مجید ابهری جامعهشناس
خسارت مشاغل پُرریسک را چه کسی میپردازد؟
ساعت 24- گسترش بیماری کرونا در سراسر جهان، همه مردم دنیا را با مشکلات ریز و درشتی روبهرو ساخته است. دولتها تلاش میکنند در موضوع قرنطینه و دور ماندن مردم از اپیدمی کرونا، روشهایی را تصویب و تنظیم نمایند که هم بهحل مشکلات اقتصادی مردم منجر شود و هم فاصلهگذاری اجتماعی طوری تنظیم گردد که حداقل آسیب کرونا به جمعیت شهرها وارد شود.
در کشور ما با توجه به تنوع سلیقهها در این زمینه و تعدد مراکز تصمیمگیری، متاسفانه هنوز معلوم نیست بسیاری از اصناف، کسبه و صاحبان شرکتها در شرایطی که مردم همچنان بیم از کرونا دارند، چه باید بکنند. یعنی اگر قرار است افراد دستفروش و آنهایی که درآمد ثابت ماهیانه ندارند، در قرنطینه خانگی بمانند، پس درآمد و هزینههای زندگی آنها را چه کسی تقبل خواهد کرد. عده زیادی از مردم بهطور روزانه، درآمد دارند و کارگر هستند و اگر آنها بهسر کارشان نروند، از چه روش و راهی امرار معاش کنند. در این مواقع در کشورهای دیگر، دولتها وارد میدان میشوند و با کمکهای مادی و اقلام خوراکی، اجازه نمیدهند که مردم قرنطینه خانگی را شکسته و به خیابانها بیایند، چون به هر صورت دولت باید زیان اصلی این موضوع را بپردازد و مردم نیز در این قضیه شریک خواهند شد. اگر قرار باشد مردم در قرنطینه خانگی بمانند، تکلیف مشاغل مذکور چه خواهد شد؟ اگر قرار است همچون دو سه روز اخیر مردم به خیابانها هجوم ببرند، پس تکلیف سلامت مردم چه خواهد شد؟ از سوی دیگر هزینههای مالیات، اجاره بهاء، بیمه، چک، سفته و... صاحبان مشاغلی همچون رستورانها، فستفودها، مهدهای کودک، آژانسهای مسافربری و صدها شغل دیگر را چه کسی پرداخت میکند و بسیاری از آنها در آستانه ورشکستگی قرار دارند. باید دولت آنها را مشمول عفو قرار داده و اجازه دهد که با خیال راحت تا احراز راحتی خیال از عدم انتشار ویروس در قرنطینه خانگی بمانند. متاسفانه در بسیاری از شهرستانها طرح فاصلهگذاری اجتماعی چندان رعایت نمیشود و باید فاصلهگذاری در برخی از شهرها که آمارشان در حال افزایش است، اجباری شود و قرنطینه برخی از مشاغل با شدت ادامه یابد و گرنه تا سه هفته دیگر با افزایش شمار مبتلایان به ویروس کرونا روبهرو خواهیم بود، کمااینکه با هجوم مردم در چند روز گذشته به خیابانها این نگرانی برای هفتههای آینده نیز در پایتخت وجود دارد. باید برای رسیدن به نتیجه مطلوبتر، کارشناسان و صاحبنظران دانشگاههای علوم پزشکی، وزارت بهداشت و ستاد مقابله با کرونا همسو با نیروی انتظامی، اداره اماکن، تعزیرات در یک کمیته مشترک به بررسی صنوف و جبران زیانهای آنها در حد مقدور حرکت کنند، در غیر این صورت هیچ طرحی موفق نخواهد شد. مردم ما بسیار شریف و بزرگوار هستند، که حدود 20 روز تا یک ماه را در قرنطینه خانگی سپری کردند و برای تداوم این شرایط دولت باید فکر اساسی کند، نه اینکه تسهیلات یک میلیون تومانی به مردم بدهد که چندان کارساز نیست و شاید جوابگوی نان و مقداری غذای عدهای شاغل و کارگر در یک ماه نباشد. در خاتمه لازم میبینم که به مشکلات یکی دو روز گذشته که در دفاتر پیشخوان دولت بهوجود آمد اشارهای داشته باشم. همواره ما دستوری صادر میکنیم و پس از اینکه مشکلات ایجاد میشود، سپس به دنبال راه حل میگردیم. اعلام دریافت سیمکارت برای مردم توسط اپراتورها، باعث هجوم بیامان افراد به مراکز عرضه سیمکارت رایگان را بهوجود آورد که همین موضوع عوارض بسیاری بدی در آینده خواهد داشت. پس تشکیل صفهای طولانی مسئولان به این فکر افتادند که از طریق اینترنت امکان ثبت نام به وجود بیاید، در صورتی که این زیرساخت در کشور ما وجود داشت و میشد از ابتدا ثبت نام سیمکارت، اینترنتی شود، چراکه در کشور ما اکثریت مردم با این مسائل آشنا هستند و مردم شهرستانهای کوچک و روستاها نیز میتوانستند به نزدیکترین شهر دارای دفاتر پیشخوان دولت مراجعه نمایند و این مشکلات به وجود نمیآمد. بدون تردید همین مشکلات در آیندهای نزدیک موجب بازتولید مشکلات دیگری میگردد.
