چراغ امید ایرانیان خاموش نشود
این جریان سیاسی و شاخه های گوناگون آن دانسته یا نادانسته به سویی رفتند که شهروندان امیدوارشده به پیشرفت ایران را از گردونه امیدواران جهان بیرون انداختند و لباس سرخوردگی و ناامیدی به تن آنها کردند. داوری های ناکارشناسانه این جریان سیاسی متاسفانه امیدهای ایرانیان را به ویژه در حوزه کسب وکار نشانه رفته و هررخدادی که بوی امیدواری از آن در فضای جامعه پراکنده می شد را زیر تیغ نقدهای ناکارشناسانه کشیده و لت و پارش کردند. روزی که دولت یازدهم با پشتکار و هوشمندی گروه مذاکره کنندگان توانست با نمایندگان قدرتهای غربی چانه زنی کرده و به مصالحه بزرگ دست یابند ناامیدسازان به جای اینکه این مصالحه را به فال نیک گرفته و آن را پیروزی ایران نشان دهند برطبل شکست بزرگ زدند و آنقدر در تریبونهای گوناگون گفتند و نوشتند که مزه دهان شهروندان ایرانی تلخ شد. روزهایی که گروههای اقتصادی دسته دسته از اروپا ،آسیا ،کانادا و استرالیا به ایران می آمدند تا با ایران به دادو ستد کالاو سرمایه و دانش فنی بپردازند به جای تقویت امید شهروندان به توانایی های ایران در جذب سرمایه خارجی چنان کردند که خارجی ها از اینکه با ایران همکاری کنند ناامیدشده و رفتند و نیامدند. روزی که بیژن زنگنه توانست شرکت توتال فرانسه که یکی از غول های نفت ایران است را به ایران بیاورد و باتوتال قراداد 5 میلیارددلاری منعقد کرد وراه امید را برای حضور دیگر غولهای نفت بازکرد ناامیدسازان چنان بازار آشفته ای ساختند که گویی دولت یازدهم ووزیرنفت ایران چه گناهی انجام داده اند. متاسفانه باید با تلخی و اندوه گفت و نوشت که دولت یازدهم در 4سال فعالیت خود وهم اکنون دولت دوازدهم راهبردی برای زنده سازی امید درمیان 24 میلیون رای دهنده خودرا پیدا نکرده و به نظر می رسد دراین عرصه ناتوانی انکارناپذیری دارد. کارشناسان و نخبگان هوادار ایران آباد و سر افراز باورشان این است که ایران بزرگ را باید با زنده سازی کارشناسانه امید به سوی خوشبختی پیش راند. این زنده سازی امید اما کارآسانی نیست و نیازمند کاردشوار وسخت اماده سازی برنامه ای سازگار و برهم فزاینده نیروهای امیدوار و البته برداشتن گامهایی درمسیر رفتارهای شجاعانه تر از سوی دولت است. می توان از دولت خواست سازمان ورزش و جوانان و دیگر سازمان های فرهنگی واجتماعی خودرا گرداگرد مقوله امیدوارسازی سازمان دهد و برای دورکردن اندوه و ناامیدی از دل وذهن ایرانیان جدی تر ازهرزمان گام بردارد. گرفتن پرچم سفید دربرابر ناامیدسازان کاری نیست که کسی به دولت توصیه کند و اگر دردرون دولت چنین اندیشه ای جوانه زده باید آن را از دولت دورکرد.
تقویت امید دردوران سخت امروز کارنخست دولت باید باشد و در این مسیر البته جوانان بااراده و نوآور و سازماندهی دوباره امکانات تبلیغی دولت یک ضرورت است .ناامیدسازان را باید از خانه دل مردم بیرون کنیم و به آنها یادآورشویم توانایی ندارند برای ابد چراغ امید شهروندان ایرانی را خاموش کنند.
همشهری
