خام فروشی و تخریب کرکس کوه
اهالی نطنز تا مجلس شورای اسلامی و فراکسیون محیطزیست هم آمدند اما انگار فراکسیون محیطزیست نیز که از همین ابتدای کار مواضع محکم و مستقلی در خصوص محیطزیست و توسعه پایدار اتخاذ کرده است، زورش به دستاندرکاران معدن و معدنکاوی در نطنز نمیرسد!
در این خصوص، باید روند صدور مجوزهای معادن در شهرستان نطنز به دقت بررسی شود. صدور این مجوزها از دههی 70 آغاز شد و در دههی 80 به اوج خود رسید. به عبارت دیگر، تعداد و حجم مجوزهای صادره برای معدنکاوی و بهرهبرداری بهقدری زیاد بوده و هست که نه تنها با ضوابط و سیاستهای برنامه ششم (بهخصوص بهلحاظ پایداری) همخوانی ندارد، بلکه بسیار فراتر از ظرفیت فیزیکی و نیز تابآوری محیطزیست و اهالی منطقه است.سال 1386 درجه حفاظتی این منطقه، از "شکار ممنوع" به "حفاظت شده" تغییر پیدا کرد. این، بدین معنی است که حیاتوحش و اکوسیستم منطقه در درجهای از حفاظت قرار میگیرد که رفت و آمد، ساخت و ساز و هرگونه تغییرات در آنجا، مستلزم مجوزهای بسیار سختگیرانه محیطزیستی است.
معادن ادعا میکنند که مجوزهای آنان پیش از سال 86 و ارتقاء منطقه شکار ممنوع کرکس به منطقه حفاظت شده صادر شده است. این حرف درست است اما همان زمان هم که این منطقه، منطقهی شکار ممنوع محسوب میشده و جزو مناطق حساس اکولوژیکی از نظر تنوع زیستی بهحساب میآمده، قوانین حفاظت و بهسازی محیطزیست، مصوب سال 1353 و اصلاحات بعدی آن ، 1371 میتوانسته از توسعه بیرویه و افسار گسیخته معادن جلوگیری کند. لذا، خلاء یک قانون محکم، شفاف و بازدارنده برای جلوگیری از تخریب محیطزیست، راه را برای صدمات غیر قابل جبران معدنداران در بهرهبرداری حریصانه و کاملاً منفعتطلبانه آنان هموارتر کرده است.
مشخص نیست که چرا مدیران وقت، بدون درنظرگرفتن این حساسیتها، مجوزها را صادر کردهاند؟ گفته میشود حتی در مواردی، نظر سازمان محیطزیست را هم نپرسیدهاند و مستقیما، نسبت به صدور و یا تمدید مجوزهای بهرهبرداری اقدام کردهاند.
مناطق شکار ممنوع، مناطقی هستند که برای حمایت از مناطق حفاظت شده رسمی (مناطق چهارگانه) در عرصه آبی و خشکی ایجاد میشوند و برای یک یا چند دوره 3 تا 5 ساله آگهی میشوند. شکارگاههای پرسابقه، کریدورهای مهاجرت حیاتوحش، زیستگاههای آبی که بهطور فصلی یا دائمی یک یا چند گونه حمایت شده را تضمین میکنند (گونههای حمایت شدهای که در مناطق حفاظت شده تحت محافظت قرار ندارند)، از جمله پارامترهایی است که یک منطقه را برای ارتقاء به منطقه شکار ممنوع واجد شرایط میسازد.
