گزارش مرکز آمار از آلونک و کپرنشینی در ایران
در حالی که انتظار جامعه ایرانی در مجموع این است که با توجه به درآمد سرشار دولتهای ایرانی از محل درآمد نفت، هیچ خانواده ایرانی آلونکنشین ،کپرنشین یا چادرنشین نباشند،اما آمارهای ارایه شده توسط مهدی فرح زادی رییس گروه آمارهای ساختمان و مسکن مرکز آمار ایران خلاف این آرزو را نشان میدهد. این کارشناس آمار با استناد به آمارهای در دسترس از 1365 تا 1390 نشان می دهد در سال 1390 ، 7402 خانوار ایرانی در «آلونک و زاغه» 58199 خانوار در «کپر» و 9403 خانوار در چادرها زندگی میکنند. یک محاسبه ساده نشان میدهد در سال 1390 در مجموع 75 هزار خانوار از خانوارهای ایرانی در آلونک و چادر و کپرها زندگی می کنند.
به نوشته فرحزادي، مقايسه اطلاعات سرشماري ۱۳۹۰ با سرشماري ۱۳۸۵ نشاندهنده آن است كه سهم خانوارهاي ساكن در واحدهاي مسكوني معمولي در نقاط روستايي يك دهم درصد افزايش يافته است كه ناشي از كاهش سهم خانوادههاي ساكن در كپر است. مقايسه اطلاعات سرشماري ۱۳۹۰ با ۱۳۷۵ نشان مي دهد سهم خانوارهاي ساكن در واحدهاي مسكوني معمولي در نقاط روستايي حدود يك دهم درصد كاهش داشته و سهم خانوارهاي ساكن در كپر يك دهم درصد افزايش داشته است. تعداد خانوارهاي ساكن در كپر از ۳۱۷۱۳ خانوار در سال ۱۳۶۵ به ۳۹۰۷۴ خانوار در سال ۱۳۷۵ و ۵۶۱۴۰ خانوار در ۱۳۸۵ و ۵۴۱۴۰ خانوار در سال ۱۳۹۰ افزايش يافته است. براساس اطلاعات سرشماري ۱۳۹۰در نقاط شهري كشور تعداد ۳۳۲۵ خانوار درآلونك و زاغه، ۳۶۵۰ خانوار دار كپر، ۶۷۰ خانوار در چادر و ۱۲۷۰۴ خانوار در مسافرخانهها و ساختمان هاي در دست ساخت زندگي ميكنند.
