مذاکره درمحاصره ادامه تحریم و یکه تازی دلار

ساعت 24 - محمد جواد ظریف وزیر خارجه ای بود گه رهبری ایران به او اجازه دهد نه تنها با گروه کشورهای 5 +1 گفت وگو کند بلکه اجازه پیدا کرد با وزیر خارجه وقت آمریکه نیز حرف بزند و پدیده ای به اسم برجام را ساخته و پرداخته کند اما بنا بر گفته همین ظریف نیرنگ روسیه برجام را بی بر وبار کرد و دستاورد قابل اعتنایی در حوزه اقتصاد دست نیافت.

html>

دولت دوم حسن روحانی در گرداب برجام یا نابرجام گرفتار شد و هنگامی که می خواست نیروهای منتقد داخلی را متقاعد کند که اجازه دهند از برجام استفاده شود واقتصاد را از شرایط سخت بیرون اورد ترامپ شگفت انگیز در آمریکا برنده شد و بساط برجام را جمع کرد. اقتصادایران با برگشت رژیم تحریم ها در سرازیری افتاده است وراهی برای عبور از بحراننمی یابد و شهروندان و مدیران بنگاهها را به فلاکت کشانده است. در همین وضعیت است که قیمت دلار آمریکا دربازار ایران یکه تازی کرده و به مرز 28 هزارتومان نزدیک شده و با روند فزاینده قیمت دلار قیمت سایر کالاها نیز سر به اسمان می کشند..

در گزارشی که دیپلماسی ایرانی درهمین باره منمتشر کزرده امده است : پیش از انتخاب ابراهیم رئیسی در ماه ژوئن، به نظر می رسید که سه ماه گفت وگوهای دیپلماتیک در وین، به توافق برای احیای برجام نزدیک شده اما دیپلمات های ایران اجازه عقد قرارداد را به دست نیاوردند و اکنون هم روشن نیست اصلا توافقی در کار باشد یا نه.علی واعظ، از گروه بین المللی بحران در بروکسل، می گوید: "همه نشانه ها به جهت بدی اشاره دارد." دو مقام رسمی برجسته اروپایی هم به ان بی سی گفتند بسیار بعید است که ایران با از سرگیری گفت وگوهای وین در این ماه، موافقت کند ایران خواسته های خود را افزایش داده است حال آن که واشنگتن آنها را غیرواقع بینانه ارزیابی می کند. ایران از جمله خواهان "غرامت" واشنگتن برای پیامدهای خروج ترامپ از توافق هسته ای است و نیز می خواهد که آمریکا تضمین دهد که رئیس جمهوری آینده اش دوباره از توافق بیرون نرود. همچنین رسانه های ایران گزارش داده اند که تهران بیش از این خواهان گفت وگو درباره مبادله زندانیان با آمریکا نیست. تهران شماری از افراد دو تابعیتی ایرانی را در بازداشت خود دارد که آمریکا خواهان آزادی آنهاست.اریک برووِر Eric Brewer از مرکز واکاوی های راهبردی و بین المللی در واشنگتن می گوید که ایران اشاره می کند که رویکرد رییس جمهوری پیشین، حسن روحانی، که بر همکاری پایه ریزی شده بود "به پایان رسیده و ناکام مانده است." وی می گوید: "این آغازی است بر یک رویکرد تندروانه و ستیزه جویانه، چیزی که برای رهبر ایران خوشایندتر است."علی واعظ و دیگر کارشناسان می گویند که رهبران سیاسی ایران بر این باورند که هرچه به توانمندی ساخت سلاح هسته ای نزدیک تر شوند، اهرم بیشتری برای کسب امتیاز از آمریکا و متحدان اروپایی اش خواهند داشت.کریم سجادپور از بنیاد کارنِگی برای صلح بین المللی می گوید: "رهبران ایران این احساس را دارند که دولت بایدن خواهان پرهیز از کشیده شدن به یک درگیری تازه در خاورمیانه است و می خواهد بر اولویت های دیگری تمرکز کند. آنها همچون یک کاسب بازاری فکر می کنند که باور دارد توریست آمریکایی بدون خرید یک تکه فرش، مغازه را ترک نخواهد کرد." وی می گوید: "رهبری ایران همچنین به این نتیجه رسیده که اکنون بدترین پیامدهای فشار اقتصادی آمریکا را پشت سر گذاشته و کشور اکنون حجم قابل ملاحظه ای از نفت را به چین صادر می کند. صادرات فزاینده نفت ایران به چین، احساس اضطرار و فوریت برای بازگشت به برجام برای برداشته شدن تحریم ها را از آنها گرفته است."اما رهبران ایران با این ریسک روبه رو هستند که سنگی بزرگتر از توانشان بردارند. علی واعظ می گوید: "رویکرد آنان نشانگر یک "بدسنجی جدی" است. آنها واکنش احتمالی آمریکا و اروپا را به حساب نمی آورند و این که چگونه تحریکاتشان در منطقه می تواند یک چرخه خطرناک از تشدید تنش را به دنبال آورد."واعظ اوضاع کنونی را با دور پیشین گفت وگوهای هسته ای در سال 2005 که یک رئیس جمهوری تندروی دیگر یعنی محمود احمدی نژاد در ایران بر سر کار بود، مقایسه می کند. در آن زمان هم ایران لحنی پرخاشگرانه را در گفت وگو با دولت های اروپایی در پیش گرفت و گفت وگوها از هم پاشید. پس از آن بود که ایران برنامه هسته ای اش را افزایش داد اما غربی ها هم فشار اقتصادی را بیشتر کردند و اقتصاد ایران را فلج ساختند و بن بست دشواری پیش آمد تا چندین سال بعد که روحانی به ریاست جمهوری رسید.اما چشم انداز یک توافق دیپلماتیک، بطور فزاینده ای مبهم می شود و چه بسا که دولت بایدن با برخی دشواری ها روبه رو شود. اگر گفت وگوها از هم بپاشد، دولت بایدن باید سبک سنگین کند که آیا درها را برای دیپلماسی درباره یک توافق احتمالی آینده باز گذارد یا تحریم های بیشتری وضع کند تا تهران را از گسترش برنامه هسته ای یا دیگر گام های تحریک آمیز باز دارد. یک گزینه این است که راه صادرات نفت ایران به چین بسته شود.

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: