ساعت 24- دولت سیزدهم به ریاست سیدابراهیم رییسی فاقد راهبرد اقتصادی است و به همین دلیل است که شمار قابل اعتنایی از مدیران اقتصادیاش در سطح رییس بانک مرکزی و سازمان برنامهوبودجه و دو وزارتخانه اصلی تولیدی و وزارت زیربنایی راهوشهرسازی از قطار دولت پیاده شدند واز این جهت رکورد دار بی ثباتی است.
dir="RTL" style="text-align:right">برخی گمان میکردند دولت سیزدهم میتواند با روی کار آوردن دولتمردان تازه بر تیرهروزیهای خود در اداره اقتصاد و پایهریزی یک راهبرد باثبات خاتمه دهد، اما رخدادهایی همچون تغییرات نرخ ارز دولتی و سیاستهای ارزی به مثابه پرچمدار سیاستهای اقتصادی نشان میدهد این یک پندار بیهوده بوده است. دقت در تغییر نرخ تسعیر ارز پتروشیمی از ۲۸۵۰۰ تومان به ۳۷۹۰۰ تومان که به سرعت بر بازارهای دیگر اثر گذاشت در کمتر از سه روز به قبل برگشت. این رخداد نشان میدهد دولت سیزدهم رکورددار بیثباتی در تصمیمگیریهای اقتصاد کلان و سیاستهای اقتصادی است. این بیثباتی را میتوان در واردات خودرو، محدودیتها و سپس برداشتن محدودیتها و تغییرات نرخ تعرفه واردات انواع کالاها و نیز تغییرات پیدرپی در ارائه کالابرگ و در یارانه آرد و گندم و تغییر ساعت کار کارکنان دولت و در اعداد و ارقام ناترازی برق و تخصیص برق به خانوادهها و صنعت دید.
بیثباتسازی دولت در سیاستهای اقتصادی و برنامههای اجرایی در حالی رخ داده است که مدیران بنگاههای ایرانی بارها اعلام کردهاند مهمترین مشکل آنها در برنامهریزی اقتصادی برای بنگاههای خود بیثباتی است. اگر بیثباتی در سیاست داخلی و خارجی و نیز سیاستهای فرهنگی را اضافه کنیم به عمق تراژدی پی میبریم. واقعیت این است که دولت سیزدهم به دلیل اینکه حداقلها در انتخاب معاونان رییس دولت و وزیران و مدیران میانی را رعایت نکرده و گروهی ناآشنا و البته مدعی را در صدها بنگاه و موسسه دولتی بهکار گرفته است نمیتواند کارآمد باشد.
طنز ماجرا اینجاست که مدیران دولت با این مدیریت روزانه و بیثباتساز ادعا دارند، میتوانند برای ۵ سال آینده برنامهریزی داشته باشند یا میخواهند سرمایه خارجی جذب کنند. اداره اقتصاد ایران در شرایطی قرار دارد که شهروندان در سختترین روزها قرار دارند و بخش خصوصی و تولید نمیدانند آیا تا فردا این سیاستهای امروز ادامه دارد یا ندارد. رییس دولت باید بپذیرد در اداره اقتصاد با شکست روبهرو شده و از تجربهها درس بگیرد.
