هر تن کالا را ۴۰۰ دلار صادر و ۱۵۰۰دلار وارد میکنیم
مجیدرضا حریری درباره ترکیب صادراتی ایران توضیح داد: 50 درصد از صادرات غیرنفتی ما، محصولات بر پایه نفت است. این کالاها عمدتا محصولات پتروشیمی است که باز هم نمیتوان به آن فرآورده گفت زیرا در سطوح اولیه فرآوری و محصولاتی مانند متانول است. 25 تا ۳۰ درصد از صادرات غیرنفتی ما، محصولات بر پایه معدن است و این محصولات حداکثر به شمش تبدیل میشود. او تصریح کرد: وقتی ثروتهای خدادادی که در سرزمین ماست را به صورت ماده خام میفروشیم، یعنی ارزش افزودهای را که میتوان از محل این ثروتها ایجاد کرد، از دست میدهیم. این فعال اقتصادی افزود: امکاناتی داریم که میتوانیم از این مزیتهای خدادادی استفاده کنیم و فرآوریهای بیشتری از ماده خام داشته باشیم. این امکانات با توجه به نیروی انسانی کشور و سطح دانش موجود است و به رشد مضاعف اقتصادمان از این محل میانجامد. درگیریهای سیاسی داخلی و خارجی مانع توسعه است رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین در پاسخ به اینکه «چرا نتوانستهایم به سمت صادرات محصولات با ارزش افزوده بیشتر برویم؟»، گفت: این عمل، یک کار بلندمدت است و کاری نیست که امسال تصمیم حریری یادآور شد: در این ۴۵ سال، ابتدا درگیر انقلاب و جنگ بودیم و بعد از جنگ، یک دهه تنفس داشتیم. این تنفس حاصل این بود که توانستیم نفت و گاز خام خود را به محصولات پتروشیمی تبدیل کنیم که خود یک گام به جلو بود. اما بعد از آن درگیر تحریمها شدیم؛ رسیدن به لایههای بالاتر برای فرآوری نیاز به تکنولوژی دارد که کشمکشهای سیاسی و تحریمها مانع ورود تکنولوژی شد. او تصریح کرد: بخشی از چالشهای اقتصادی و تجاری به دلیل سیاست خارجی و تنشهای دیپلماسی است که مانع توسعه اقتصادی ما شد؛ اما تمام ماجرا مربوط به اتفاقات خارجی نیست و بخشی هم مربوط به تنبلی و ناکارآمدی مدیریتی داخلی است. این مقام تجاری ادامه داد: تنشهای سیاست خارجی بخش بزرگی از مشکلات اقتصادی کشور را تشکیل میدهد؛ اما بخش قابل توجه دیگری، ناشی از درگیریهای سیاسی داخلی است. وقتی یک رئیسجمهور انتخاب میشود، همه بسیج نمیشوند که کشور را توسعه دهند و بخش زیادی از انرژی مملکت صرف درگیریهای گروههای سیاسی میشود. حریری ادامه داد: کالاهای صنعتی ایران فقط به دو بازار کشورهای عراق و افغانستان صادر میشود و آن هم کالاهایی است که دیگر مشتری ندارد و سطح تکنولوژی بالایی نمیطلبد. این محصولات مانند کولر آبی و آبگرمکن گازی است که دیگر در دنیا تولید نمیشوند. او با تاکید بر رفع این روند تجاری، بیان کرد: اشکال در این نیست که تراز تجاریمان مثبت یا منفی است بلکه چالش اصلی این است که هر یک تن کالایی که در سال گذشته وارد کردیم، بیش از ۱۵۰۰ دلار قیمت داشته و هر یک تن کالایی که صادر کردهایم فقط حدود ۴۰۰ دلار میارزید. این مقام تجاری تصریح کرد: باید این ناترازی در ارزش را از بین ببریم، باید بتوانیم ارزش کالایی که صادر میکنیم را به ارزش کالاهای وارداتی نزدیک کنیم. در این صورت میتوانیم بگوییم که استراتژی تجاری داشتیم. حریری با اشاره به اینکه در طول ۳۰ سال اخیر، اگر نفت را از صادرات خود سوا کنیم، هیچوقت تراز تجاریمان مثبت نبوده، در پایان خاطرنشان کرد: تکیه کردن روی تراز تجاری آدرس غلط دادن است و باید بیشتر به ارزش کالاهای صادراتی نسبت به ارزش کالاهای وارداتی توجه کنیم. روزنامه توسعه ایرانی
