سرمقاله روزنامه ابتکار :
آنها که ایران و دولت را جزیره می خواهند
ساعت24-افراد و احزابی در ایران فعالیت دارند و شوربختانه بخشی از قدرت واقعی نیز در اختیارشان است و تصورشان این است که ایران را می توان به شبه جزیره ای امن تبدیل کرد و بدون داد و ستد با دیگر کشورها آن را اداره کرد.
برخی از این افراد و احزاب اما پیچیده ترند و با استفاده از قدرتی که دراختیار دارند راه های داد وستد با شرکتها و کشورهای گوناگون را تنگ و تاریک می کنند و از این راه به رانت ها و درآمدهای شگفت انگیز دسترسی پیدا می کنند. به طور مثال می توان حدس زد برای این افراد و گروه ها ورود شرکت معتبری مثل توتال به بازار نفت ایران یک رخداد نامساعد وبرهم زننده منفعت بلند مدت آنها است و به همین دلیل سنگ و صخره دربرابر ورود این شرکت قرار می دهند. این گروه های تندرو و تندخو با استدلالهای عجیب می گویند نباید ایران از هواپیماهای مدرن استفاده کند و... این وضعیت در همه سالهای فعالیت دولت یازدهم با شدید ترین شکل و ماهیت از سوی این گروه ها اجرایی شد و یک فرصت تاریخی و طلایی برای اینکه اقتصاد ایران از رنج کمبود سرمایه بیرون آید به سادگی از دست رفت. این افراد و گروه ها با همه نیروی واقعی هرراهی که برای هموارشدن کسب و کار ایرانیان هموار می شود را می بندند و امیدوارند به این ترتیب و با جزیره شدن ایران ایجا د اشتغال آبرومند برای میلیونها جوان ایرانی ، محقق شدن رشد بالا که درامد ملی را افزایش دهد و همچنین ثبات اقتصادی در ایران ناممکن شود و شوربختانه تا امروز در این خواست خود به کامیابی رسیده اند. این افراد و گروه ها با همین نگاه است که می خواهند حسن روحانی را نیز به یک جزیره دردرون نهاد ریاست جمهوری و دردرون دولت تبعید کنند و بر این طبل می کوبند که دردرون دولت نفوذی هایی وجوددارند و می خواهند با ناراضی تراشی شهروندان را دررنج قرار دهند . این اندیشه جزیره ساز وخطرناک هیچ بیمی از اینکه رفتار و گفتارشان آسیب های بالا به ایرانیان وارد می کند ندارند و حالا دراین روزهای سخت به جای اینکه به دلیل تصمیم های دردسر ساز خود جواب دهند دنبال کردن دولت و دولتی ها را در دستور کار دارند. بهشت و آرزوی بلند این جزیره سازان این است که ایران به کره شمالی دوم تبدیل شود و با هیچ سرزمین و ملتی جز دو کشور ارتباط نداشته باشد و به این ترتیب این سرزمین بزرگ و پهناور و تار یخی را به جزیره ای سرد و تاریک تبدیل کنند. تجربه نشان داده است ایرانیان هرگز به این اندیشه دل نمی بنددو راه بزرگ شدن و نیرومند شدن اقتصاد را ا درگسترش داد و ستد بادنیای آزاد می دانند . در سرزمینی که با همه گرفتاریها سالانه 9 میلیون تا 10 میلیون سفر خارجی انجام می شود نمی توان اندیشه جزیره ای را استیلا داد. راه جدا شدن کسب و کار ایرانیان از دیر باز تاریخ این سرزمین تا همین امروز دادوستد دانش و کالا وهنر بادنیای بزرگ است و هرایرانی دلسوز به این مرز و بوم این را نیک می داند و درهمین مسیر رفتارمی کند.
