از سر گیری جستجو برای یافتن هواپیمای مالزیایی
سایت خبری تحلیلی ساعت 24-جستجو برای یافتن هواپیمای مسافربری مالزیایی پس از وقفهای 4 ماهه امروز یکشنبه در پهنهای دورافتاده از اقیانوس هند از سر گرفته میشود. محققان این بار وسایل خود را به اعماق آب میبرند تا شاید بتوانند از یکی از اسرارآمیزترین رخدادهای صنعت هوایی پرده برگیرند.
به گزارش ساعت 24 به نقل از اسوشیتد پرس، قرار است ۳ کشتی تا یک سال در سواحل غرب استرالیا به دنبال هواپیمای بوئینگ ۷۷۷ پرواز ۳۷۰ بگردند. کشی جی او فینیکس یکی از این کشتیهاست که امروز به محل مورد نظر میرسد. خدمه این کشتی از ردیاب صوتی، دوربینهای ویدئویی و حسگرهای سوخت جت استفاده میکنند تا بتوانند ردی از لاشه پرواز ۲۷۰ به دست آورند. این هواپیما اسفند پارسال در پرواز از کوالا لامپور به پکن با ۲۳۹ سرنشین ناپدید شد.
در خلال این وقفه ۴ ماهه، محققان نقشه کف دریا را در منطقه مورد نظر ترسیم کردند که در فاصله حدود ۱۸۰۰ کیلومتری غرب استرالیا قرار دارد. مساحت این منطقه به حدود ۴ هزار کیلومتر مربع میرسد. گمان میرود هواپیمایی یادشده پس از تمام شدن سوخت در این ناحیه سقوط کرده باشد. پیشتر چند بار چیزهایی در اقیانوس مشاهده شد که ابتدا فکر کردند بقایای بوئینگ ۷۷۷ است، اما بعد معلوم شد که این گونه نبوده است. از این رو، این بار محققان میکوشند انتظارها را بالا نبرند. یکی از مقامات استرالیا گفت ما به طور محتاطانهای خوشبین هستیم.
۲ کشتی از وسایل جستجوی زیر دریا استفاده میکنند که هزینه هر کدام از آنها حدود 1/5 میلیون دلار است. یکی از سختیهای جستجوی زیر دریا، وجود پستی و بلندیهایی است که نقشه آن تازه به دست آمده است. مشکل دیگر بدی آب و هوای ناحیه است. دورافتادگی آن از استرالیا نیز مشکل بزرگ دیگری است. رسیدن به این ناحیه از غرب استرالیا ۶ روز طول میکشد. عمق دریا هم مشکلساز است. عمق آب در این ناحیه از ۶۰۰ متر تا 6/5 کیلومتر متغیر است. ۲ کشتی دیگر به نامهای اکواتور و دیسکاوری تا چند هفته دیگر به عملیات جستجو ملحق میشوند. مالزی و استرالیا هر کدم حدود ۶۰ میلیون دلار برای انجام این عملیات کمک کردهاند. هر کدام از این کشتیها بین ۲۵ تا ۳۵ نفر خدمه دارند که شبانهروزی کار خواهند کرد. هر کدام میتوانند حدود ۳۰ روز بیوقفه روی آب به عملیات بپردازند، اما پس از این مدت باید برای سوختگیری و دریافت خواربار و دیگر امکانات مورد نیاز به بندر بروند. کشتیها ابزار جستجوی دریایی را با کابلی بلند که ممکن است طول آن به ۱۰ کیلومتر برسد، میکشند. سرعت کشتی نمیتواند بیش از ۱۲ کیلومتر در ساعت باشد. مقامات استرالیایی میگویند دلیل اهمیت عملیات این است که خانوادههای سرنشینان هواپیما هنوز منتظر پاسخ هستند.
در خلال این وقفه ۴ ماهه، محققان نقشه کف دریا را در منطقه مورد نظر ترسیم کردند که در فاصله حدود ۱۸۰۰ کیلومتری غرب استرالیا قرار دارد. مساحت این منطقه به حدود ۴ هزار کیلومتر مربع میرسد. گمان میرود هواپیمایی یادشده پس از تمام شدن سوخت در این ناحیه سقوط کرده باشد. پیشتر چند بار چیزهایی در اقیانوس مشاهده شد که ابتدا فکر کردند بقایای بوئینگ ۷۷۷ است، اما بعد معلوم شد که این گونه نبوده است. از این رو، این بار محققان میکوشند انتظارها را بالا نبرند. یکی از مقامات استرالیا گفت ما به طور محتاطانهای خوشبین هستیم.
۲ کشتی از وسایل جستجوی زیر دریا استفاده میکنند که هزینه هر کدام از آنها حدود 1/5 میلیون دلار است. یکی از سختیهای جستجوی زیر دریا، وجود پستی و بلندیهایی است که نقشه آن تازه به دست آمده است. مشکل دیگر بدی آب و هوای ناحیه است. دورافتادگی آن از استرالیا نیز مشکل بزرگ دیگری است. رسیدن به این ناحیه از غرب استرالیا ۶ روز طول میکشد. عمق دریا هم مشکلساز است. عمق آب در این ناحیه از ۶۰۰ متر تا 6/5 کیلومتر متغیر است. ۲ کشتی دیگر به نامهای اکواتور و دیسکاوری تا چند هفته دیگر به عملیات جستجو ملحق میشوند. مالزی و استرالیا هر کدم حدود ۶۰ میلیون دلار برای انجام این عملیات کمک کردهاند. هر کدام از این کشتیها بین ۲۵ تا ۳۵ نفر خدمه دارند که شبانهروزی کار خواهند کرد. هر کدام میتوانند حدود ۳۰ روز بیوقفه روی آب به عملیات بپردازند، اما پس از این مدت باید برای سوختگیری و دریافت خواربار و دیگر امکانات مورد نیاز به بندر بروند. کشتیها ابزار جستجوی دریایی را با کابلی بلند که ممکن است طول آن به ۱۰ کیلومتر برسد، میکشند. سرعت کشتی نمیتواند بیش از ۱۲ کیلومتر در ساعت باشد. مقامات استرالیایی میگویند دلیل اهمیت عملیات این است که خانوادههای سرنشینان هواپیما هنوز منتظر پاسخ هستند.
