تخریب بهشت برای کرسی بهارستان!
مدال طلا بر گردن شهردار اصلاحطلب
اگر به عملکرد اصلاحطلبان شهردار توجه شود مشاهده میشود که دلواپسان برای نیل به اهداف سیاسی خود به تخریب شهرداران پرداختهاند که نمونه واضح آن غلامحسین کرباسچی است. در همین راستا فواد صادقی نوشته است: «غلامحسین کرباسچی شهردار دولت سازندگی، محمود احمدینژاد و محمدباقر قالیباف. از میان این سه نفر شاید بتوان کرباسچی را مظلومترین شهردار تهران نامید چرا که وی در مقایسه دیگران بیشترین خدمات را در مدیریت شهری تهران انجام داده است و به تعبیری شاید وی را بتوان پایهگذار تهران مدرن دانست. این در حالی بود که در زمان مدیریت کرباسچی بر شهرداری تهران، که مقارن با دوران بازسازی خرابیهای ناشی از جنگ و کاهش قیمت نفت به کمتر از 10دلار بود، امکان استفاده از منابع مالی دولتی برای توسعه شهری ممکن نبود و حتی مترو تهران که پروژه مورد نظر آیتا... هاشمی، رئیسجمهور وقت بود بیش از آنکه از کمکهای مالی دولت یا شهرداری بهره ببرد بر استفاده از تسهیلات بانکی استوار بود. در این شرایط عملکرد غلامحسین کرباسچی در دوره 9ساله 77-1368 قابل توجه است. سرآمد این عملکرد پروژه نواب است که باعث نوسازی یکی از فرسودهترین و محرومترین نقاط تهران و تبدیل آن به خط مدرن در ستون فقرات شهر شد.» این اقدامات وسیع کرباسچی در حالی انجام شد که شهرداران اصولگرای تهران نتوانستند حداقل یک سوم او در رشد پایتخت سهم داشته باشند چنانکه در کارنامه شهردار بودن احمدینژاد موفقیتی ثبت نشد و در دوره 12ساله قالیباف هم دو اتوبان نیایش و همت ساخته شد و چند پروژه دیگر هم در پرونده قالیباف است که در مقایسه با کرباسچی قابل نگارش نیست چرا که ماندگاری وگرهگشایی پروژههای شهردار اصلاحطلب را ندارد. حناچی هم زمانی بر کرسی شهرداری تهران نشست که پروژههای زیادی در حال تکمیل بود و او با راهاندازی ایستگاههای دوچرخه سواری و لحاظ کردن برخی محدودیتهای اقتصادی در شهرداری و... توانست علاوه بر نشاندن لبخند بر لب اقشار مختلف، به بودجه بهشت سر و سامان دهد. بر خلاف ادعاهای مطرح شده در سایتهای دلواپس مانند جهاننیوز اختلافی میان محسن هاشمی و پیروز حناچی وجود ندارد و اگر اختلاف نظری درباره پروژه شهری است چنان نیست که در بوق و کرنا کنند.
خواب اختلاف هاشمی وحناچی
نکته قابل تامل آنجاست که دلواپسان بهطور علنی به موضوعاتی میپردازند که نشان دهنده ضعف مدیریت شهری در زمان اصولگرایان است. به عنوان نمونه سایت جهاننیوز در 3 دی نوشت: «زمان زیادی از ماجرا نمیگذرد. وقتی سکان هدایت مدیریت شهری تهران در دستان «محمدباقر قالیباف» بود. در این زمان برخی از گروههای سیاسی برای هر مشکلی فریاد «قالیباف استعفا» سر میدادند. هر چند که این مشکلات اگرچه حادثهای در شهری بزرگ مانند تهران بهوجود میآمد به زودی حل و فصل میشد و آنقدر زمان آن طولانی نمیشد که به معضل و سپس به بحران تبدیل شود.» واضح است که این ادعا تنها مصرف انتخاباتی دارد و برای بدبین کردن جامعه به مدیریت و تصمیمسازی اصلاحطلبان است. از سوی دیگر دلواپسان آنقدر برای تخریب انتخاباتی اصلاحطلبان هول هستند که گافهای زیادی میدهند به عنوان مثال نوشتند: «شهردار تهران اعلام کرد که تا پایان سال جاری علاوه بر افتتاح هر ماه یک ایستگاه مترو، پروژه زیرگذر استاد معین، زیرگذر گیشا و مجموعه فرهنگی رازی نیز افتتاح خواهد شد.» آنچه آنان به نقل از حناچی منتشر کردند نقطه قوت و عملکرد مثبت اوست و نشانی از بیتدبیری درآن به چشم نمیخورد. چند روز قبل ادعا کردند که محسن هاشمی گفته است «قالیباف جسارت داشت و اتوبوسهای BRT را وارد کرد اما به نظرم حناچی جسارت لازم را ندارد.» رئیس شورای شهر تهران پس از این جمله چنین بیان کرده بود: «باید توجه ویژهای به موضوع حملو نقل عمومی در شهر تهران شود، دو سال است که مرتباً میگوییم دولت 45 هزار میلیارد تومان به حمل و نقل عمومی بدهی دارد اما کسی توجه نمیکند!» حناچی هم البته در پاسخ به محسن هاشمی از مشکلات چنین گفت: «اگر بیقانونی فاحش را جسارت بدانیم، میپذیرم که شهرداری جسور نیستم؛ کسی که قانون را زیرپا میگذارد جسور نیست، قانونگریز است». تصمیمگیران شهری در شورای شهر و شهرداری هیچگاه وظیفه خود را فدای سیاست نکرده و نمیکنند و تنها اصولگرایان دلواپس هستند که درصددند از هر سخنی به آفرینش یک ادعا و داستان بپردازند.
