دولت از جاهای دیگر پول هدفمندی را جور میکند
ساعت 24- بیژن رحیمیدانش از باسابقهترین بودجهریزان ایران است که سالهای سال نقش اول در بودجهبندی سالانه کل کشور را دراختیار داشت. او چند سال است در سازمان برنامه فعالیت رسمی ندارد اما همچنان از معتمدان این نهاد و دولت به حساب میآید.
وي در گفتوگو با يك نشريه تخصصي بازرگاني درباره بودجه ۱۳۹۴ معتقد است دولت نميتواند كسري بودجه به ويژه بودجه هدفمندي را از محلهاي تعيين شده در تبصرههاي بودجه كسب كند و در سال ۱۳۹۳ نيز كسري داشته است. وي گفته است: «دولت جديد ميخواست اصلاح كند و براي انصراف مردم تلاش كرد كه نشد اما باز هم دولت از جاهاي ديگر كلي پول گرفت و كسري را جبران كرد. الان نفت به ۵۰ دلار رسيده است. از اول قرار بود حدود ۲۳ هزار تومان ماهيانه باشد كه الان به ۴۳ هزار تومان رسيده و پيشبينيها نشان ميدهد كه دولت در اين هزينهها كم خواهد آورد.»
من با تمام راهكارها موافقم اما با اوراق مشاركت نه. چرا كه سود نداريم و وقتي سودي در كار نباشد، شايد نتوانيم قرض مردم را بدهيم. مشكل اين است كه طرحهاي ما خوب به بهرهبرداري نميرسد و خيلي هم اين طرحها مشكل دارند. در بهترين حالت ۲۵ درصد پرداخت عمراني داريم اما خيلي از طرحهاي ما را ميشود ۱۰ هزار ميليارد تومان كم كرد. خيلي از طرحها در سفرها و يك دفعه به وجود آمده و قابليت اجرايي ندارد ولي ما ميتوانيم اين طرحها را به شركتهاي خارجي بدهيم. نبايد تنها با شركتهاي چيني در ارتباط باشيم. اگر بتوانيم در انرژي ۲۰ درصد صرفهجويي كنيم خيلي از مسائل ما حل خواهد شد. ما بايد در اين زمينه بهينهسازي كنيم و بتوانيم هزينه حاصله را در پروژهها كم كنيم و اين شبيه افزايش توليد است. در موضوع نفت، اتفاقا خيليها بر اين باورند كه روي استخراج و سفرههاي مشترك كار نميكنيم، در حالي كه بهرهبرداري اين سفرههاي مشترك ميتواند تعيينكننده باشد. اتفاقا آقاي تاجگردون اعلام كردند كه قطر با مختصات جغرافيايي كوچكش، در اوپك از ايران تاثيرگذارتر است. چرا كه در همه اين سالها سهم عمدهاي از استخراج از سفرههاي مشترك نفتي را از ان خود كرده و ايران در اين بخش با فاصله از قطر عقب افتاده است. اما به طور كلي افزايش توان توليد و كاهش مصرف داخل ميتواند نتيجه خوبي باشد. اگر ماليات را منظم بگيريم و بتوانيم درآمدهاي حاصله از نفت را صرفهجويي كنيم آن وقت ميتوانيم بر مشكلات پيش رو غلبه كنيم. اگر در چاپ اوراق هم درست عمل كنيم، احتمال دارد بتوانيم به جواب مثبتي برسيم. مثل زماني كه براي موبايل اسمنويسي شد و مردم از اين اوراق استقبال كردند. اما سوال اين است كه الان اوراق را با چه درصدي ميدهند؟ ميگويند قرار است تورم به ۱۷ درصد برسد، اگر كاري كنيم كه راهكارهاي منطقي ايجاد شود موفق ميشويم، اما اصل قضيه صرفهجويي است. با اين جمعيت حقوقبگير آينده خوبي نخواهيم داشت. براي اداره مملكت بايد توانايي مردم را بالا برد. در كاهش هزينهها ميتوان از هزينههاي عمراني هم صرفهجويي كرد. با توجه به اينكه خيلي از پروژههاي ما بر اساس فكر كارشناسي به تصويب نرسيده است، ميتوانيم در هزينهها واقعا صرفهجويي كنيم. ما در خيلي جاها مشكل داريم. مثلا همين هدفمندي يارانهها را ببينيد. اين همه آدم از كجا آمدهاند كه يارانه ميگيرند؟ دولت در فاز جديد بايد اينها را تصفيه كرده و عدهاي را حذف كند. ۴۲۰۰۰ ميليارد تومان براي هدفمندي در نظر گرفتهاند. البته من هدفمندياي را تاييد ميكنم كه به دنبال اجراي آن، هم قيمت انرژي گران ميشود و هم جلوي قاچاق را ميگيرند و هم باعث صرفهجويي ميشود.
من با تمام راهكارها موافقم اما با اوراق مشاركت نه. چرا كه سود نداريم و وقتي سودي در كار نباشد، شايد نتوانيم قرض مردم را بدهيم. مشكل اين است كه طرحهاي ما خوب به بهرهبرداري نميرسد و خيلي هم اين طرحها مشكل دارند. در بهترين حالت ۲۵ درصد پرداخت عمراني داريم اما خيلي از طرحهاي ما را ميشود ۱۰ هزار ميليارد تومان كم كرد. خيلي از طرحها در سفرها و يك دفعه به وجود آمده و قابليت اجرايي ندارد ولي ما ميتوانيم اين طرحها را به شركتهاي خارجي بدهيم. نبايد تنها با شركتهاي چيني در ارتباط باشيم. اگر بتوانيم در انرژي ۲۰ درصد صرفهجويي كنيم خيلي از مسائل ما حل خواهد شد. ما بايد در اين زمينه بهينهسازي كنيم و بتوانيم هزينه حاصله را در پروژهها كم كنيم و اين شبيه افزايش توليد است. در موضوع نفت، اتفاقا خيليها بر اين باورند كه روي استخراج و سفرههاي مشترك كار نميكنيم، در حالي كه بهرهبرداري اين سفرههاي مشترك ميتواند تعيينكننده باشد. اتفاقا آقاي تاجگردون اعلام كردند كه قطر با مختصات جغرافيايي كوچكش، در اوپك از ايران تاثيرگذارتر است. چرا كه در همه اين سالها سهم عمدهاي از استخراج از سفرههاي مشترك نفتي را از ان خود كرده و ايران در اين بخش با فاصله از قطر عقب افتاده است. اما به طور كلي افزايش توان توليد و كاهش مصرف داخل ميتواند نتيجه خوبي باشد. اگر ماليات را منظم بگيريم و بتوانيم درآمدهاي حاصله از نفت را صرفهجويي كنيم آن وقت ميتوانيم بر مشكلات پيش رو غلبه كنيم. اگر در چاپ اوراق هم درست عمل كنيم، احتمال دارد بتوانيم به جواب مثبتي برسيم. مثل زماني كه براي موبايل اسمنويسي شد و مردم از اين اوراق استقبال كردند. اما سوال اين است كه الان اوراق را با چه درصدي ميدهند؟ ميگويند قرار است تورم به ۱۷ درصد برسد، اگر كاري كنيم كه راهكارهاي منطقي ايجاد شود موفق ميشويم، اما اصل قضيه صرفهجويي است. با اين جمعيت حقوقبگير آينده خوبي نخواهيم داشت. براي اداره مملكت بايد توانايي مردم را بالا برد. در كاهش هزينهها ميتوان از هزينههاي عمراني هم صرفهجويي كرد. با توجه به اينكه خيلي از پروژههاي ما بر اساس فكر كارشناسي به تصويب نرسيده است، ميتوانيم در هزينهها واقعا صرفهجويي كنيم. ما در خيلي جاها مشكل داريم. مثلا همين هدفمندي يارانهها را ببينيد. اين همه آدم از كجا آمدهاند كه يارانه ميگيرند؟ دولت در فاز جديد بايد اينها را تصفيه كرده و عدهاي را حذف كند. ۴۲۰۰۰ ميليارد تومان براي هدفمندي در نظر گرفتهاند. البته من هدفمندياي را تاييد ميكنم كه به دنبال اجراي آن، هم قيمت انرژي گران ميشود و هم جلوي قاچاق را ميگيرند و هم باعث صرفهجويي ميشود.
