معمای جونگ کره ای و تاکتیک تازه آمریکا در وین

ساعت 24 - هادی خسروشاهین تحلیلگر جوان و ورزیده مسایل بین الملل در صفحه فیس بوک خود مطلبی در باره حضور ناگهانی یکی از مقامهای وزارت خارجهکره جنوبی در هنگامه و گرمای گفت وگوهای هسته ای ایران و گروه کشورهای مذاکره کننده نوشته و به ناپیداهای حضور او در وین توجه کرده است . او نوشته است : احتمالا این سفر با هدف آزادسازی این اموال انجام شده است ولی چیزهای زیادی است که در مورد اهداف این سفر نمی دانیم و این همان نیمه پنهانی است که باید از آن رمزگشایی شود.نکته اولیه و حایز اهمیت محل ماموریت بود.معاون وزارت خارجه کره جنوبی به وین سفر کرد؛ یعنی محلی که مذاکرات احیای برجام در آن در جریان است و همین زمینه و بستر گفت و گوها نشان دهنده این است که این سفر به مقوله مذاکرات هسته ای بازمی گردد و نه چیزهای دیگر(همچون مبادله زندانیان ) .

html>

از طرف دیگر این دیپلمات کره ای به جز دیدار با راب ملی با نمایندگان تروئیکای اروپایی نیز دیدار کرده است و همین مساله این ظن را تقویت می کند که موضوع مذاکراتی، برجام و نه مبادله زندانیان آمریکایی در ایران بوده است.اما نفس این سفر در میان دور هشتم مذاکرات به چه معناست؟برای اینکه بتوانیم از این نشانه رمزگشایی کنیم،باید به سراغ ادراک تیم آمریکایی از وضعیت موجود برویم.تیم بایدن در شرایط موجود نوعی عدم بالانس در مذاکرات را مورد ملاحظه قرار می دهد؛امری که باعث تعجیل طرف آمریکایی برای توافق و نبود چنین احساسی در طرف ایرانی شده است و این چیزی نیست جز نزدیک شدن ایران به عبور از آستانه گریز هسته ای.(بازه زمانی 3تا6هفته)یعنی در حالی که راب مالی در تلاش برای احیای برجام است؛برنامه هسته ای ایران نیز با همان سرعت قبلی در حال پیشرفت است و این یعنی عدم بالانس.پس چاره کارچیست؟آمریکایی ها راه حل را در پیگیری الگوی مذاکراتی کمتر در برابر کمتر می بینند؛یعنی به جای اینکه یک راست به سراغ احیای برجام بروند؛(در این بستر طبیعی است که میزان انعطاف پذیری طرف ایرانی در برخی مقولات حساس در حوزه تعهدات هسته ای و همچنین برخی خطوط قرمز همچون لغو کلیه تحریم های ناسازگار با روح برجام و بند29 آن و همچنین دریافت ضمانت برای عدم خروج و عدم وضع تحریم های جدید و همینطور راستی آزمایی لغو یا تعلیق تحریم ها مورد انتظار آمریکا و طرف غربی نباشد) باید زمان را از ایران بگیرند تا در پروسه داد وستد امتیازات نهایی از امکان بیشتری برای چانه زنی برخوردار شوند.بر این اساس منطقی است که طرف آمریکایی به موازات مذاکرات برای احیای برجام الگوی کمتر در برابر کمتر را در پیش بگیرد.در اینجاست که نقش کره جنوبی معنای خود را می باید.جونگ بلافاصله پس از سفر به وین با راب مالی و سپس با تروئیکای اروپایی دیدار کرد.پس می توان این سناریو را مدنظر قرار داد که آمریکایی ها بدنبال آزادسازی اموال بلوکه شدن ایران در کره جنوبی در ازای توقف غنی سازی 60 درصد باشند.در این صورت امکانی برای بازگشت بالانس به مذاکرات بدست می آید و می توان حتی مذاکرات را پس از ژانویه نیز ادامه داد.الگوی کمتر در برابر کمتر در قالب یک توافق موقت یا محدود از طرف تیم آمریکایی در نظر گرفته می شود.این توافق برای آمریکایی ها دو امتیاز حداقلی و حداکثری خواهد داشت:اول اینکه زمینه را برای بازگشت توازن به مذاکرات فراهم می کند و در نتیجه آمریکا مجال و زمان بیشتری می یابد تا برنامه احیای برجام را همچنان در دستور کار قرار دهد.(حداقلی)دوم اینکه توافق موقت بطور بالقوه(نه بالفعل) زمینه را در کوتاه مدت برای بازبینی بندهای موسوم به غروب آفتاب فراهم می کند.در واقع ازمسیر توافق موقت روزنه ای گشوده می شود که آمریکایی ها نوعی برجام پلاس را در دستور کار قرار دهند.اما با این همه این تلاش اولیه آمریکا برای کمتر در برابر کمتر احتمالا با پاسخ منفی طرف ایرانی مواجه شده است(نگاه کنید به ادبیات خبر منتشر شده از مذاکره علی باقری با دیپلمات کره ای).ایران در مقابل تعریف دیگری از توافق محدود دارد و در تلاش است در صورت طرح دوباره آن از سوی آمریکا آن را به کرسی بنشاند.بنیان های توافق محدود برای ایران از این مولفه ها تشکیل می شود:آزادسازی اموال بلوکه شدن ایران،صدور مجوز برای صادرات نفت حداقل یک میلیون بشکه بصورت روزانه و امکان نقل و انتقالات مالی.اما در ازای آن می توان حدس زد که طرف ایرانی حاضر باشد غنی سازی 60 و 20درصد و همینطور تولید اورانیوم فلزی را با مسکوت گذاشتن مساله مازاد سوخت ایران و همینطور نظارت های آژانس بر اساس توافق 2015(یعنی ایران این اهرم ها را همچنان در اختیار داشته باشد) تعلیق کند.پس نیمه پنهان ماموریت دیپلمات کره ای ناظر به اولویت تیم آمریکایی در وین است.(کمتر در برابر کمتر)به این ترتیب بعید به نظر می رسد که تیم آمریکایی حداقل تا پایان ژانویه از تلاش برای اقناع ایران جهت توافق محدود یا موقت دست بردارد.به دلیل عدم بالانس در مذاکرات نیز احتمال به فرجام رسیدن برجام تا پایان ژانویه چندان بالا نیست اما با نزدیک تر شدن ایران به نقطه گریز و عدم موفقیت در تحقق سناریوی توافق محدود شاید اتفاقات دیگری در روند مذاکرات رخ دهد(ازاستفاده آمریکا از اهرم تهدید اسنپ بک برای حصول توافق موقت تا تسریع تلاش ها برای احیای برجام و سرانجام بایگانی شدن برنامه جامع اقدام مشترک برای همیشه)پس هر نشانه ای دلالت بر چیزی پنهان دارد؛نیمه آشکارش را به چشم می دید،در این یادداشت کوتاه تلاش کردم نیمه پنهان اش را آشکار کنم تا آنچه در وین جریان دارد،برای من و شما معنای خود را بیابد.

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: