دنبال یک خبر خوشحال کننده برای ایرانیها باشیم
خبرشاد ستاره سهیل شده است
ساعت 24-محمد صادق جنان صفت - حالا نزدیک به ربع قرن شده است هرروز صدها خبر اقتصادی ایران را از منابع رسمی وخبرگزاریهای ایرانی وخارجی و در این سالهای اخیر با مراجعه به وب سایت های وزارتخانه ها،موسسه ها و شرکتهای بزرگ داخلی دولتی و خصوصی و شبه دولتی وابسته به نهادهای خاص می خوانم. هرروز با گروهی از روزنامه نگاران اقتصادی ،صاحبان بنگاههای اقتصادی و اگر امکان داشته باشد با برخی از مدیران دولتی اخبار اقتصادی را مرور می کنم.
البته اخبار سیاسی داخلی و نبرد قدرت اصولگرایان و طیف های گوناگون آن را نیز به دلیل اینکه بررفتار اقتصادی ایرانیان موثرند را نیز تعقیب می کنم. این روزها خبرخوشحال کننده در رسانه ها ی ایرانی حکم ستاره سهیل را دارد. بخشی از این وضع البته به دلیل مشکلات اقتصاد ایران که از مناسبات خصمانه آمریکا با ایران استسرچشمه می گیرد و طبیعی شده است. آمریکایی ها به هردلیل اجازه نمی دهند زندگی اقتصادی ایرانی ها با دنیا عادی شود وهمواره به ویژه در دهه 1390 چوب لای چرخ کسب و کار ایرانیان گذاشته و می گذارند و شوربختانه ایران زورلازم برای برهم زدن این معادله راندارد. این دستکاری های آمریکایی ها راه ورود سرمایه گذاران به ایران را تنگ و تاریک کرده است و ازاین جهت اخبار خوش نمی شنویم. از سوی دیگر بازار جهانی نفت راه دستیابی ایران به درآمد حاصل از صادرات نفت را حتی به اندازه میانگین درآمدهای 1384 تا1393 را غیر ممکن کرده است. این کاهش درآمد ارزی دولت موجب شده است هزینه های دولت دربخش هزینه های جاری متمرکز شود و پولی برای هزینه در بخش سرمایه گذاری باقی نماند. نابودی سرمایه گذاری دولتی در بخش عمران و زیر بنایی امکان ایجاد شغل جدید را از بازار کار سلب کرده است وهرروز بر ابعاد بیکاری پیدا و پنهان جوانان افزوده می شود. این ابر چالش بیکاری آنقدر اندوهبار است که اگربار ایران کنیم کمرش تا می شود. شهروندان ایرانی از شروع دهه 1390 به مرور زیر بار تورم شتابان قدرت خرید خود را ازدست داده و نمی توانند بازار راکد را به حرکت درآورند و به همین دلیل رکود یا رشدپایین در ایران دیرپا شده است. این اخبار ناخشنود کننده را درکنار اخبارصندوقهای بازنشستگی در مرز بحران، الودگی هوا و بحرانی شدن مدیریت منابع اب و گزارشهای سیاسی از نبرد بی پایان طیف های گوناگون سیاسی که هرروز می خوانیم و می شنویم قرار که می گیرند ابعادترس بیشتر احساس می شود. در این روزگار وانفسا خبر خوش نایاب است و درتورشکار روزنامه نگاران نمی افتد. شاید خبرهای خوب برای کاسب های این روزگار ناخوش در سبد زندگی شان می افتد و آنها در نهان شاد و سرمستند اما برای وزنامه نگاران و شهروندان و ایرانیان دلسوز به این مرزو بوم اخبار خوش کمتر دیده و شنیده می شود. دراین روزها برپایه خرد و دانش و تجربه حسن روحانی باید شادترین آدم ایرانی باشد که توانسته است برای دومین بار رای بالای ایرانیان را برای برنامه هایش به دست بیاورد اما به نظر می رسد خنده برلبانش هویدا نمی شود و انگار که باید به همین دلیل مجازات شود. در چنین فضای غم انگیزی است که وقتی یک مقام آگاه می گوید در نشست مربوط به جذب سرمایه خارجی درروز سه شنبه 13تیرماه 1396 پرونده 17 تقاضای سرمایه گذاری خارجی برسی و با سرمایه گذاری آنها به مبلغ کمی بیشتر از یک میلیارد یورو موافت شد خرسند می شوی حتی اگر 50 درصد این عدد محقق شود. ایران اندوهگین و ایرانیان خشمگین زوری برای پشت سرگذاشتن چم و خم توسعه نیافتگی ندارند و باید هوای میهن و مردم از حال ناخوش به حال خوش برگردد. خبرشاد برای ایرانیان ستاره سهیل شده است که دیر به دیر رخ می نمایاند و باید خوشبخت باشی که گاه رخ دادن به چشمت بیاید.
