مالیات چاق ، مردم مستاصل و بودجه پا درهوا
واقعیت این است که اگر دولت نتواند این میزان مالیات را که حتی نقد تر از درآمد 32هزار میلیارد تومانی فروش سهام شرکتهای دولتی است را محقق کند کار بسیار دشواری در تعادل بخشی به بودجه 1399 دارد. از سوی دیگر با توجه به سقوط قیمت نقت دربازارهای جهانی و همچنین سخت ترشدن فزاینده صادرات نفت ایران به دلیل تحریم های تشدید شده و نیز کاهش اجباری خرید نفت از سوی چین که حالا رشد اقتصادی اش کاهش یافته است و نیز رکود اقتصادجهانی که چشم انداز بازهم تیره تری را برای بازار نفت ترسیم می کند، داستان مالیات مورد توجه در لایحه و قانون بودجه را بیش از پیش با اهمیت می کند. این روزها حتی خوش بین ترین کارشناسان اقتصادی نیز پیش بینی می کنند بدترین روزهای اقتصاد ایران در ماههای آتی را به چشم خواهیم دید. دولت برای عبور از این گرداب چه خواهد کرد؟ برخی افراد تقلیل گرا و افراطی بی تردید به دولت توصیه خواهند کرد از ثروتمندان وسرمایه داران مالیات بیشتری گرفته شود که این یک دام شاید ناخواسته برای دولت خواهد بود. انگیزه اندکی که برای صاحبان سرمایه و بنگاهها برای فعالیت باقی مانده است با این دستور نابود خواهد شد و ایران می ماند و برهوتی از ناامیدی برای سرمایه گذاری. راه دیگری باید پیداکرد و رفت . راههای پیش بینی شده دولت حالا با گسترش پیامدهای مرگ بار و بنیاد افکن ویروس کرونا مسدود تر از هرزمان دیگری شده است و نمی توان به شهروندان فشار آورد و مالیات بیشتری خواست. رکود برخاسته از فقدان قدرت خرید شهروندان که درزمستان امسال با افزایش میانگین 25 درصدی هردلار تهیدست تر شده اند و درهم آمیزی مصیبت بار با پیامدهای کرونا به دولت و سایر نهادها حکم می کند بودجه را پادرهوا ببینند و به جای اصرار برماهیت و مواد و تبصره های این قانون و به ویژه درامدهای پیشش بینی شده راه دیگری را جستجوکنند.
