سخنان تحريمي محمدرضا نعمتزاده در تلويزيون
گفتند تحریم اثر ندارد، پیچ تحریمها را سفتتر کردند
ساعت ۲۴- محمدرضا نعمتزاده یکی از باسابقهترین وزیران عصر جمهوری اسلامی به حساب میآید هک در جریان انتخابات دوره یازدهم ریاست جمهوری با وجود سن زیاد و پا به پای روحانی دوید و تلاش کرد. در حالی که جریان افراطی در جناح اصولگرایان تلاش کردند او رای نیارود به کابینه راه نیابد و این روزها نیز وی را وزیر ۱۰۰۰ میلیارد تومان میخوانند تا کابینه تضعیف شود.
نعمتزاده در حالي كه يك محافظهكار جدي به حساب ميآيد اما وقتي ميخواهد رقبايش را در شرايط دشوار قرار دهد اين تانايي را دارد كه با زبان كمردم حرف بزند تا باورش را به خوبي در ذهن آنها جا بيندازند. وي كه در شب چهارم ماه رمضان به يك برنامه تلويزيوني دعوت شده بود به پرسشهاي گوناگوني درباره صنعت، معدن، تجارت، خودرو، اقتصاد كلان، بانكها، شهركهاي صنعتي در حال تعطيل و... جواب داد. اما بدون ترديد نقطه عطف سخنان وي را كه شرح حال امروز جامعه ايران است بايد درباره تحريمها جستجو كرد. آنجايي كه نعمتزاده گفت: برخی ميگویند تحریمها اثر ندارد. تحریمها مانند این است که دست و پا یکی را ببندند. این ميتواند مانند یک آدم آزاده بگوید من ميتوانم فعالیت کنم؟ دشمن نیز محدودیتهایی گذاشت ما گفتیم اثر ندارد. او پیچش را سفت کرد. ما به اشتباه آمدید مصاحبه کردیم اگر درآمد نفت را کم کردیم، پتروشیمی را داریم. آنها نیز آمدند پتروشیمی را هم تحریم کردند. پله پله این کار را کردند. این حرفها به معنی تسلیم نیست. در خودرو، تمام خودروسازان اروپایی و آسیایی رابطهشان را با ما بستند. برخی نیز رفتند از چین خریدند. برخی گلایه کردند کیفیت قطعات چرا خوب نیست. وقتی نتواند قطعه اصلی را بیاورد، ميروند از جای دیگر ميخرند یا میدهند به کسی که برای اولین بار ميخواهد تولید کند، این قطعه را بسازد و طبعا کیفیتش پایین است.
وقتی اتحادیه اروپا ميگوید هیچ شرکت حق ندارد با ایران کار کنند، همه شرکتها نمی توانستند جنس بفروشند. وقتی دولت یک تصمیم سیاسی ميگیرد، شرکتها نیز تبعیت ميکنند. حتی بانکها ميآمدند میگفتند ما تمایل داریم با شما کار کنیم ولی دولتشان ميگفت حق ندارید کار کنید. خودروسازان در آمریکا و سراسر دنیا ميخواهند کالا بفروشند، احتیاط ميکردند. برخی موارد نیز شرکتها میترسیدند . برخی جسارت داشتند از طریق واسطه کار میکردند. ماهی ۱۰ درصد رشد منفی یعنی همین. از سال ۹۰ تا ۹۱ اتفاقی در کشور نیفتاد، همهاش از این لحاظ بود. در سال ۹۰، يك میلیون و ۶۴۰ هزار خودرو تولید شد. سال ۹۱ شد ۷۰۰ هزار خودرو. سال گذشته توانستیم تولید خودرو را ۴۸ درصد رشد دهیم. این باعث فعال شدن قطعهسازان شد. در موافقنامه ژنو بحث قطعات خودرو به صورت موقت از تحریم درآمد. توانستیم این قطعات را وارد کنیم. صنعت چیزی نیست که بتواند ی شبه یک موتور بسازد.
قطعهسازان در زمان تحریم رشد زیاد کردند، ولی باید صداقت داشت و راست گفت .من اگر طور دیگری حرف بزنم، مردم شعور دارند. اگر قطعات ما باید فرست کلاس باشد، در برخی زمینه ها نرسیده ایم و در برخی رسیدهایم. ما باید سطح خودرو و قطعات خود را ارتقا دهیم. سیاستگذاری کردیم برای ۱۰ سال آینده سالی يك میلیون خودرو صادر کنیم.صنعت خودرو ۱۹ درصد صنعت کشور و بسیار مهم است.
آمار دقیقی از مشکلات ایجاد شده توسط تحریم در بخش تجارت نداریم، تعدادی از کارشناسان دقیق ميگویند ما در خرید، رقابتی که ميشد داشته باشیم از ۵ منبع قیمت بگیریم، الان شده ۱ و یا ۲ منبع. خودبخود آنها گرانفروشی ميکنند. به خاطر محدودیت تامین کنندگان ما، درصدی به خاطر واسطه باید اضافه کنیم. قبلا ۶ ماهه پول ميدادیم، الان باید نقد بفرستیم و مثلا پول ما در بانکی در چین است که از ما نفت ميخرد، بخواهیم پول چین را تبدیل کنیم ۸ درصد هزینه دارد. در مواردی هم پول نقد دادیم و جنسی ندادند. هیچ کاری هم نمی شود کرد. یقه دلال و واسطه را نیز نمیشود گرفت. ۳۰ درصد در خریدمان داریم بیشتر پرداخت ميکنیم. به خاطر هزینه های تبدیل، ریسکها،؛ موانع بانکی و ...در بخش تولید نیز منهای ۱۰ درصد را به منهای ۲ کاهش دادیم. سال گذشته نیز ۶.۷ درصد مثبت شدیم.
دولت این را نمیگوید برای اینکه مسایل را حل کنیم، برویم تحریم را حل کنیم و تحریم یک بدبختی ظالمانه است که به ما تحمیل شده. صلاح نیست کشور را در چنگ صهیونیستها رها کنیم. رفع تحریم به نفع کشور ماست و با ما عزت و توان بیشتری ميدهد. این به این معنی نیست تا زمانی که تحریم است، ما تلاش نکنیم. تحریم اگر رفع شود، ما به شرایط عادی ميرسیم نه شرایط اضافه. ميتواند تاجر ما کالایش را صادر کند. الان نمی تواند. شرکت های ایرانی ما مجبور است بنویسد made in یه جای دیگر چون اگر بنویسد made in iran از او نمی خرند. ولی واردات ما ميشود کالاهای زیربنایی. ماشینآلات و نظایر آن.
من تخصصی درباره مسایل دیپلماسی ندارم. به صورت عام در جریانم که تحریمهای مختلفی داریم. تحریمهای مربوط به انرژی اتمی مطرح شد و اوجش در سال ۹۱ بود که بانکها را متوقف کرد. آنچه به فرموده مقام معظم رهبری در این مذاکرات مطرح شده، تحریمهای مربوط به انرژی اتمی را باید رفع کنند که تمام تحریمهای اقتصادی در این است. کمابیش ملت در جریان قرار گرفته اند و من صلاحیت ورود به آن را ندارم. کل مباحث اقتصادی که قرار است انشاءالله با این موافقنامه برداشته ميشود. منتهی برخی از این تحریمها ممکن است درباره انرژی اتمی نباشد که بحث خود را دارد. امیدواریم کار به مراحل نهایی رسیده و امیدواریم در چند روز آینده خبرهای خوش بشنویم. ۶ تا از بزرگترین اقتصادهای دنیا آن طرف میز نشسته اند ما اینطرف هستیم. طرف ما غول است. چند کشور بزرگ را داریم مذاکره ميکنیم با حمایت ملت و تایید مقام معظم رهبری. شخصا معتقدم به نتیجه ميرسیم.
وقتی اتحادیه اروپا ميگوید هیچ شرکت حق ندارد با ایران کار کنند، همه شرکتها نمی توانستند جنس بفروشند. وقتی دولت یک تصمیم سیاسی ميگیرد، شرکتها نیز تبعیت ميکنند. حتی بانکها ميآمدند میگفتند ما تمایل داریم با شما کار کنیم ولی دولتشان ميگفت حق ندارید کار کنید. خودروسازان در آمریکا و سراسر دنیا ميخواهند کالا بفروشند، احتیاط ميکردند. برخی موارد نیز شرکتها میترسیدند . برخی جسارت داشتند از طریق واسطه کار میکردند. ماهی ۱۰ درصد رشد منفی یعنی همین. از سال ۹۰ تا ۹۱ اتفاقی در کشور نیفتاد، همهاش از این لحاظ بود. در سال ۹۰، يك میلیون و ۶۴۰ هزار خودرو تولید شد. سال ۹۱ شد ۷۰۰ هزار خودرو. سال گذشته توانستیم تولید خودرو را ۴۸ درصد رشد دهیم. این باعث فعال شدن قطعهسازان شد. در موافقنامه ژنو بحث قطعات خودرو به صورت موقت از تحریم درآمد. توانستیم این قطعات را وارد کنیم. صنعت چیزی نیست که بتواند ی شبه یک موتور بسازد.
قطعهسازان در زمان تحریم رشد زیاد کردند، ولی باید صداقت داشت و راست گفت .من اگر طور دیگری حرف بزنم، مردم شعور دارند. اگر قطعات ما باید فرست کلاس باشد، در برخی زمینه ها نرسیده ایم و در برخی رسیدهایم. ما باید سطح خودرو و قطعات خود را ارتقا دهیم. سیاستگذاری کردیم برای ۱۰ سال آینده سالی يك میلیون خودرو صادر کنیم.صنعت خودرو ۱۹ درصد صنعت کشور و بسیار مهم است.
آمار دقیقی از مشکلات ایجاد شده توسط تحریم در بخش تجارت نداریم، تعدادی از کارشناسان دقیق ميگویند ما در خرید، رقابتی که ميشد داشته باشیم از ۵ منبع قیمت بگیریم، الان شده ۱ و یا ۲ منبع. خودبخود آنها گرانفروشی ميکنند. به خاطر محدودیت تامین کنندگان ما، درصدی به خاطر واسطه باید اضافه کنیم. قبلا ۶ ماهه پول ميدادیم، الان باید نقد بفرستیم و مثلا پول ما در بانکی در چین است که از ما نفت ميخرد، بخواهیم پول چین را تبدیل کنیم ۸ درصد هزینه دارد. در مواردی هم پول نقد دادیم و جنسی ندادند. هیچ کاری هم نمی شود کرد. یقه دلال و واسطه را نیز نمیشود گرفت. ۳۰ درصد در خریدمان داریم بیشتر پرداخت ميکنیم. به خاطر هزینه های تبدیل، ریسکها،؛ موانع بانکی و ...در بخش تولید نیز منهای ۱۰ درصد را به منهای ۲ کاهش دادیم. سال گذشته نیز ۶.۷ درصد مثبت شدیم.
دولت این را نمیگوید برای اینکه مسایل را حل کنیم، برویم تحریم را حل کنیم و تحریم یک بدبختی ظالمانه است که به ما تحمیل شده. صلاح نیست کشور را در چنگ صهیونیستها رها کنیم. رفع تحریم به نفع کشور ماست و با ما عزت و توان بیشتری ميدهد. این به این معنی نیست تا زمانی که تحریم است، ما تلاش نکنیم. تحریم اگر رفع شود، ما به شرایط عادی ميرسیم نه شرایط اضافه. ميتواند تاجر ما کالایش را صادر کند. الان نمی تواند. شرکت های ایرانی ما مجبور است بنویسد made in یه جای دیگر چون اگر بنویسد made in iran از او نمی خرند. ولی واردات ما ميشود کالاهای زیربنایی. ماشینآلات و نظایر آن.
من تخصصی درباره مسایل دیپلماسی ندارم. به صورت عام در جریانم که تحریمهای مختلفی داریم. تحریمهای مربوط به انرژی اتمی مطرح شد و اوجش در سال ۹۱ بود که بانکها را متوقف کرد. آنچه به فرموده مقام معظم رهبری در این مذاکرات مطرح شده، تحریمهای مربوط به انرژی اتمی را باید رفع کنند که تمام تحریمهای اقتصادی در این است. کمابیش ملت در جریان قرار گرفته اند و من صلاحیت ورود به آن را ندارم. کل مباحث اقتصادی که قرار است انشاءالله با این موافقنامه برداشته ميشود. منتهی برخی از این تحریمها ممکن است درباره انرژی اتمی نباشد که بحث خود را دارد. امیدواریم کار به مراحل نهایی رسیده و امیدواریم در چند روز آینده خبرهای خوش بشنویم. ۶ تا از بزرگترین اقتصادهای دنیا آن طرف میز نشسته اند ما اینطرف هستیم. طرف ما غول است. چند کشور بزرگ را داریم مذاکره ميکنیم با حمایت ملت و تایید مقام معظم رهبری. شخصا معتقدم به نتیجه ميرسیم.
