سرمقاله روزنامه کیهان و محمد جواد ظریف و دوآدرس کاملا مخالف
ایران و آمریکا ؛ هم جنگ نزدیک است هم صلح
ساعت 24 - تیتر یک روزنامه امروز سه شنبه 2مهرماه 1398 مبنی براینکه حوثی ها گفته اند امارات را چنان می زنیم که به دهها سال پیش برگردد با توجه به سابقه تیتریک های این روزنامه که از قول حوثی ها نوشته بود صادراتنفت عربستان را متوقف خواهد کرد و کرد نشان می دهد این احتمال افزایش یافته است که امارات نیز با حمله مواجه شود.
dir="RTL"> این تیتر یک کیهان با سرمقاله امروز این روزنامه که عربستان را زیر ضرب قرارداده پیش بینی می کند " حالا آمریکا در این بین دو راه بیشتر پیش رو ندارد، یا با ایران وارد جنگ شود که به دلیل انتخابات پیش روی این کشور، قَدَر بودن حریف(ایران) و پای کار بودن متحدانش (حزبالله لبنان، سوریه، حشدالشعبی، حماس و...) و در نتیجه بالا بودن هزینه چنین گزینه ای، این احتمال «بسیار ضعیف» است ... یا دست به اقدامات نمایشی با هدف راضی نگه داشتن گاوهای شیرده خود بزند. مثلا ایران را تحریم کند.(که کرد) اما از آنجایی که چیزی برای تحریم باقی نمانده! این حرکت نیز«نمایشی» و صرفا برای راضی نگهداشتن گاوهای شیرده صورت گرفت. "روزنامه کیهان فهرستی از تحرکات نظامی درخلیج فارس را ردیف کرده و می نویسد : "آیا این تحرکات «واقعی» است و باید منتظر وقوع جنگ بود؟ آیا سعودیها که اخیرا ضربه سنگینی از انقلابیون یمن دریافت کردهاند، برخلاف آنچه رسانهها و مقاماتشان میگویند، خود را آماده جنگ با ایران کرده اند؟ آیا ممکن است انقلابیون یمن ضربات مشابهی را به سعودی و امارات وارد کنند؟ اگر «بله»، در این صورت چه اتفاقی میافتد؟ این بار جنگ حتما رخ میدهد چه حملات انصارالله ادامه یابد چه متوقف شود، دشمن دشمن است و همیشه، مترصد فرصت برای ضربه زدن. اینکه میگوییم جنگی رخ نخواهد داد، منظور یک جنگ واقعی و تمام عیار است. اما انقلابیون یمن تنها راه توقف حملات را توقف تجاوزات اعلام کردهاند و در صورت ادامه حملات انصاراللهی که حالا به تجهیزات مدرن مجهز شده، طبیعتا ادامه این وضع برای سعودیها «غیر ممکن» خواهد بود. بنابر این سعودی برای رهایی از چنین وضعی مجبور خواهد شد یاد دست به مصالحه زده و راهی برای خروج آبرومندانه از این باتلاق بیابد یا....دست به خودکشی بزند! اختیار با خودش است!؟" . واقعیت این است که آنچه کیهان می نویسد را نباید ساده فرض کرد و باید این واقعیت را قبول کرد که بخشی از حاکمیت نظام جمهوری اسلامی این دیدگاه را دارد و باوردارد می توان با استفاده از متحدان منطقه ای مثل حزب الله لبنان و حوثی های یمن و حشدالشعبی عراق آمریکا ومتحدان منطقه ای اش درخاورمیانه را در شرایط فشار قرارداد تا با ایران رفتاری تازه و برپایه رفع تحریم داشته باشند. این دیدگاه گونه ای می نویسد و می گوید که گویی دست کم جنگ محدود همین روزها ممکن است رخ دهد.
از سوی دیگر این روزها محمد جواد ظریف که زودتر از رییس جمهور ایران به نیویورک رفته و با مقامهای فرانسوی دیدار و حرفهایی تازه از صلح برزبان اورده و با توجه به اینکه حسن روحانی نیز با رییس جمهور فرانسه دیدار کرده و امانوئل مکرون نیز درمسیر پرواز به نیویورک تاکید کرده ااحتمال دارد درباره ایران درنیویورک اتفاقی بیفتد به نظر می رسد به صلح نیز می توان امید بست. رهبران اتحادیه اروپا نیز با مقصر شناختن ایران درحمله به تاسیسات نفت به عربستان روحانی را دروضعیت نامناسبی قرارداده اند تا از مسیر صلح ااحتمالی دور نشود و راه مذاکره را باز نگهدارد. برآیند این دورفتار و گفتار و آدرس های متفاوت بسیار معنا دار از سوی دودیدگاه حاکم بر اداره ایران امروز چه خواهد شد؟ باید منتظر ماند و دید. روی داستان این است که هم جنگ و هم صلح نزدیک است اما درژرفای این پیامها چه بوده وخواهد بود را باید درروزهای آینده دید.
