ورزش تفریحی از آسیبدیدگی ورزشکاران حرفهای جلوگیری میکند
ساعت24- ورزشکاران حرفهای که تنها بر یک رشته ورزشی تمرکز میکنند و بیشتر زمان خود را صرف تمرینهای حرفهای و برنامهریزی شده میکنند، بیشتر آسیب میبینند.
مطالعات جدید نشان داده است که یکی از راههای جلوگیری از آسیبدیدگی در ورزشکاران جوان شرکت کردن آنها در ورزشها و مسابقات تفریحی است.
محققان دریافتند ورزشکاران جوانی که بیشتر آسیب میببینند، در یک ورزش خاصی مانند تنیس فعالیت میکنند و کمتر در بازیهای تفریحی و بدون برنامه شرکت دارند، در حالی که ورزشکارانی که کمتر آسیب میبینند علاوه بر ورزش حرفهای خود، در ورزشهای دیگر نیز شرکت میکنند.
یکی از روشهایی که باعث جلوگیری از آسیبدیدگی ورزشکاران میشود زمان گذاشتن بر روی ورزشهای تفریحی است.
در این مطالعات ۸۹۱ ورزشکار جوان مورد بررسی قرار گرفتند. در بین این افراد ۶۱۸ ورزشکار زیاد آسیب میدیدند و ۲۷۳ ورزشکار آسیبدیدگی خاصی نداشتند. در بین این افراد ۱۲۴ نفر تنیس باز بودند.
تنیسبازانی که بیشتر آسیب میدیدند حدود ۱۲.۶ ساعت در هفته به صورت برنامهریزی شده تنیس بازی میکردند و تنها ۲.۴ ساعت در هفته به صورت تفریحی ورزش میکردند. ورزشکارانی که کمتر آسیب می دیدند حدود ۹.۷ ساعت در هفته به صورت برنامهریزی شده تنیس و ۴.۳ ساعت در هفته به صورت تفریحی ورزشهایی را انجام میدادند.
در واقع تنیس بازانی که آسیب میبینند پنج برابر بیشتر، ورزش حرفهای و برنامهریزی شده نسبت به ورزش تفریحی انجام میدهند؛ در حالی که ورزشکارانی که آسیب نمیبینند ۲.۶ برابر بیشتر، ورزش برنامهریزی شده انجام میدهند.
مدیر این تحقیقات میگوید: یافتههای ما نشان میدهد که شرکت کردن در ورزشهای بدون برنامهریزی میتواند از آسیبدیدگی جلوگیری کند.
محققان دریافتند ورزشکاران جوانی که بیشتر آسیب میببینند، در یک ورزش خاصی مانند تنیس فعالیت میکنند و کمتر در بازیهای تفریحی و بدون برنامه شرکت دارند، در حالی که ورزشکارانی که کمتر آسیب میبینند علاوه بر ورزش حرفهای خود، در ورزشهای دیگر نیز شرکت میکنند.
یکی از روشهایی که باعث جلوگیری از آسیبدیدگی ورزشکاران میشود زمان گذاشتن بر روی ورزشهای تفریحی است.
در این مطالعات ۸۹۱ ورزشکار جوان مورد بررسی قرار گرفتند. در بین این افراد ۶۱۸ ورزشکار زیاد آسیب میدیدند و ۲۷۳ ورزشکار آسیبدیدگی خاصی نداشتند. در بین این افراد ۱۲۴ نفر تنیس باز بودند.
تنیسبازانی که بیشتر آسیب میدیدند حدود ۱۲.۶ ساعت در هفته به صورت برنامهریزی شده تنیس بازی میکردند و تنها ۲.۴ ساعت در هفته به صورت تفریحی ورزش میکردند. ورزشکارانی که کمتر آسیب می دیدند حدود ۹.۷ ساعت در هفته به صورت برنامهریزی شده تنیس و ۴.۳ ساعت در هفته به صورت تفریحی ورزشهایی را انجام میدادند.
در واقع تنیس بازانی که آسیب میبینند پنج برابر بیشتر، ورزش حرفهای و برنامهریزی شده نسبت به ورزش تفریحی انجام میدهند؛ در حالی که ورزشکارانی که آسیب نمیبینند ۲.۶ برابر بیشتر، ورزش برنامهریزی شده انجام میدهند.
مدیر این تحقیقات میگوید: یافتههای ما نشان میدهد که شرکت کردن در ورزشهای بدون برنامهریزی میتواند از آسیبدیدگی جلوگیری کند.
