روشی جدید برای درمان بیماری پارکینسون
ساعت24- پژوهشگران سوئدی روش جدیدی برای درمان بیماری پارکینسون یا لغوه کشف کرده اند. به گفته آنجلا سنسی نیلسون (Angela Cenci-Nilsson) یکی از دست اندرکاران در این پژوهش که در دانشگاه لوند انجام شده، با استفاده از این روش جدید موش های آزمایشگاهی در طی یک دوره پنج هفته ای درمان شدند.با بکار بردن این روش جدید، کاربرد عصب های حرکتی موش هایی که دچار پارکینسون شده بودند به حالت عادی خود بازگشت.سالانه در سوئد حدود ۲هزارتن دچار بیماری پارکینسون می شوند و در حال حاضر حدود ۱۵تا ۲۰هزارنفر در سوئد دچار این بیماری هستند.
در اثر این بیماری برخی از سلول های عصب های حرکتی تخریب شده و یا رشد آن ها متوقف می شود. در اکثر پژوهش هایی که تا کنون برای درمان این بیماری انجام شده، تمرکز بر روی نجات و یا ترمیم این نوع سلول ها بوده. اما در این پژوهش جدید دانشمندان تمرکز خود را بر روی تحریک یک نوع پروتئین خاص قرار داده اند. این نوع پروتئین نقش اساسی در مکانیسم دفاعی مغز دارد و تحریک آن روند تخریب سلولهای عصب های حرکتی را متوقف کرده و آنها را ترمیم می کند. به عبارت دیگر از طریق تحریک مغز، یک روند خودترمیمی در آن به کار می افتد.
بیماری پارکینسون نه تنها موجب تخریب سلولهای عصب های حرکتی بدن و توقف رشد آنها می شود، بلکه به مکانیسم دفاعی مغز نیز آسیب می رساند. به همین دلیل به گفته آگنتا سنسی نیلسون باید روش درمان این بیماری متناسب با آسیب های ناشی از آن باشد:
مبارزه با تخریب سلول های عصب های حرکتی و تقویت مکانیسم دفاعی مغز در درمان این بیماری از اهمیت زیادی برخوردار هستند.
گفتنی است که پروتئینی که در پژوهش اخیر استفاده می شود، تاکنون در درمان بیماری پارکینسون نقشی ندارد. اما این نوع پروتئین در درمان بیماری هایی نظیر حمله مغزی و یا آ اِل اِس (ALS) نقش اساسی داشته است. آ اِل اِس یا اِسکلروز جانبی آمیوتروفیک، شایعترین بیماری عصب های حرکتی است که موجب تخریب دستگاه عصبی مرکزی و دستگاه عصبی محیطی و در نتیجه مرگ بیمار می شود.
اکنون می توان از طریق تحریک پروتئین مغز به درمان بیماری پارکینسون نیز اقدام کرد. موادی که موجب تحریک این نوع پروتئین می شود در انجام آزمایش های کلینیکی بر روی بیماران پارکینسون در امریکا پذیرفته شده و به گفته آنجلا سنسی نیلسون (Angela Cenci-Nilsson) این بدین معنی است که ازاین مواد می توان عملا در آزمایشات کلینیکی کلیه بیماران مبتلا به پارکینسون استفاده کرد. از نظر پزشکی و در تئوری می توان از این مواد در آزمایش های مربوط به بیماری پارکینسون استفاده کرد، در صورتی که هزینه مالی آن تامین شود.
بیماری پارکینسون نه تنها موجب تخریب سلولهای عصب های حرکتی بدن و توقف رشد آنها می شود، بلکه به مکانیسم دفاعی مغز نیز آسیب می رساند. به همین دلیل به گفته آگنتا سنسی نیلسون باید روش درمان این بیماری متناسب با آسیب های ناشی از آن باشد:
مبارزه با تخریب سلول های عصب های حرکتی و تقویت مکانیسم دفاعی مغز در درمان این بیماری از اهمیت زیادی برخوردار هستند.
گفتنی است که پروتئینی که در پژوهش اخیر استفاده می شود، تاکنون در درمان بیماری پارکینسون نقشی ندارد. اما این نوع پروتئین در درمان بیماری هایی نظیر حمله مغزی و یا آ اِل اِس (ALS) نقش اساسی داشته است. آ اِل اِس یا اِسکلروز جانبی آمیوتروفیک، شایعترین بیماری عصب های حرکتی است که موجب تخریب دستگاه عصبی مرکزی و دستگاه عصبی محیطی و در نتیجه مرگ بیمار می شود.
اکنون می توان از طریق تحریک پروتئین مغز به درمان بیماری پارکینسون نیز اقدام کرد. موادی که موجب تحریک این نوع پروتئین می شود در انجام آزمایش های کلینیکی بر روی بیماران پارکینسون در امریکا پذیرفته شده و به گفته آنجلا سنسی نیلسون (Angela Cenci-Nilsson) این بدین معنی است که ازاین مواد می توان عملا در آزمایشات کلینیکی کلیه بیماران مبتلا به پارکینسون استفاده کرد. از نظر پزشکی و در تئوری می توان از این مواد در آزمایش های مربوط به بیماری پارکینسون استفاده کرد، در صورتی که هزینه مالی آن تامین شود.
