نیروهای با تجربه را به کار بگیرید

ساعت 24 - دولت سرانجام تصمیم گرفت از دو تصمیم زیان بار ادامه در خانه ماندن اجباری ویا بیرون خانه رفتن شهروندان برای فعالیت اقتصادی راه نخست را انتخاب کند و این تصمیم به مرور اجرایی می شود. برای ارزیابی منطق سیاستی که انتخاب شده پرسش های مختلفی مطرح است که نیازمند پاسخ اند که برخی را در زیر آورده ایم:

dir="RTL">1. چرا شهرتهران همیشه پررفت و آمد است وانبوهی از اتومبیل و جمعیت حتی ساعتهایی سپری شده از نیمه شب است؟ این که گفته می شود تهران یک شهر پر جمعیت مثلاً ده میلیونی است پاسخ متقاعد کننده ای نیست. شمار قابل اعتنای از شهرها درجهان هستند که پر جمعیت هستند اما شب ها برای مردم که وقت آرامش است خیابانها از مردم و اتومبیل خالی اند. . چرا تهران متفاوت است؟ ساز وکاری که در این شهر در جریان است چیست؟ شهری پراز آلودگی های مختلف، با کار آیی اندک، فضا های نا مطبوع و اصطکاک فیزیک محیط، جسم و روح ، و مردم در رفت و آمد! اینجانب نتوانستم برای این پرسش پاسخی بیابم.

۲ مطالعات مختلفی در گذشته انجام شده بود که کار آیی فعالیت در اداره های دولتی را در حد چند ساعت معدود بعضا هم کمتر از یک ساعت در روز را نشان می دهد.. چه لزومی دارد افراد با این میزان کار آیی پایین از خانه خارج شوند و خود و دیگران را به خطر اندازند؟ در زمانی که کرونا وجود نداشت هم تا آخر فروردین درعمل ادارات تعطیل بود زیرا کار کنان به دید و بازدید در دفاتر مشغول بوند یا به بهانه های مختلف در سرکار حاضر نبودند. بهره وری در بخش خصوصی هم بسیار پایین است. رفت و آمد و جمعیت در فعالیت های خصوصی نیز در مقابل هزینه و خطر بیماری باید در نظر گرفته می شد.

۳. از زمان پهلوی اول که سیستم اداری ایجاد شد یک هدف آن گیر انداختن مردم و تحکم و نشان دادن وجود نظام تحکمی بوده و ( که مردم خود را تحت حکم ببینند) و این رویکرد تغییر چندانی نکرده است. این همه اداره برای چیست؟ این همه اجبار مردم برای در گیر شدن با نظام حکومتی برای زندگی کردن برای چیست؟ برای مثال به ساز وکار های نظام مالیات، شهر داری، ثبت احوال، ثبت اسناد، تامین اجتماعی، نظام وظیفه، قوه قضاییه، تعزیرات، سیستم بوروکراسی وزارتخانه های صنعت، تجارت سهمیه، تعزیرات، و...توجه کنید اگر کارتانبه این نهادها داده شود و گیر افتاد ه اید می دانید رها شدن در کار نیست و یا مدت ها طول می کشد و بسیار هزینه می برد. لا اقل تجربه این جانب از کشور های دیگر نمونه این میزان در گیری مداوم مردم با سیستم های اداری را ندیده ام لازم هم نیست حتی برای تحکم کردن. چرا دولت لا اقل در این شرایط خطر ناک این دامهای سنگین را از طریق سازمان دهی یا تجدید سازمان دهی از گرده جامعه بر نمی دارد؟ این امر خود می تواند میزان ارتباط اجتماعی و شیوع بیماری را کاهش دهد.

۴ . رفت و آمد ضروری در کشور می تواند تا مدتی برای خرید ارزاق و زنجیریه تدارک و تولید آن باشد با اجرای دقیق ضوابط بهداشتی و سایر فعالیت ها در حد پایین و یا صفر تنظیم شود.

۵ . دولت به تدریج با شگفتی های مختلفی رو به رو می شود. گفته می شود اولین روز باز گشت به کار همراه بوده است با بیشترین میزان مصرف آب. مردم وحشت زده در پناه خانه های خود به صورت وسواس وار خود و البسه و وسایل را شستشو می دهند. در سطح فردی کار خوب و معقولی است اما اگر این روند ادامه یابد در تابستان و اوج گرما یک بحران اضافی نیز بحران کمبود آب خواهد بود. این هزینه های پیش بینی نشده چگونه به حساب می آید؟

6 - دولت در شرایط سختی است و فشار زیادی را تحمل می کند که به نظر این جانب منصفانه نیست و قبلا هم مطرح کرده ام عامل بسیاری از پیش زمینه های این شرایط هم نبوده است. مقاماتی مطرح کرده اند که لشگر گرسنگان در راه است، با افزایش دادن احتمال برخورد مردم با خطر بیماری این مشکل کنار نمی رود. دولت موجود در امر برنامه ریزی و سازمان دهی در بحران حاضر لا اقل در حدی که در زمان جنگ و دولت جناب آقای مهندس موسوی در جریان بود هم ضعیف تر است، بد نیست برخی افراد در مدیریت دولت تغییر کنند و لا اقل موقتا افراد با تجربه های قبلی برای تدارک و سازمان دهی اجرای برنامه های اضطراری به کار دعوت شوند.

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: