تولید و تجارت قربانی فرزین نشوند
واقعیت این است که عرضه و تقاضای ارز در ایران به دلایل گوناگون از عدم تعادل رنج میبرد و تا زمانی که این تعادل در ذهن و روح جامعه احساس نشود وضعیت همین است که میبینیم. در حال حاضر تقاضای ارز در همین قیمتهایی که رییس بانک مرکزی آن را نادیده میگیرد و میگوید کار کشورهای متخاصم است، بیشتر از عرضه آن است و به همین دلیل انتظارات تورمی هم دیده میشود و نرخ تبدیل ارزهای معتبر را در مدار صعود قرار میدهد. ادامه سیاستهای بانک مرکزی بر پایه ایجاد محدودیت برای بازرگانان اعم از صادرکنندگان و واردکنندگان اثر بازدارنده خواهد داشت. این شروع کار است و در یک گام بعد این بخش تولید است که به دلیل آسیب در صادرات به روزگار سختتری میرسد و انگیزه تولید در بخش واقعی اقتصاد زائل میشود.
کارشناسان باور دارند افزایش قیمت دلار و سایر ارزهای معتبر از یک سو به سیاستهای بودجهای برمیگردد که نمیتواند تعادل لازم در دخل و خرج را تضمین کند و برای تامین منابع موردنیاز بودجه به منابع بانک مرکزی و بانکهای دولتی دستدرازی میشود و از سوی دیگر به بیاعتمادی فعالان اقتصادی به آمارهای ارائهشده درباره درآمد ارزی قابل تصرف صادرات نفت دامن میزند.رشد نقدینگی و حجم پول به تورم منجر میشود و دلار نیز با این نرخ تورم سازگار میشود و حالا به اینجا رسیدهایم که به صادرکننده گفته میشود باید و حتی با زور هم که شده دلار خود را به قیمت ارزان به بانک مرکزی بفروشد.