آیا »السیسی« به سرنوشت مبارک فکر نمی کند؟
ساعت 24- مترجم: امیر پورعیسی- مبنع: القدس العربی/ عملکرد سیاست داخلی و خارجی عبدالفتاح السیسی در مدت تصدی منصب ریاست جمهوری مصر در میان محافل سیاسی سئوالات جدی را مطرح نموده است.
سیاست کلی السیسی در همان چارچوب سلف خود حسنی مبارک بر دو محور پایه ریزی شده است:
۱-سرکوب آزادی های مدنی به بهانه مبارزه با تروریسم ۲-بهره گیری از اهرم برگزاری انتخابات برای جلب رضایت هم پیمان خود مانند آمریکا همراه با ارعاب اپوزیسیون داخلی
سرکوب آزادی های مدنی
۱-السیسی باید به این سئوال پاسخ دهد که اگر ریشه کن کردن تروریسم با سرکوب آزادیها تحقق می یابد، چرا مبارک که خود مبتکر و ابداع کننده این روش بود، نتوانست به این هدف دست یابد؟
السیسی با ممانعت از برگزاری جشن سالگرد انقلاب و تبدیل آن به جشن روز پلیس و برپائی مراسم نمایشی پشتیبانی از خود، نشان داد که با دست آوردهای دموکراتیک انقلاب سر سازش ندارد.
۲-السیسی با استفاده از رسانه های جمعی و مطبوعات وابسته تلاش می کند شرایط حاکم بر جامعه را تروریستی جلوه دهد تا به این ترتیب زمینه ایجاد فضای امنیتی را فراهم نماید.نمونه این رفتار در موضع گیری یکی از کانالهای رسمی وابسته به دستگاه امنیتی دولت به وضوح مشاهده می گردد.این کانال تلویزیونی در یکی از برنامه ها خواستار اعدام متهمان حمله به سربازان مصری بدون تشکیل دادگاه و محاکمه می شود.
۳-علیرغم انتقادات وهشدارهای بی سابقه کمیسیون دفاع از حقوق بشر در ژنو از سلب آزادیهای مشروع در مصر، رژیم السیسی همچنان به اقدامات سرکوبگرانه خود علیه نهادهای مدنی ادامه می دهد.
۴-بعد از تاسیس "اتاق تولید خبر" توسط خبرنگاران طرفدار نظام، ازشرکت خبرنگاران منتقد السیسی و دولت در برنامه های تلویزیونی جلو گیری به عمل آمد تا نشان داده شود که نظام تاب شنیدن صدای مخالف را ندارد، اما بستن روزنامه های دگر اندیش در مصر هرچند پیشینه درازی دارد هرگز برای رژیم های مستبد فرجام خوبی نداشته است. اگر انور سادات چند روز پس از پلمپ کردن روزنامه"الشعب" در یک عملیات انتحاری به قتل می رسد، حسنی مبارک با یورش به کانالهای ماهواره ای مخالف تیر خلاص را به نظام فاسد و مستبدش شلیک میکند.
انتخابات پارلمانی
۱-السیسی دو روز پیش، در جریان استقبال از یک هیئت اقتصادی امریکائی، تاریخ برگزاری انتخابات پارلمانی را پیش از مطلع کردن مردم مصر اعلام نمود.این خطا شاید از شتاب در تکمیل نقشه راه و" مشروعیت بخشی" به نظام و برچیدن موانع دریافت کمکهای کشورهای اروپائی و به ویژه امریکا ناشی شده باشد.و این همان سیاستی است که حسنی مبارک با پیش گرفتن آن از سال ۲۰۰۵ تلاش نمود دل هم پیمان خود امریکا را بدست اورد، اما با شروع خیزشهای مردمی و به پایان رسیدن تاربخ مصرف مبارک، امریکا اولین کشوری بود که در خالی کردن پشت هم پیمان دیرینه اش تردیدی به خود راه نداد.
۲-تمام شواهد حاکی از بستن راه ورود مخالفان نظام به پارلمان در انتخابات پیش رو است.السیسی هم ترسی از ابراز این واقعیت ندارد.او در گفتگو با یکی از روزنامه ها می گوید:"قانون اساسی به پارلمان اجازه عزل رئیس جمهور را میدهد، بنابرین مردم باید مراقب باشند." و در جای دیگر تاکید میکند:"اگر اخوانیها به مجلس راه پیدا کنند مردم رأی آنهارا باطل خواهند کرد." این پیام روشن به مردم برای انتخاب نامزدهای مورد قبول نظام ، تداعی کننده حذف نامزدهای اپوزیسیون توسط حسنی مبارک در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۰ مصر است.آیا السیسی به تکرار تاریخ و سرنوشت مبارک فکر نمی کند؟
۱-سرکوب آزادی های مدنی به بهانه مبارزه با تروریسم ۲-بهره گیری از اهرم برگزاری انتخابات برای جلب رضایت هم پیمان خود مانند آمریکا همراه با ارعاب اپوزیسیون داخلی
سرکوب آزادی های مدنی
۱-السیسی باید به این سئوال پاسخ دهد که اگر ریشه کن کردن تروریسم با سرکوب آزادیها تحقق می یابد، چرا مبارک که خود مبتکر و ابداع کننده این روش بود، نتوانست به این هدف دست یابد؟
السیسی با ممانعت از برگزاری جشن سالگرد انقلاب و تبدیل آن به جشن روز پلیس و برپائی مراسم نمایشی پشتیبانی از خود، نشان داد که با دست آوردهای دموکراتیک انقلاب سر سازش ندارد.
۲-السیسی با استفاده از رسانه های جمعی و مطبوعات وابسته تلاش می کند شرایط حاکم بر جامعه را تروریستی جلوه دهد تا به این ترتیب زمینه ایجاد فضای امنیتی را فراهم نماید.نمونه این رفتار در موضع گیری یکی از کانالهای رسمی وابسته به دستگاه امنیتی دولت به وضوح مشاهده می گردد.این کانال تلویزیونی در یکی از برنامه ها خواستار اعدام متهمان حمله به سربازان مصری بدون تشکیل دادگاه و محاکمه می شود.
۳-علیرغم انتقادات وهشدارهای بی سابقه کمیسیون دفاع از حقوق بشر در ژنو از سلب آزادیهای مشروع در مصر، رژیم السیسی همچنان به اقدامات سرکوبگرانه خود علیه نهادهای مدنی ادامه می دهد.
۴-بعد از تاسیس "اتاق تولید خبر" توسط خبرنگاران طرفدار نظام، ازشرکت خبرنگاران منتقد السیسی و دولت در برنامه های تلویزیونی جلو گیری به عمل آمد تا نشان داده شود که نظام تاب شنیدن صدای مخالف را ندارد، اما بستن روزنامه های دگر اندیش در مصر هرچند پیشینه درازی دارد هرگز برای رژیم های مستبد فرجام خوبی نداشته است. اگر انور سادات چند روز پس از پلمپ کردن روزنامه"الشعب" در یک عملیات انتحاری به قتل می رسد، حسنی مبارک با یورش به کانالهای ماهواره ای مخالف تیر خلاص را به نظام فاسد و مستبدش شلیک میکند.
انتخابات پارلمانی
۱-السیسی دو روز پیش، در جریان استقبال از یک هیئت اقتصادی امریکائی، تاریخ برگزاری انتخابات پارلمانی را پیش از مطلع کردن مردم مصر اعلام نمود.این خطا شاید از شتاب در تکمیل نقشه راه و" مشروعیت بخشی" به نظام و برچیدن موانع دریافت کمکهای کشورهای اروپائی و به ویژه امریکا ناشی شده باشد.و این همان سیاستی است که حسنی مبارک با پیش گرفتن آن از سال ۲۰۰۵ تلاش نمود دل هم پیمان خود امریکا را بدست اورد، اما با شروع خیزشهای مردمی و به پایان رسیدن تاربخ مصرف مبارک، امریکا اولین کشوری بود که در خالی کردن پشت هم پیمان دیرینه اش تردیدی به خود راه نداد.
۲-تمام شواهد حاکی از بستن راه ورود مخالفان نظام به پارلمان در انتخابات پیش رو است.السیسی هم ترسی از ابراز این واقعیت ندارد.او در گفتگو با یکی از روزنامه ها می گوید:"قانون اساسی به پارلمان اجازه عزل رئیس جمهور را میدهد، بنابرین مردم باید مراقب باشند." و در جای دیگر تاکید میکند:"اگر اخوانیها به مجلس راه پیدا کنند مردم رأی آنهارا باطل خواهند کرد." این پیام روشن به مردم برای انتخاب نامزدهای مورد قبول نظام ، تداعی کننده حذف نامزدهای اپوزیسیون توسط حسنی مبارک در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۰ مصر است.آیا السیسی به تکرار تاریخ و سرنوشت مبارک فکر نمی کند؟
