درحاشیه آب رفتن اقتصاد بریتانیا
برپایه گزارش های رسانه های جهانی مدیران و رهبران کشور ترکمنستان به طور ریشه ای هرگز آمادگی پیدا نکردند بگویند ویروس کرونا به شهروندان آنها نیز آسیب رسانده است. قربان قلی بردی محمدوف، رئیس جمهوری ترکمنستان تا روز سوم آوریل آمادگی ذهنی پیدانکرد تا کلمه کرونا را برزبان بیاورد و نیز رسانه های این کشور نیز ناچار به سکوت بودند. او دراین روز در نشست کابینه گفت: "ویروس کرونا در حال ویرانگری در جهان است و روی اقتصاد ترکمنستان تأثیر منفی بهجا میگذارد."هر چند او مشخصاً نپذیرفت که کشورش با خطر شیوع این ویروس روبهرو است.دراین کشور همه در باره همهگیری ویروس کرونا بیشتر سکوت اختیار کرده و از هیچ مورد مثبت این ویروس خبر ندادند که که با شک و تردید جامعۀ جهانی به همراه شد. سازمان خبرنگاران بدون مرز گفته است که مقامهای ترکمنستان به خاطری از به زبان آوردن ویروس کرونا اجتناب میکنند که مانع گسترش معلومات در مورد شیوع آن شوند. به این ترتیب است که هیچ خبری از پیامدهای کرونا بر اقتصاد این کشور و کاهش سطح اشتغال و رفاه منتشر نشده است.
در مقابل اما در بریتانیا بوریس جانسون نخست وزیر با صراحت بیان کرد در معرض تهدید کروناست و روزهایی را به قرنطینه رفت . خبرگزاری های جهان در باره پیامد اعمال قرنطینه گسترده در بریتانیا در پی شیوع جهانی ویروس کرونا وشدت آسیب به اقتصاد بریتانیا خبرهای دقیقی را منتشر می کنند. اداره ملی آمار بریتانیا اعلام کرد تولید ناخالص داخلی این کشور در ماه آوریل ۲۰ درصد کاهش داشته است.آمارها نشان می دهد که تولید ناخالص داخلی بریتانیا در دوره سه ماهه فوریه تا آوریل ۱۰ درصد نسبت به سه ماه قبل از آن کاهش داشته است.بریتانیا از ۲۳ مارس قرنطینه را به اجرا گذاشت که باعث توقف یا کاهش شدید فعالیت در بخشهای مختلف اقتصادی از جمله بخش خدمات، صنایع، ساخت و ساز و تجارت داخلی شد. تقریبا تمامی بخشهای اقتصادی بریتانیا بویژه بخش فروش خودرو از این قرنطینه آسیب دیدند.
چند نکته
آب رفتن 20 درصدی اقتصاد انگلستان در ماه آوریل و انتشار خبر آن در گسترده ترین سطح که در ایران نیز بازتاب داشت و برخی خرسند شدند چند نکته در درون خوددارد که به طور خلاصه به آنها اشاره می شود:
یکم – به نظر می رسد انگلستان دارای یکی از پیشرفته ترین نظام آماری در جهان است که توانایی ثبت و تولید و انتشار بخش های اصلی اقتصاد را در کوتاه ترین زمان دارد و می تواند در اطلاع رسانی روزآمد نمونه باشد. این چیزی است که شاید در بیشتر کشورها حتی در اروپا ممکن است وجود نداشته باشد یا ضعیف باشد.
دوم – مدیریت ارشد در نهاد دولت و درسطوح ونهادهای گوناگون هرگز نمی خواهند یا نمی توانند دربیان واقعیت ها پنهان کاری داشته باشند و امیدوار سازی بی فایده را بر فاش گویی ترجیح نمی دهند و شهروندان را نامحرم نمی شمارند و با روشنگری آنها را آماده می سازند تا بتوانند بر پایه واقعیت ها تصمیم بگیرند.
سوم – نیروی پیش برنده و واقعی رسانه ها در بریتانیا از یک سو وگردش آزادانه تهیه و توزیع اخبار از سوی رسانه ها به اضافه نیرومندی واقعی نظام سیاسی که برپایه حزب های قدرتمند شکل گرفته اند راه را بر پنهان کاری در این سرزمین بسته است.