اصولگرایان وارد رقابتهای تیمی شدند
روابطعمومی حزب مؤتلفه اسلامی، در بیانیه پیشانوروزی خودش اعلام کرده است: «در انتخابات ریاستجمهوری نیز حزب مؤتلفه اسلامی، سیاست وحدت را دنبال کرده و ضمن احترام به همه داوطلبان و نامزدها، سیاست رقابت سالم و اخلاقمحور را به آنان توصیه میکند و معتقد است که هر نامزد و طرفداران او میتوانند با معرفی اثباتی خود فضای آرام و مطلوب برای شناخت نامزدها و برنامههای آنان را فراهم آورند تا انتخاب خوب مردم، در کمال آگاهی و شناسایی صحیح و کامل صورت گیرد. تخریبها و توسل به بداخلاقیها و سیاهنماییها، فضای شاداب انتخابات را آلوده میسازد و جز زیان و آسیب نتیجهای نخواهد داشت. حزب مؤتلفه اسلامی، شخصیتهای واجد شرایط و در تراز نامزد ریاستجمهوری خود را که از رجال سیاسی-مذهبی انقلاب و نظام هستند و دارای دانش و تجربه، کارآمدی و کارایی، انگیزه و سلامت و طهارت اقتصادی و برخوردار از پشتوانه حزبی پاک و انقلابی و شبکه مردمی سراسری هستند، به مردم عزیز و همه فعالان سیاسی در زمان مقتضی معرفی میکند تا براساس شاخصها و رهنمودهای ولی امر مسلمین، از بین داوطلبان، فرد اصلح و ارجح برای اداره امور اجرائی مناسب با برنامه گام دوم انقلاب مشخص شود و انتخاب خوب حاصل شود... . این نیروهای ارزشمند دارای تخصصهای لازم و تجربیات کافی بوده و هریک از آنان برنامههای اقدامی و عملی برای حل مشکلات مردم و پیشرفت کشور و تعامل با همه نیروهای علاقهمند به خدمت به میهن، ملت و نظام را در دستور کار خود دارند...». در انتها هم جملهای اضافه شده که احتمال میرود شعار انتخاباتی این حزب باشد: «یادمان باشد پیروزی در گرو انتخاب خوب است».
حزب مؤتلفه خودش را قدیمیترین حزب سیاسی کشور میداند و معتقد است در جریان اصولگرایی هم حق آبوگل دارد. این حزب عضو شورای وحدت اصولگرایان است که زیر نظر جامعه روحانیت فعالیت میکند و قرار است که از دل این شورا یک نامزد واحد بیرون بیاید؛ اما مؤتلفه فعلا نامزدهای خودش را معرفی کرده است. حزبی که به حزب بازار معروف شده، برای انتخابات ریاستجمهوری 96 هم نامزد حزبی معرفی کرد؛ اما دستآخر از ترس شکست در برابر ائتلاف اصلاحات- دولت مستقر، پا پس کشید و میرسلیم را تنها روانه کارزار انتخابات کرد. درنهایت هم سهمش از مجلس اصولگرایان یازدهم همان یک نفر شد؛ اگرچه در همان مجلس هم نتوانست سمتی کلیدی برای همین یک عضو خود دستوپا کند. مؤتلفه که به جریان اصولگرایی سنتی متعلق است، میداند که شاید 1400 آخرین فرصت برای ابقایش در قدرت باشد و درصورتیکه نتواند سهمی از این خوان ببرد، احتمالا باید برای همیشه به حاشیه سیاست کوچ کند و عرصه را به جریانهای متأخر اصولگرایی واگذار کند.