توضیح بنیاد رودکی درباره ساختار جدید ارکسترها
ساعت24- بنیاد رودکی که مدیریت ارکستر سمفونیک ملی ایران را برعهده دارد، دربارهی ساختار جدید ارکسترها توضیح داد.
در مطلبی که از سوی بنیاد رودکی منتشر شده، آمده است: «در این تشکیلات آنچه مسلم است و باید رعایت شود، سیاست کلی است که از طرف معاونت امور هنری به بنیاد رودکی ابلاغ شده است و آن ساماندهی موسیقی ارکستری تحت پوشش یک تشکیلات منسجم است. موسیقی ارکستری در گونههای متنوع دستهبندی میشود: موسیقی سمفونیک، موسیقی ملی، اپرا موسیقی معاصر و دیگر گونههایی که دارای بافت ارکستری هستند.
چنین موضوعی در شکل یک تشکیلات که دارای دو حوزهی محتوایی موسیقی کلاسیک و موسیقی ملی است، ساماندهی شده است.
در هر دو حوزه آنچه مسلم است، از تمام ظرفیتهای موجود و سرمایههای انسانی و هنری استفاده شود و در یک برنامهریزی سالانه و از قبل طراحی شده به اطلاع عموم رسانیده شود.
حوزههای فعالیت اصلی این تشکیلات در سه حوزهی اجرا، تولید و آموزش برنامهریزی شده است.
ساختار اجرایی این تشکیلات در دو بخش محتوایی و سازمانی دیده شده که در بحث محتوایی با حضور مدیران هنری این دو بخش (موسیقی کلاسیک و ملی) و با مشورت نخبگان و هنرمندان و با توجه به ظرفیتهای موجود، برنامهی سالانه تهیه و در شکل کتابچهی سالانه چاپ و در اختیار عموم قرار داده میشود.
در شکل سازمانی بهمنظور پشتیبانی بخشهای دیگری شامل تولید، انتشارات اداری مالی و ... دیده شده است. مستندسازی آثار اجرایی، انتشار آثار و تولید رپرتوار (آهنگساز و تنظیم در موسیقی ملی) از دیگر برنامههای پیشبینی شده است.
روح حاکم بر قراردادهای اعضا، امنیت و رعایت حقوق مادی و معنوی نوازندگان و سیاستهای این تشکیلات به سمت افزایش درآمد اعضا و ایجاد انگیزه و احساس غرور و افتخار است.
در این تشکیلات تعدادی نوازنده بهشکل تماموقت استخدام میشوند و برنامهریزی دقیق سالانه بهنحوی طراحی شده است که هر هفته شاهد اجرای گونههای متنوع موسیقی ارکستری شامل موسیقی سمفونیک، موسیقی ملی، معاصر و... خواهیم بود. استفاده از رهبران و سولیستهای مهمان در هر دو گونهی موسیقی کلاسیک و ملی شرط اساسی و یکی از نشانههای عدالت فرهنگی است.»
به گزارش ایسنا، مدتی است که «ارکستر سمفونیک تهران» به «ارکستر سمفونیک ملی ایران» تغییر کرده است و دو ارکستر سمفونیک و ملی با یکدیگر ادغام میشوند. این تصمیم، انتقاد برخی هنرمندان را درپی داشته است.
چنین موضوعی در شکل یک تشکیلات که دارای دو حوزهی محتوایی موسیقی کلاسیک و موسیقی ملی است، ساماندهی شده است.
در هر دو حوزه آنچه مسلم است، از تمام ظرفیتهای موجود و سرمایههای انسانی و هنری استفاده شود و در یک برنامهریزی سالانه و از قبل طراحی شده به اطلاع عموم رسانیده شود.
حوزههای فعالیت اصلی این تشکیلات در سه حوزهی اجرا، تولید و آموزش برنامهریزی شده است.
ساختار اجرایی این تشکیلات در دو بخش محتوایی و سازمانی دیده شده که در بحث محتوایی با حضور مدیران هنری این دو بخش (موسیقی کلاسیک و ملی) و با مشورت نخبگان و هنرمندان و با توجه به ظرفیتهای موجود، برنامهی سالانه تهیه و در شکل کتابچهی سالانه چاپ و در اختیار عموم قرار داده میشود.
در شکل سازمانی بهمنظور پشتیبانی بخشهای دیگری شامل تولید، انتشارات اداری مالی و ... دیده شده است. مستندسازی آثار اجرایی، انتشار آثار و تولید رپرتوار (آهنگساز و تنظیم در موسیقی ملی) از دیگر برنامههای پیشبینی شده است.
روح حاکم بر قراردادهای اعضا، امنیت و رعایت حقوق مادی و معنوی نوازندگان و سیاستهای این تشکیلات به سمت افزایش درآمد اعضا و ایجاد انگیزه و احساس غرور و افتخار است.
در این تشکیلات تعدادی نوازنده بهشکل تماموقت استخدام میشوند و برنامهریزی دقیق سالانه بهنحوی طراحی شده است که هر هفته شاهد اجرای گونههای متنوع موسیقی ارکستری شامل موسیقی سمفونیک، موسیقی ملی، معاصر و... خواهیم بود. استفاده از رهبران و سولیستهای مهمان در هر دو گونهی موسیقی کلاسیک و ملی شرط اساسی و یکی از نشانههای عدالت فرهنگی است.»
به گزارش ایسنا، مدتی است که «ارکستر سمفونیک تهران» به «ارکستر سمفونیک ملی ایران» تغییر کرده است و دو ارکستر سمفونیک و ملی با یکدیگر ادغام میشوند. این تصمیم، انتقاد برخی هنرمندان را درپی داشته است.
