چشمپوشی مسئولان بر هدررفت شبکه آب
ساعت24-چشمپوشی مسولان بر روی هدررفت آب و مشترکان پرمصرف و باز هم تاکید بر صرفهجویی 10 تا 20 درصدی، تنها معنی پاک کردن صورت مسئله را نشان میدهد.
سال ۹۳، با تابستانی در تنش آبی گذشت و گویا ننه سرما طبق وعده قرار است که این تنش آبی را مثل ۱۴ سال خشکسالی گذشته به عمو نوروز در سال آینده بسپرد تا بیآبی همچنان ادامه داشته باشد و تولد ۱۵ سالگی خشکسالی را با آسمان کمباران و سدهای کمآب آغاز کنیم.
امسال کلمه تنش و بیآبی بارها و بارها از زبان مسئولان، مردم و ... شنیده شد، و شاید این طور بگوییم بهتر باشد؛ تابستانی که گذشت ۵۱۷ شهر با تنش آبی روزها را شب کرده و بعضی از شهرها هم همچون چراغ راهنمایی زرد و سبز و قرمز شدند و این بار نام ۵۴۷ شهر در لیست تنشزاها قرار گرفت تا دوباره تن مشترکین بلرزد، بابت جیرهبندی آب که البته همواره از سوی مسئولان رد اما در عمل اجرایی شده است.
جیرهبندی همان نام آشنایی است که در دهه ۸۰ پایتخت نشینان را به طور آشکار و البته در سالهای بعد به طور نامحسوس و یواشکی درگیر خود کرد؛ البته همان روزها و همین روزها هم شبکه آبرسانی لیتر لیتر آب شرب و تصفیه شده را هدر میداد و میدهد اما کسی نگاهش به شبکه فرسوده آب زیر زمینی نبود و نیست و انگار مصرف مردم بیشتر به چشم میآید.
بیانصافی در این مورد نمیکنیم که سرانه مصرف آب در کشور بالاتر از حد متوسط است اما ای کاش دائم دم از صرفه جویی ۱۰ تا ۲۰ درصدی نمیزدیم و کمی هم به اصلاح شبکه آب میپرداختیم و در این بین صحبت کردن از مشترکین پرمصرفی که استخرهایشان را پرآب و زمینهای چند هزارمتریشان را هم آبیاری میکردند، جایز است؛ همانهایی که هنوز مجوز برخورد با آنها در گیر و دار بروکراسیهای این اتاق و آن اتاق است.
اما دوباره بازمیگردیم به وضعیت شبکه فرسوده آبرسانی چند ماه گذشته بود که مدیرعامل شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور اعلام کرد، ۲۴ درصد آب شرب مصرفی کشور درآمدزا نیست و سالانه مقدار زیادی از آب شرب کشور که با هزینههای زیادی تأمین میشود، هدر میرود.
مرکز پژوهشهای مجلس هم در این خصوص گفته بود که ارزش ریالی کل آب به هدررفته بصورت سالیانه بیش از ۵ هزار و ۳۱۳ میلیارد ریال است که البته رقم بسیار تامل برانگیزی است.
"حمیدرضا تشیعی" معاون نظارت بر بهرهبرداری شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور هم با بیان اینکه شرکتهای آب و فاضلاب به ویژه در استانهایی که با محدودیت شدید منابع آبی مواجه هستند، ملزم به اجرای مصوبههای مقابله با کمآبی شدهاند، گفت: هماکنون ۹ مرکز استان شامل شهرهای کرمان، بندرعباس، سنندج، تهران، اصفهان، مشهد، شیراز، کرج و همدان در وضعیت قرمز آبی قرار دارند که صرفهجویی دستکم ۲۰ درصدی مشترکان برای تامین پایدار آب شرب ضروری است.
این در حالی است که در شهر بندرعباس درختان با آب شرب آبیاری میشوند، در شهر کرمان طبق گفته "غضنفرآبادی" نماینده مردم شهرستانهای بم، ریگان، فهرج و نرماشیر در مجلس شورای اسلامی،«آب سد نساء بم دومین آب شرب باکیفیت کشور است اما بیمحابا برای آبیاری درختان خرما استفاده میشود. همچنین برای آبرسانی به استان کرمان باید هزاران میلیارد تومان برای انتقال آب خلیج فارس به کرمان هزینه شود».
این درحالی است که ۲۵ درصد شبکه آب این استان در شبکههای آب فرسوده هدر میرود و اینطور است که مشت نشانه خروار میشود و کمبود آب را علاوه بر بارشهای کم میتوان به سوء مدیریت هم ارتباط داد، آن هم ارتباط مستقیم.
با این اوصاف ظاهرا باید باز هم به مردم گوشزد کرد تا صرفهجویی ۱۰ تا ۲۰ درصدی داشته باشند و ما همچنان چشمهایمان را هم به هدررفت آب شبکه ببندیم.
امسال کلمه تنش و بیآبی بارها و بارها از زبان مسئولان، مردم و ... شنیده شد، و شاید این طور بگوییم بهتر باشد؛ تابستانی که گذشت ۵۱۷ شهر با تنش آبی روزها را شب کرده و بعضی از شهرها هم همچون چراغ راهنمایی زرد و سبز و قرمز شدند و این بار نام ۵۴۷ شهر در لیست تنشزاها قرار گرفت تا دوباره تن مشترکین بلرزد، بابت جیرهبندی آب که البته همواره از سوی مسئولان رد اما در عمل اجرایی شده است.
جیرهبندی همان نام آشنایی است که در دهه ۸۰ پایتخت نشینان را به طور آشکار و البته در سالهای بعد به طور نامحسوس و یواشکی درگیر خود کرد؛ البته همان روزها و همین روزها هم شبکه آبرسانی لیتر لیتر آب شرب و تصفیه شده را هدر میداد و میدهد اما کسی نگاهش به شبکه فرسوده آب زیر زمینی نبود و نیست و انگار مصرف مردم بیشتر به چشم میآید.
بیانصافی در این مورد نمیکنیم که سرانه مصرف آب در کشور بالاتر از حد متوسط است اما ای کاش دائم دم از صرفه جویی ۱۰ تا ۲۰ درصدی نمیزدیم و کمی هم به اصلاح شبکه آب میپرداختیم و در این بین صحبت کردن از مشترکین پرمصرفی که استخرهایشان را پرآب و زمینهای چند هزارمتریشان را هم آبیاری میکردند، جایز است؛ همانهایی که هنوز مجوز برخورد با آنها در گیر و دار بروکراسیهای این اتاق و آن اتاق است.
اما دوباره بازمیگردیم به وضعیت شبکه فرسوده آبرسانی چند ماه گذشته بود که مدیرعامل شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور اعلام کرد، ۲۴ درصد آب شرب مصرفی کشور درآمدزا نیست و سالانه مقدار زیادی از آب شرب کشور که با هزینههای زیادی تأمین میشود، هدر میرود.
مرکز پژوهشهای مجلس هم در این خصوص گفته بود که ارزش ریالی کل آب به هدررفته بصورت سالیانه بیش از ۵ هزار و ۳۱۳ میلیارد ریال است که البته رقم بسیار تامل برانگیزی است.
"حمیدرضا تشیعی" معاون نظارت بر بهرهبرداری شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور هم با بیان اینکه شرکتهای آب و فاضلاب به ویژه در استانهایی که با محدودیت شدید منابع آبی مواجه هستند، ملزم به اجرای مصوبههای مقابله با کمآبی شدهاند، گفت: هماکنون ۹ مرکز استان شامل شهرهای کرمان، بندرعباس، سنندج، تهران، اصفهان، مشهد، شیراز، کرج و همدان در وضعیت قرمز آبی قرار دارند که صرفهجویی دستکم ۲۰ درصدی مشترکان برای تامین پایدار آب شرب ضروری است.
این در حالی است که در شهر بندرعباس درختان با آب شرب آبیاری میشوند، در شهر کرمان طبق گفته "غضنفرآبادی" نماینده مردم شهرستانهای بم، ریگان، فهرج و نرماشیر در مجلس شورای اسلامی،«آب سد نساء بم دومین آب شرب باکیفیت کشور است اما بیمحابا برای آبیاری درختان خرما استفاده میشود. همچنین برای آبرسانی به استان کرمان باید هزاران میلیارد تومان برای انتقال آب خلیج فارس به کرمان هزینه شود».
این درحالی است که ۲۵ درصد شبکه آب این استان در شبکههای آب فرسوده هدر میرود و اینطور است که مشت نشانه خروار میشود و کمبود آب را علاوه بر بارشهای کم میتوان به سوء مدیریت هم ارتباط داد، آن هم ارتباط مستقیم.
با این اوصاف ظاهرا باید باز هم به مردم گوشزد کرد تا صرفهجویی ۱۰ تا ۲۰ درصدی داشته باشند و ما همچنان چشمهایمان را هم به هدررفت آب شبکه ببندیم.
