برنامه زندگی ایرانیان با فرض وجود تحریم
این اصل بنیادین سیاست خارجی اما پیامدهای خود را داشته و خواهد داشت. یکی از پیامدهای این سیاست خارجی قبول سختیهای تحریم اقتصادی غرب علیه کسبوکار ایرانیان و نیز اقتصاد کلان است. نظام جمهوری اسلامی امیدوار است بتواند با استفاده از امکانات داخلی و با استفاده از قدرت اقتصاد چین کمونیست در برابر فشارهای تحریم ایستادگی کند. واقعیت اما این است که دستکم از ۱۳۹۷ به این سو این اتفاق رخ نداده و شهروندان ایرانی فشار طاقتفرسایی را از سوی تحریم تحمل کردهاند. از دیگر پیامدهای خصومت ابدی با آمریکا این بوده و هست که نظام جمهوری اسلامی برای صیانت از خود و امنیت مرزها سرمایهگذاری قابل اعتنایی روی ساخت انواع تسلیحات نظامی کرده و با گروههای مستقر در دیگر کشورها که نام گروههای مقاومت گرفتهاند پیوندهای راهبردی برقرار کرده و انواع کمکها را به نیرومند شدن آنها میکند. البته نظام جمهوری اسلامی در این مسیر با روسیه نیز قراردادهای راهبردی امضا کرده است.
شهروندان ایرانی و گروههای اجتماعی باید در استواری این آرایش سیاست خارجی تردید نکنند و هر برنامهریزی برای کسبوکار و معیشت خود را براساس پیامدهای احتمالی آن انجام دهند و از خیال آشتی و صلح موقت بیرون آیند. تجربه نشان میدهد در ده سال تازهسپریشده و حتی در دهههای پیشین که پرونده هستهای ایران هنوز به معضل تبدیل نشده بود نظام جمهوری اسلامی بارها تا مرز آشتی با نظام سیاسی آمریکا درباره مسائل محدود پیش رفته اما از سر مرز برگشته است. دور شدن از حل پرونده هستهای و آشتی با غرب از سوی نظام جمهوری اسلامی پس از روی کار آمدن دولت سیدابراهیم رییسی و با نیرومند شدن مجلس انقلابی یازدهم نمود بیشتری داشته و دارد و هر بار که گمانهزنیها این است که دستکم به صلح زودگذر نزدیک شدهایم فضای دیگری حاکم میشود. این روزها همین داستان در برابر دیدگان شهروندان به نمایش گذاشته شد.
واقعیت را باید قبول کرد و راههایی برای سازگاری با این وضعیت یافت و امیدواری برای آشتی با غرب در کوتاهمدت را آرزو پنداشت.
