بدست اوردن مدال در شنا محال است

ساعت 24-مربی قهرمان پرور و پیشکسوت شنای ایران با ارزیابی از شرایط این ورزش در کشور و بررسی راه های توسعه گفت: اگر وزیر ورزش تکلیف ما را روشن نکند و دولت از ورزش های پایه حمایت نکند، مدال آوری در شنا محال است.

شنا به عنوان یکی از ورزش های پایه و پرمدال در المپیک از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. حدود ۱۲۰ مدال در رشته های ورزشی شنا، شیرجه و واترپلو و شنای موزون در بازی های آسیایی و المپیک توزیع می شود. شمار این مدال ها در تعیین رنکینگ کشورها بسیار موثر است. برای موفقیت در ورزش شنا و شکستن رکوردهای ملی راهی جز ارتقای سیستم فیزیولوژی بدن از سنین پائین وجود ندارد. به همین دلیل در کشورهای توسعه یافته قهرمانان شنا را به عنوان ابر انسان می شناسند. قهرمان شنای بازی های آسیایی بدون تردید کامل ترین ساختار بدنی را دارد. همانطور که قهرمان سنگین وزن وزنه‌برداری جهان به عنوان قوی ترین مرد جهان شناخته می شود، قهرمانان شنای جهان را نیز با لقب ابرانسان می شناسند.

با این همه سهم کشور ۷۰ میلیونی ایران از مدال های طلا در تاریخ بازی های آسیایی صفر بوده است. در آخرین دوره این مسابقات شناگران ملی‌پوش ایران تنها در شکستن رکوردهای ملی توفیق داشتند اما هرگز نتوانستند نیم نگاهی به مدال داشته باشند.

برای بررسی دلایل عدم توفیق و توسعه شنای ایران در مقایسه با حریفان آسیایی و جهانی به گفت و گو با مجید مشتاق عشق نشست. مشتاق از مربیان کارکشته و پیشکسوتان شنای ایران است. او را از نخستین بنیانگذاران لیگ برتر شنای ایران می نامند؛ مربی قهرمان سازی که این روزها یک شاگرد ۱۴ ساله اش به نام آریا نسیمی شاد بهترین رکورد تاریخ شنای ایران را شکسته است.

شرح گفت و گو با مجید مشتاق عشق را می خوانید:

*حتی یک استخر سالم و استاندرد برای قهرمان پروری در کشور نداریم

ابتدا باید بحث های سخت افزاری را مد نظر قرار بدهیم. ما حدود دوهزار استخر سرپوشیده در کشور داریم اما سوال می پرسیم که چند استخر در اختیار متولیان امر قهرمان پروری است؟ تا جایی که می دانم در حال حاضر کمتر از ۱۰ استخر در کل کشور در اختیار متولیان کار است. باقی استخرها برای درآمدزایی به بخش خصوصی واگذار شده است. برای مثال ما در شهر مشهد دو استخر ۵۰ مترداریم اما هر دو در اختیار دانشگاه ها است. یعنی سخت افزار وجود دارد اما در اختیار متولیان امر قهرمان پروری نیست. به صورت مداوم این استخرها در اختیار هیات های استانی قرار ندارد. حتی یک استخر سالم و استاندارد برای قهرمان پروری در کشور در اختیار متولیان نیست. تا زمانی که در این حوزه سرمایه گذاری نشود، مشکل خواهیم داشت.

وقتی استخرها دست بخش خصوصی هستند، قهرمان پروری تعطیل می‌شود

خوشبختانه کمیته ملی المپیک خیلی خوب این مسائل را می داند. کیومرث هاشمی از دل ورزش است و به این حوزه اشراف دارد. بحث کمیته ملی المپیک روی شش رشته است. شنا جزو مدال آوران المپیک و بازی های آسیایی است. همین که این نگاه وجود داشته باشد خوب است. اگر بخواهیم حداقل کار را هم انجام دهیم باید در هر شهری یک استخر استاندارد در اختیار هیات ها باشد. اما در همین شهرستان مشهد یک استخر استاندارد در اختیار اداره کل وزارت ورزش و جوانان استان نیست. طبق اصل ۴۴ و ماده های زیر مجموعه به وزارت ورزش دستور داده اند که اماکن ورزشی در اختیار بخش خصوصی قرار بگیرد. وقتی استخر در فرآیند مزایده می رود، بخش خصوصی آن را به دست می گیرد. هیات هایی که کار قهرمان پروری می‌کنند نمی توانند با بخش خصوصی و درآمدزایی رقابت کنند. اکثر افرادی که استخرها را اجاره می کنند، تخصصی در این حوزه ندارند. حالا اگر این استخرها را در اختیار افراد کارآمد می گذاشتند، باز خوب بود. حتی اگر صدور این مجوز ها در اختیار فدراسیون بود حال و روز ورزش شنا اینقدر خراب نمی شد. اما هر فردی می رود با حداقل شرایط و پرداخت بیشترین قیمت استخر را از دولت می گیرد و کار قهرمان پروری هم تعطیل می شود.

رکوردهایمان ۲۰ سال از کشورهای دیگر عقب است

با این کمیتی که داریم ما به هیچ عنوان نمی توانیم مدال بگیریم. ما در بحث رکوردها بیست سال از کشورهای توسعه یافته عقب هستیم. همین قزاقستان در بازی های آسیایی روی یک شناگر سرمایه گذاری کرده و سه مدال توسط او گرفت. الان دولتمردان ما به این نتایج رسیده اند. دیدگاه آنان خوب است اما این که آخر هر دوره بازی های آسیایی کارشناسی کنیم و ضعف ها را بگوییم اما در حل آن قدمی برنداریم زیاد جالب نیست. در ترکیه و شهر استانبول در مجموعه های مختلف ورزشی استخرهای استاندارد به شکل زیبا و متمرکزی ساخته شده است. اما استخر های قهرمانی و به روز در کشور ما ساخته نشده است. حتی یک استخر استاندارد و مناسب قهرمانی در کشور ساخته نمی شود. ما تنها استخر آزادی را برای برگزاری مسابقات داریم. خیلی از استخرها به صورت سوله ساخته شده که بخش عمده ای از آن فرسوده شده است. باید مهندسی جدیدی در ساخت استخرها داشته باشیم.

*چهار سال امکانات بدهند و جهش خیره کننده شنا را ببینند

باید استخرها را به گونه ای که فدراسیون در نظر دارد به هیات ها واگذار کنیم. حداقل در مراکز استان دو استخر باید در اختیار هیات ها باشد. یک استخر برای بانوان و یک استخر برای آقایان باید در هر مرکز استان در نظر بگیرند. در تمام جهان تمرینات شنا به صورت ۹ جلسه و ۱۲ جلسه استاندرد در هفته برنامه ریزی می شود.

اگر ما هم بتوانیم ۶ سال با این روند در واترپلو و شنا و شیرجه کار کنیم به نتیجه می رسیم. دولت باید در ورزش پایه هزینه کند. در کشورهای پیشرفته برای یک ورزش طرح گسترده ای را تصویب می کنند. حتی شوراهای شهر موظف می شوند که از آن ورزش حمایت کنند. بیش از دوهزار مدرسه برای یک رشته ورزشی در آلمان وجود دارد. یعنی طرح جامعی را پیاده می کنند تا ورزش پیشرفت کند. در بسیاری از رشته ها می توانند مسائل این چنینی را در شورای شهر پیگیری کنند. گودرزی باید این موضوع را در شهرداری ها پیگیری کند تا در تمام مراکز استان ها و شورای شهر چنین تشکیلاتی به صورت گسترده باشد. من به شما قول می دهم اگر چهار سال سخت افزار را در اختیار شنا قرار دهند، جهش خیره کننده این ورزش را خواهند دید.

بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون - مسابقات شنا

*باید بودجه ورزش های پایه ۱۰۰ برابر شود

مشکلات عدیده ای در بخش مالی پیش آمده است. دولت اعتبارات لازم را برای ورزش های پایه هزینه نمی کند. بیشتر پول ها در اختیار بخش خصوصی است. استخری که در اختیار هیات ها باشد، کم است. باید برنامه ریزی خوبی انجام شود. باید مدارس شنا احیا شود. مگر یک فدراسیون می تواند با این تعداد رشته(شنا، شیرجه، واترپلو، آب های آزاد و سینکرونایز) با یک میلیارد تومان اداره شود؟ فدراسیون شنا در سال حدود ۲۵ دوره مسابقات داخلی دارد. شما هزینه این مسابقات را به جز برگزاری اردوهای تیم ملی برآورد کنید. من احساسام این است، اعتباری که به ورزش های پایه داده می شود باید ۱۰۰ برابر شود. همین الان باید۱۰۰ برابر شود تا برنامه ریزی ها پیش برود. اگر بخواهیم با حداقل ها کار را شروع کنیم، فقط می توانیم شرایط را حفظ کنیم. دیگر هیچ پیشرفتی در کار نیست. در سال های اخیر چیزی به ما اضافه نشده است. بعد با این شرایط انتظار مدال هم دارند؟ واقعا دستشان درد نکند.

*اگر دولت حمایت نکند، مدال آوری در شنا محال است

همانطور که دولت محترم در بحث سلامت جهادی کار می کند، باید در ورزش هم به صورت جهادی کار کند. اگر هزینه ها را به صورت جهادی در ورزش مدیریت کنند، در بحث درمان و فرهنگ هزینه ها کاهش می یابد. واقعا چرا کسی بررسی نمی کند که چرا مسابقات کشوری دارد کم می شود. هزینه ها زیاد است و کار پیش نمی رود. از سوی دیگر در بخش فرهنگ و درمان هزینه ها زیاد می شود. از تمام فدراسیون ها تشکر می کنم که در این چند سال با این وضعیت مالی کار را پیش می برند. امیدوار هستیم که نگرش ها تغییر کند و به ورزش نگاه ویژه ای داشته باشند. باید دولت اعتبارات لازم را فرآهم کند در غیر این صورت مدال آوری محال است. با شرایط فعلی امکان دارد در ورزش افت کنیم اما پیشرفتی نخواهیم داشت. الان هزینه های کلاس های آموزشی شنا بسیار زیاد شده است. هزینه یک سانس استخر ۱۰ الی ۱۵ هزار تومان است. یک خانواده ای که سه فرزند دارد چگونه می تواند این هزینه ها را تامین کند. مطابق قانون اساسی ورزش باید برای همه اقشار جامعه ارزان و دسترس باشد.

* وزیر تکلیف ورزش را مشخص کند

من از وزیر ورزش می خواهم که وضعیت ورزش ما را مشخص کند. آیا ما حرفه ای هستیم، نیمه حرفه ای هستیم و یا آماتوریم. اگر مدال می خواهید باید سخت افزار و نرم افزارش را بدهید. ما که با هم تعارف نداریم. با شرایط فعلی مدال آوری در شنا محال است. نمی دانم چرا تا بحث مالی طرح می شود، به سرعت می گویند مهم ورزش همگانی است. خیلی خب اگر برنامه های شما صرفا اجرای ورزش همگانی است پس چگونه انتظار مدال دارید؟ الان ورزش در جهان یک صنعت است. ورزش پدیده اعلام موجودیت کشورها شده است. امروز قهرمانی در ورزش نشان دهنده توسعه یافتگی کشورهاست. موفقیت های ورزشی در بعد سلامت روانی یک ملت مهم است. اما برای توسعه ورزش های پایه در این کشور چه کرده اند که حالا بخواهیم از آن برداشت کنیم. من خودم شاهد هستم که ورزشکار و فدراسیون پول قرض می کنند تا مکمل ورزشی را تامین کنند. اگر می خواهید از پتانسیل استفاده کنیم باید یارانه آن را بدهند. اگر هم فقط به ورزش همگانی می پردازیم دیگر نباید دنبال مدال آوری باشیم.

بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون - مسابقات شنا

* مدال آوری در شنا سخت تر است

در آسیا از هر کشوری دو شناگر در هر ماده مسابقه می‌دهد. الان در ۱۰۰ متر آزاد از همه کشورها ۲ نماینده می توانند شرکت کنند و هر دو هم مدال بگیرند. این طور نیست که تیم والیبال ایران با تیم والیبال چین بازی کند و مدال ها بین آن ها تقسیم شود. دو شناگر چین از بهترین شناگران جهان هستند که می آیند ودر آسیا مدال می گیرند. یعنی همه کشورهای توسعه یافته دو شانس مدال دارند و سختی کار برای قهرمانان ایران بیشتر است. چین و ژاپن و کره جنوبی که در مسابقات المپیک و جهانی در فینال هستند جایی برای رقابت نمی گذارند. در آسیا دیگر نمی توان چین را گرفت. آن ها از ۱۵ سال قبل سرمایه گذاری و برنامه ریزی گسترده ای کردند. چین قدرت مطلق در آسیا است. این بیستمین دوره بازی های آسیا بود اما تا همین سه دوره قبل مگر چینی ها کجا بودند؟ آن ها در دوره اول که قهرمان شدند تنها بیست مدال گرفتند. حالا رکورد آن ها از ۱۰۰ مدال هم گذشته است. اگر می خواهیم به این سمت و سو برویم باید بازنگری قوی داشته باشیم.

*حداقل ۲۰ استان پایگاه قهرمان پروری شوند

از فدراسیون شنا یک برنامه بگیرند. حداقل استان هایی که در شنا و واترپلو پایگاه هستند را شناسایی کنند. بعد هم استخرها را تعمیر و درست کنند و در اختیار هیات های شنا قرار دهند. باید استخر قهرمانی درست شود و در کنار آن هم چند استخر تمرینی و آموزشی بگذارند. در کل کشور که ۳۲ استان داریم باید تا چهار سال آینده حداقل بیست استان را تجهیز کنیم. بعد از آن برنامه نرم افزاری را به مربیان زبده ایرانی و خارجی بسپاریم. ما در شنا هیچ باشگاهی نداریم. هیات ها با پول خانواده ها می آیند و مسابقه برگزار می کنند. ما سرمایه گذای می کنیم و کشف استعداد داریم اما شناگرانی که از نظر مالی تامین نیستند، از ۱۸ سالگی شنا را کنار می گذارند. یک جوان ۱۸ ساله می بیند که شنا برای او منفعت مالی ندارد. چرا باید در روز ۵ ساعت تمرین کند؟ اگر باشگاه داری رونق داشته باشد این مشکل حل می شود. برای مثال پاشا وحدتی در تهران کار می کند و خانه اجاره کرده است تا به دانشگاه برود. اگر او در تهران روزی ۵ ساعت تمرین کند چگونه نان بخورد؟ فدراسیون هم که بودجه ای ندارد که به همه شناگران حقوق بدهد.

متاسفانه روند پیوسته ای که بتوانیم فردی را جذب کنیم، نداریم. تک استعدادهایی وجود دارند اما کار با آن ها جلو نمی رود. آیا از جمعیت ۷۵ میلیونی فقط همین چند نمانیده را داریم؟ در شهرستان نیشابور و درگز استعدادهایی داریم که اگر حمایت شوند به راحتی در جهان می درخشند. شهرستان های ما پر از استعداد هستند اما در شهر آن ها تنها یک استخر وجود دارد که به بخش خصوصی اجاره داده شده است. این بچه ها پول ندارند که بلیط بخش خصوصی را بدهند. اعتبارت آموزش و پرورش هم کم شده است. هیچ امکانات جدیدی ساخته نشده است. با این شرایط هر کسی دیگر را هم به عنوان رئیس فدراسیون بیاورید تاثیری نخواهد داشت.

*بزرگان مملکت به حال و روز ما گریه کنند

من خجالت می کشم که بگویم مربی قهرمان پرور شنا چقدر درآمد دارد. این آبروریزی است. مربیان ملی ما چند سال است که کار می کنند اما حتی بیمه هم ندارند. استخدام هم نیستند. ورزشکار ما همین شرایط را دارد. جوانان عاشق این ورزش تا توان دارند کار می کنند اما حمایتی از آن ها نمی شود. ما در بحث های انگیزشی و حمایت هایی که باید باشد هیچ برنامه ای برای نیروی انسانی نداریم. من چند سال قبل مسابقات جهانی را در ترکیه دیدم. تمام تیم ها با ۳۷ نفر آمدند اما ما پول نداشتیم که ترکیب کامل تیم خود را ببریم. این واقعا افتضاح است. واقعا تمام بزرگان ممکلت و ورزش بیایند و برای ما گریه کنند. باز هم امیدوار هستیم که این مردم بتوانند شرایط را تغییر دهند. قطعا ما می توانیم اما وزارت ورزش باید مسیر ها را هموار کند. چهار سال بعد هم به پیشرفت برسیم.

*اگر امروز حمایت نکردند فردا انتظار نداشته باشند

خوشبختانه با دید کارشناسی که در فدراسیون شنا وجود دارد، آریا نسیمی شاد را با ۱۴ سال سن به بازی های آسیایی بردند. او در آنجا باز هم توانایی هایش را نشان داد. حالا اگر همین ورزشکار را قطر داشته باشد، ابتدا خوب به او پول می دهند و سه مربی اختصاصی برایش می گیرند. همین بچه چهار سال آینده روی سکوی بازی های آسیایی می رود. دید رئیس فدراسیون ما این بود که تا حدی که می توانست او راحمایت کند اما واقعا یک فدراسیون به تنهایی چه کار ویژه ای می تواند انجام دهد. مثل آریا نسیمی شاد در کشور زیاد داریم. اگر از الان می توانستیم برای او و امثال او اردوی مستمر داخلی و برون مرزی بگذاریم، می توانیم امید به موفقیت داشته باشیم. اما اگر به دلیل اعتبار و بودجه برنامه مستمری برایش نداشته باشیم دیگر نباید انتظاری هم داشت. خوشبختانه وزیر ورزش از تحصیلکرده های ورزش کشور است. همه افراد در مجموعه وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک به کار وارد هستند. شرایط در کمیته ملی المپیک بسیار خوب است. کیومرث هاشمی خیلی خوب ورزش پایه را آنالیز کرده است. او درد ورزش را بسیار خوب می فهمد. راهکار هم برای مسئولان ارشد ورزش کشور مشخص است. بحث سخت افزار و اعتبار مالی اولیت دارد. ابتدا باید این موضوع را حل کنیم. باید یک کار بنیادی را کلید بزنیم.

بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون - مسابقات شنا

*تنها آرزویم رسیدن ایران به مدال شنای بازی های آسیایی است

روزی شناگر بودم آرزو کردم مربی تیم شهر خودم در مشهد شوم. بعد آرزو داشتم که شناگران مشهدی در سطح کشور مدال بگیرند. بعد از آن آرزو داشتم که شاگردان در بعضی از تورنمنت های جهانی مدال بگیرند. حالا آرزویم این است که شناگران ایران و شاگردان در باز های آسیایی و المپیک برای ایران مدال بیاورند. اگر این اتفاق بیفتد دیگر آرزویی ندارم و به ماحصل عمر خود رسیده ام.
منبع:ایسنا

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: