محیطهای کاری غیراستاندارد باعث ناشنوایی میشود
ساعت24- شاید باور این نکته سخت به نظر بیاید که امروزه بسیاری از مشکلات جسمی افراد به دلیل مواجهه با صداهای بلند است. اما این ماجرا واقعیت دارد و دلیل آن توسعه زندگی شهری و ماشینی است؛ چرا که این نوع از زندگی در معرض قرار گرفتن صداهای بلند را اجتنابناپذیر میکند.
به نقل از روزنامه فرهیختگان،استرس، اضطراب، اختلال در سیستم گوارشی، افزایش کلسترول، تغییر در فعالیتهای قلبی، تحریک دهلیز و سیستم شنوایی، کاهش مقاومت الکتریکی عروق و خشونتطلبی نتیجه شنیدن صداهای بلند است. با این حال خسرو گورابی، رئیس انجمن شنواییشناسان ایران پیشنهاد میکند که بدانیم چه صداهایی برای ما آزاردهنده و مخرب است و در معرض چه صداهایی قرار داریم. دانستن این نکته ضروری است که محدوده شنوایی انسان بین صفر تا ۱۲۰ دسیبل است و فردی شنوایی طبیعی دارد که صداهایی را که در این بازه قرار دارند، بشنود.
برای مثال صدای گفتوگوی دو نفر بین ۴۵ تا ۵۵ دسیبل، صدای خودروی روشن بین ۶۵ تا ۹۵ دسیبل، موتورسیکلت ۸۰ تا ۱۱۵ دسیبل، موسیقی راک ۹۰ تا ۱۲۰دسیبل، صدای موجود در بزرگراه ۸۰ تا ۱۲۰ دسیبل و صدای شلیک اسلحه ۱۲۰ تا ۱۳۵ دسیبل است. با تمام این توضیحات، استانداردسازی صداها در محیطهای شغلی و اجتماعی اهمیت بسیار بالایی دارد. در حال حاضر آسیبهای شنوایی به دلیل استفاده جوانان از وسایل غیراستاندارد صوتی در حال افزایش است، و بسیاری از نوجوانان و جوانان از هندزفریهایی استفاده میکنند که موجب کمشنوایی آنها میشود. چیزی که باعث شده است سازمان جهانی بهداشت شعار کاهش صدا با استفاده از وسایل صوتی استاندارد را برگزیند.
به گفته گورابی افراد در محیطهای کاری هم در معرض آسیبهای شنوایی هستند. فردی که در محیط کاری خود در نوبت کاری هشت ساعته صداهایی به اندازه ۸۰ دسیبل را میشنود مشکل خاصی پیدا نمیکند، اما اگر همین فرد صداهایی به اندازه ۸۵ دسیبل را بشنود، شنوایی او به مرور زمان دچار مشکل خواهد شد. او سه روش کاهش صدا، مدت زمان اشتغال روزانه یا استفاده از محافظهای مناسب را راهکارهای موجود برای آسیب نرسیدن به گوش این افراد معرفی میکند. اگر به هر دلیل میزان دسی بل اصوات در هنگام کار افزایش یابد به همان میزان باید از ساعات کاری افراد کم شود؛ بهطوری که اگر این میزان به ۱۰۰ دسیبل برسد ساعات کاری فرد به یک ساعت کاهش یابد، که این رقم درباره کارگرانی که با مته کار میکنند به هفت دقیقه میرسد.
مناسبترین میزان صداها در محیطهای کاری متفاوت به گفته رئیس انجمن شنوایی شناسان به این قرار است: «محیط کتابخانه و مکانهایی که در آن کار فکری انجام میشود، حداکثر ۳۵ دسیبل، دفتر کار متمرکز اداری ۴۵ دسیبل باشد. دفتر طراحی ۵۵ دسیبل، محیط اداری دارای اربابرجوع ۵۵ تا ۶۰ دسیبل، محیطی که کار جسمی و فیزیکی انجام میشود ۶۰ تا ۷۰ دسیبل، محیطهایی که کارهای تاسیساتی مانند لولهکشی انجام میشود حدود ۷۰ دسیبل و در کارگاههای مکانیکی ۷۵ تا ۸۰ دسیبل است.»
با این حال در حال حاضر کارخانههایی در کشور وجود دارد که کارگران آن در مواجهه با صدای بالاتر ۱۲۰ دسی بل هستند که منجر به کمشنوایی کارگران در عرض دوماه میشود. کارفرمایان موظفند محیطهای شغلی نامناسب و غیراستاندارد را مناسبسازی کنند. از سوی دیگر دولت نیز موظف است نظارتهای کافی و الزامآور را در این محیطهای شغلی گسترش دهد.
برای مثال صدای گفتوگوی دو نفر بین ۴۵ تا ۵۵ دسیبل، صدای خودروی روشن بین ۶۵ تا ۹۵ دسیبل، موتورسیکلت ۸۰ تا ۱۱۵ دسیبل، موسیقی راک ۹۰ تا ۱۲۰دسیبل، صدای موجود در بزرگراه ۸۰ تا ۱۲۰ دسیبل و صدای شلیک اسلحه ۱۲۰ تا ۱۳۵ دسیبل است. با تمام این توضیحات، استانداردسازی صداها در محیطهای شغلی و اجتماعی اهمیت بسیار بالایی دارد. در حال حاضر آسیبهای شنوایی به دلیل استفاده جوانان از وسایل غیراستاندارد صوتی در حال افزایش است، و بسیاری از نوجوانان و جوانان از هندزفریهایی استفاده میکنند که موجب کمشنوایی آنها میشود. چیزی که باعث شده است سازمان جهانی بهداشت شعار کاهش صدا با استفاده از وسایل صوتی استاندارد را برگزیند.
به گفته گورابی افراد در محیطهای کاری هم در معرض آسیبهای شنوایی هستند. فردی که در محیط کاری خود در نوبت کاری هشت ساعته صداهایی به اندازه ۸۰ دسیبل را میشنود مشکل خاصی پیدا نمیکند، اما اگر همین فرد صداهایی به اندازه ۸۵ دسیبل را بشنود، شنوایی او به مرور زمان دچار مشکل خواهد شد. او سه روش کاهش صدا، مدت زمان اشتغال روزانه یا استفاده از محافظهای مناسب را راهکارهای موجود برای آسیب نرسیدن به گوش این افراد معرفی میکند. اگر به هر دلیل میزان دسی بل اصوات در هنگام کار افزایش یابد به همان میزان باید از ساعات کاری افراد کم شود؛ بهطوری که اگر این میزان به ۱۰۰ دسیبل برسد ساعات کاری فرد به یک ساعت کاهش یابد، که این رقم درباره کارگرانی که با مته کار میکنند به هفت دقیقه میرسد.
مناسبترین میزان صداها در محیطهای کاری متفاوت به گفته رئیس انجمن شنوایی شناسان به این قرار است: «محیط کتابخانه و مکانهایی که در آن کار فکری انجام میشود، حداکثر ۳۵ دسیبل، دفتر کار متمرکز اداری ۴۵ دسیبل باشد. دفتر طراحی ۵۵ دسیبل، محیط اداری دارای اربابرجوع ۵۵ تا ۶۰ دسیبل، محیطی که کار جسمی و فیزیکی انجام میشود ۶۰ تا ۷۰ دسیبل، محیطهایی که کارهای تاسیساتی مانند لولهکشی انجام میشود حدود ۷۰ دسیبل و در کارگاههای مکانیکی ۷۵ تا ۸۰ دسیبل است.»
با این حال در حال حاضر کارخانههایی در کشور وجود دارد که کارگران آن در مواجهه با صدای بالاتر ۱۲۰ دسی بل هستند که منجر به کمشنوایی کارگران در عرض دوماه میشود. کارفرمایان موظفند محیطهای شغلی نامناسب و غیراستاندارد را مناسبسازی کنند. از سوی دیگر دولت نیز موظف است نظارتهای کافی و الزامآور را در این محیطهای شغلی گسترش دهد.
