الزامهای اتاق بازرگانی در تراز ملی
خوشبختانه در کشور ایران نیز مقوله تشکل بازرگانان وصنعتگران از دوره ریاست خاندان قاجاربراین سرزمین با پیشگامی گروهی از بازرگانان و فعالان اقتصادی قدرتمند درکانون توجه قرار گرفته و اتاق بازرگانی در تهران ودیگر استانها تاسیس شده وراه همکاری با دولت را صاف کردند. دقت در کارنامه اتاق های بازرگانی وصنایع ایران در دهه های پشت سر گذاشته نشان می دهد این نهاد با کامیابی ها وناکامی هایی در دومسیر همکاری با دولت ومشورت به نهادهای اداره کننده کشور ونیز تاسیس نهادهای درونی سازمان اتاق ها داشته ودارند. نوشته حاضر قصد واکاوی دلایل و علت های ناکامی های اتاق های بازرگانی را در این دهه ها ندارد وبیشتر به آینده نگاه می کند.به نظر می رسد با همه کوشش و تلاش اعضای هیات نمایندگان اتاق های ایران وتهران ودیگر اتاق ها برای کمک به اقتصاد ملی ونیز برطرف کردن تنگناهای اعضای اتاق و برخی رشته های اقتصادی و صنعتی می توان با تاسیس اتاقی درتراز ملی در این شرایط دشوار اقتصادایران گامهایی برای کاهش مشکلات و بازکردن گره های صنعتی و اقتصادی برداشت. حالا خوانندگان ارجمند این نوشته حق دارند بپرسند الزامهای اتاق بازرگانی درترازملی کدامند و کدام گامها برداشته نشده است که باید دردوره بعدی اتاق از سوی هیات نمایندگان برداشته شود.
یکی از گامهایی که باید درمسیر ارتقای فعالیت اتاق های بازرگانی در دوره آتی برداشته شود یکپارچگی رفتاری و اندیشه ای بخش خصوصی به مثابه یک موجودیت واحد است. به این معنی که بخش خصوصی واعضای هیات نمایندگان باید گونه ای رفتار کنند که گروههای ذی نفوذ ونهادهای قدرت به ویژه نهاد دولت نتوانند بگویند اعضای اتاق برای منافع فردی وصنفی خود راهی این نهاد شده ومی خواهند از این نهاد برای رسیدن به برنامه های بنگاه خود بهره برداری کنند. البته مدیران بنگاهها حق دارند دراین راه کوشش کنند اما نباید اتاق را برای خود وصنف خود بخواهند ودردرون اتاق تعارض منافع پدیدار سازند و نیروی اتاق های بازرگانی را هدر دهند. اگر این ضعف به صورت بنیادین طرح وحل شود ، نهاد دولت ودیگر گروههای اجتماعی وسیاسی نمی توانند این تعارض ها را بزرگ کرده واز اتاق های بازرگانی چهره ای مخدوش ارایه کنند. وجود صدای واحد از سوی اعضای هیات نمایندگان اتاق های ایران واستانها درباره مسایل اقتصاد ملی که با رفع تعارض ها ممکن می شود ، تاسیس اتاق های بازرگانی در تراز ملی را درنظریه ودرعمل ممکن می سازد. یکی دیگر ازراه های ارتقای سطح فعالیت اتاق بازرگانی به تراز ملی این است که تصمیم ها و اقدامهای اتاق ها در دومسیر حل مسایل کلان اقتصاد ونیز حل مسایل کلان صنعت و بازرگانی حرکت کند. مادامی که اعضای موثر اتاق ها در مسایل خرد و پراکنده درگیرند ونیروی خود را هدر می دهند ارتقای کارکرد این نهاد به سطح و تراز ملی سخت خواهد بود. به امید روزهای موثرتر برای فعالیت اتاق ی بازرگانی
ا