که در دوران صفوی، شیخ بهایی آن را بازنگری و در تنفیذ و مشروعیت بخشیدن به آن نقشی مهم داشته است. موید این امر، ثبت میزان حقآبههای افراد در قبالههای زنان این منطقه است.
وی در مورد كارايي طومار مذکور با جمعیت و شرایط اقتصادی فعلی تصریح کرد: جمعیت، یک نرخ خالص دارد، به این معنا که به ازای زاد و ولد نرمال عدهای نیز فوت میکنند که ماحصل آن باید محاسبه شود اما نرخ ناخالص مربوط به بخشی از جمعیت است و شامل مهاجرانی است که به علت توسعه نامتوازن به ویژه در بخش صنعت وارد یک منطقه میشوند.
ایجاد سد زایندهرود، توهم وجود بیحد آب را در دهههای قبل ایجاد کرد و باعث شکلگیری صنایع بزرگی همچون ذوبآهن شد که مهاجرتهای زيادي را به همراه خود رقم زد. بر اساس قانون، تحت هیچ شرایطی حقآبهها را نمیتوان به جایی دیگر انتقال داد.
اين عضو هيات علمي دانشگاه صنعي اصهان با تاكيد بر اينكه ۸۰ درصد خشکی زنده رود از سوء مدیریت است، افزود: سهم کاهش بارندگی در خشکی زنده رود فقط ۲۰ درصد است و سالانه ۱۷۰ میلیون مترمکعب حقآبه تالاب بینالمللی گاوخونی است که براساس برخی مطالعات این رقم میتواند تا ۲۵۰ میلیون مترمکعب هم برسد که تقریباً معادل آب تونل سوم کوهرنگ است که هنوز هفت کیلومتر آن به علت تأمین نشدن بودجه از سوی دولت احداث نشده است.
وی یادآور شد: در سال ۱۳۷۳ ذخیره سد زایندهرود به یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون مترمکعب رسید که در دهه ۸۰ به یک میلیارد و در دهه ۹۰ به حدود ۹۰۰ میلیارد مترمکعب و در حال حاضر زیر ۶۰۰ میلیون مترمکعب تنزل یافته و به بیان بهتر در میزان ذخایر ذکر شده مدیریت نشده است.
وی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: بر اساس تحقیقات انجام شده معتقدم که حوضه آبریز زایندهرود از لحاظ زمینشناسی داری خاصیت بازچرخش آب است به این معنا که یک مترمکعب آن در هر نقطه بالادستی سه مترمکعب افزایش آب در پایین دست را به همراه دارد. این مزیتی طبیعی است و مربوط به سازند زمینشناسی این حوضه میشود که با صرف میلیاردها دلار هم نمیتوانستیم آن را ایجاد کنیم بنابراین راندمان آب در حوضه زایندهرود به دلیل جریان "آب در چرخه" بالای ۸۰ درصد است هرچند راندمان آب مزرعه حدود ۴۰ درصد است.
خاتونآبادی با بیان اینکه در ۲۰ سال اخیر با حفر بیرویه چاهها ذخایر ارزشمند آب سفرهها را خالی کردهایم، افزود: آبخوان و یا همان "خوان یا سفره آب" زیرزمینی همچون پساندازی بود که پول آن از طریق زنده رود به آن تزریق میشد. برداشت بدون قاعده از این منبع صورت گرفته و با خشک شدن زایندهرود و تداوم برداشت چاههای حریم رودخانه و با کاهش و نزول سطح آب زیرزمینی، خاک سطحی و به دنبال آن زمین به شدت نشست میکند.
منبع: ايسنا
