مالیات بر درآمد و فرهنگ استراحت در میزان ساعتهای کاری افراد موثر است
مردم چطور تصمیم میگیرند که بیشتر کار کنند؟
ساعت 24-لیونید برشیدسکی، تحلیلگر بلومبرگ ویو که یکی از سازمانهای تحلیلی زیر نظر موسسه بلومبرگ است، در تحلیلی به این سئوال پاسخ داده است که چرا مردم در جاهای مختلف، مدت زمانهای متفاوتی را سر کار میگذرانند. در ادامه چکیدهای از این مطلب را میخوانید.
div align="justify">اکونومیست: چرا مردم در بعضی کشور ساعتهای بیشتری کار میکنند؟ بیشترین توضیحی که در این باره داده میشود، مربوط به نهادهای نظارتی کارگری و مالیاتهاست اما هر کسی که به طور مرتب به کشورهای دیگر سفر میکند، میتواند ببیند که در جاهای مختلف، افراد برای کار و استراحت خود ارزشهای متفاوتی را قایل هستند.
اگر کار کردن در ساعتهای متفاوت در جاهای مختلف نابرابری را به ذهنها میآورد، میتوان به نتایجی که تحقیقات موسسه پژوهشهای اقتصادی وزارت کشور آمریکا انجام داده، رجوع کرد. این تحقیقات نشان میدهد که برای مثال، در میان کشورهای اروپایی فرهنگی از استراحت وجود دارد که باعث میشود آنها نسبت به ساعتهای کاری خود حساس باشند.
در سال ۲۰۰۴، ادوارد بیرسکات، اقتصاددانی که در همان سال جایزه نوبل اقتصاد را برد، در تحقیقات خود به این نتیجه رسیده که کارکنانی که از آنها مالیات بیشتری برای درآمدشان کسر میشود، با این که با کار بیشتر درآمد خود را افزایش میدهند، اما ترحیج میدهند که کمتر کار کنند. این یافته، خود بیرسکات را هم شگفتزده کرده بود. با این حال، اولیویر بلانشار، رییس اقتصاددانان صندوق بینالمللی پول، گفته است که تصمیم افراد برای کمتر کار کردن را نمیتوان تنها به مالیات بر درآمد تقلیل داد و این مسئله، پیچیدهتر از این حرفهاست.
مطالعه آمار سازمان همکاریها و توسعه اقتصادی از آمار ساعات کار در کشورهای اروپایی، تایید میکند که میزان مالیات بر درآمد در کشورهای مختلف، باعث کم یا زیاد بودن ساعات کاری کارکنان میشود. برای مثال، در سال ۲۰۱۲، بلژیکیها که ۵۷ درصد مالیات بر درآمد پرداخت میکردند، به طور میانگین ۹۸۹ ساعت کار کرده بودند؛ در حالی که پرتغالیها که ۴۱ درصد مالیات بر درآمد میپرداختند، ۱۲۳۷ ساعت کار کرده بودند.
البته عواملی دیگری نیز بر تصمیم درباره ساعات کاری موثر است؛ نگرش به کار و استراحت، یکی از این عوامل است. نمونهای از ۷ هزار مهاجر نسل دوم که در ۲۶ کشور اروپایی زندگی میکنند، نشان داده با این که آنها دارای نهادهای ناظر یکسان و نرخ مالیات بر درآمد یکسان هستند، اما فرهنگ کار در کشوری که از آن آمدهاند، در تصمیمگیری برای این که چقدر کار کنند، موثر است.
در پرسشنامهای که به این جمعیت نمونه داده شده، پرسشهایی پرسیده شده مثل این که چقدر کار در اولویت زندگی آنهاست یا این که چقدر به استراحت اهمیت میدهند. برای مثال، میان نگرش به استراحت و کار بین بلژیکیها و پرتغالیها خیلی فاصله وجود دارد.
البته باید گفت که فرهنگ استراحت کمتر از میزان مالیات بر درآمد در این که افراد بیشتر کار کنند، تاثیر دارد. همچنین باید گفت که بین معیارهای مردان و زنان در تصمیمگیری برای ساعتهای کاری، اختلاف وجود دارد. ظاهرا، نزد مردان مشوقهای مالی برای بیشتر کار کردن، مهمتر از زنان است و برای زنان، اهمیت استراحت در زندگی بیشتر از مردان است.
اگر کار کردن در ساعتهای متفاوت در جاهای مختلف نابرابری را به ذهنها میآورد، میتوان به نتایجی که تحقیقات موسسه پژوهشهای اقتصادی وزارت کشور آمریکا انجام داده، رجوع کرد. این تحقیقات نشان میدهد که برای مثال، در میان کشورهای اروپایی فرهنگی از استراحت وجود دارد که باعث میشود آنها نسبت به ساعتهای کاری خود حساس باشند.
در سال ۲۰۰۴، ادوارد بیرسکات، اقتصاددانی که در همان سال جایزه نوبل اقتصاد را برد، در تحقیقات خود به این نتیجه رسیده که کارکنانی که از آنها مالیات بیشتری برای درآمدشان کسر میشود، با این که با کار بیشتر درآمد خود را افزایش میدهند، اما ترحیج میدهند که کمتر کار کنند. این یافته، خود بیرسکات را هم شگفتزده کرده بود. با این حال، اولیویر بلانشار، رییس اقتصاددانان صندوق بینالمللی پول، گفته است که تصمیم افراد برای کمتر کار کردن را نمیتوان تنها به مالیات بر درآمد تقلیل داد و این مسئله، پیچیدهتر از این حرفهاست.
مطالعه آمار سازمان همکاریها و توسعه اقتصادی از آمار ساعات کار در کشورهای اروپایی، تایید میکند که میزان مالیات بر درآمد در کشورهای مختلف، باعث کم یا زیاد بودن ساعات کاری کارکنان میشود. برای مثال، در سال ۲۰۱۲، بلژیکیها که ۵۷ درصد مالیات بر درآمد پرداخت میکردند، به طور میانگین ۹۸۹ ساعت کار کرده بودند؛ در حالی که پرتغالیها که ۴۱ درصد مالیات بر درآمد میپرداختند، ۱۲۳۷ ساعت کار کرده بودند.
البته عواملی دیگری نیز بر تصمیم درباره ساعات کاری موثر است؛ نگرش به کار و استراحت، یکی از این عوامل است. نمونهای از ۷ هزار مهاجر نسل دوم که در ۲۶ کشور اروپایی زندگی میکنند، نشان داده با این که آنها دارای نهادهای ناظر یکسان و نرخ مالیات بر درآمد یکسان هستند، اما فرهنگ کار در کشوری که از آن آمدهاند، در تصمیمگیری برای این که چقدر کار کنند، موثر است.
در پرسشنامهای که به این جمعیت نمونه داده شده، پرسشهایی پرسیده شده مثل این که چقدر کار در اولویت زندگی آنهاست یا این که چقدر به استراحت اهمیت میدهند. برای مثال، میان نگرش به استراحت و کار بین بلژیکیها و پرتغالیها خیلی فاصله وجود دارد.
البته باید گفت که فرهنگ استراحت کمتر از میزان مالیات بر درآمد در این که افراد بیشتر کار کنند، تاثیر دارد. همچنین باید گفت که بین معیارهای مردان و زنان در تصمیمگیری برای ساعتهای کاری، اختلاف وجود دارد. ظاهرا، نزد مردان مشوقهای مالی برای بیشتر کار کردن، مهمتر از زنان است و برای زنان، اهمیت استراحت در زندگی بیشتر از مردان است.