با كنار هم قرار دادن آمارها معلوم ميشود
یک میلیون نفر در بازار کار گم شدهاند
ساعت 24- بازار کار ایران در شرایط حاضر چند ویژگی دارد: افزایش عرضه نیروی کار تحصیلکرده و دانشگاهی نسبت به تقاضای این نیروها که منجر به نرخ بیکاری بالای این گروه شده است از مهمترین ویژگیهای بازار کار است.
ابهام در شاخصهاي اصلي بازار كار به ويژه شمار بيكاران كه از ۲.۶ ميليون نفر آمارهاي رسمي شروع و به گمان برخي كارشناسان تا چهار ميليون نفر ميرسد نيز از ويژگيهاي اين بازار است. عدم تعادل در شغلهاي موجود از سمت تقاضا با تمايل نيروي كار به طوري كه جامعه نياز به كارگر، صافكار، لولهكش، كارگر ساختماني دارد، متقاضيان كار ميخواهد در ادارههاي دولتي شاغل شوند نيز از ويژگيهاي اين بازار است.
به گزارش ساعت 24،برخي از اقتصاددانان ايراني به ويژه مسعود نيلي كه در حال حاضر مشاور ارشد اقتصادي رييسجمهور است بارها به تهديد آتي جامعه از طرف متقاضيان شغل اشاره كرده است و شمار بيكاران فعلي را نيز بالاتر از آمارهاي رسمي ميداند. تحليلهاي آينده بازار كار نشان ميدهد كه ۵ ميليون دانشجوي فعلي حداكثر تا ۴ سال ديگر به بازار كار سرازير ميشوند و اگر شمار بيكاران فعلي را نيز ۳ ميليون فرض كنيم جامعه ايراني بايد پاسخگوي ۸ ميليون متقاضي كار باشد كه اكثريت آنها درس خواندهاند و به شغلهاي پايين رضايت نميدهند.
مساله بسيار پيچيدهاي كه اكنون بازار كار ايران را احاطه كرده و ذهن تيزبين دكتر غلامعلي فرجادي آن را از ميان صدها عدد و رقم پيدا كرده است، گم شدن شمار قابل توجهي از متقاضيان كار است. او ميگويد: در سالهاي ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ كل جمعيت فعال ايران كمتر از ۳۰۰ هزار نفر افزايش يافته است. به اين ترتيب در ۵ سال ياد شده به طور متوسط فقط ۶۰ هزار نفر در سال وارد بازار كار شدهاند. از طرف ديگر در سالهاي ۱۳۹۰ و ۱۳۹۲ به ترتيب شمار بيكاران ۳.۵ ميليون نفر و ۲.۵ ميليون نفر بودهاند كه به معناي ايجاد يك ميليون شغل در اين سالهاست. به گزارش ساعت 24،با توجه به رشد منفي اقتصاد در سالهاي ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲ و با توجه به اينكه در سالهاي ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ فقط ۱۴۰ هزار شغل ايجاد شده است بايد پرسيد اين يك ميليون نفر كجا هستند.
به نظر ميرسد فرار از جستوجوي كار در ميان بيكاران ايراني به يك روش تبديل ميشود و مساله خطرناك اين است كه اين گروه از كجا درآمد به دست ميآورند؟ اگرچه آماري در اين باره وجود ندارد كه منابع درآمدي اين افراد چيست اما ميتوان حدس زد كه فعاليتهاي سوداگرانه رشد مييابد و كار سخت ميشود.
به گزارش ساعت 24،برخي از اقتصاددانان ايراني به ويژه مسعود نيلي كه در حال حاضر مشاور ارشد اقتصادي رييسجمهور است بارها به تهديد آتي جامعه از طرف متقاضيان شغل اشاره كرده است و شمار بيكاران فعلي را نيز بالاتر از آمارهاي رسمي ميداند. تحليلهاي آينده بازار كار نشان ميدهد كه ۵ ميليون دانشجوي فعلي حداكثر تا ۴ سال ديگر به بازار كار سرازير ميشوند و اگر شمار بيكاران فعلي را نيز ۳ ميليون فرض كنيم جامعه ايراني بايد پاسخگوي ۸ ميليون متقاضي كار باشد كه اكثريت آنها درس خواندهاند و به شغلهاي پايين رضايت نميدهند.
مساله بسيار پيچيدهاي كه اكنون بازار كار ايران را احاطه كرده و ذهن تيزبين دكتر غلامعلي فرجادي آن را از ميان صدها عدد و رقم پيدا كرده است، گم شدن شمار قابل توجهي از متقاضيان كار است. او ميگويد: در سالهاي ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ كل جمعيت فعال ايران كمتر از ۳۰۰ هزار نفر افزايش يافته است. به اين ترتيب در ۵ سال ياد شده به طور متوسط فقط ۶۰ هزار نفر در سال وارد بازار كار شدهاند. از طرف ديگر در سالهاي ۱۳۹۰ و ۱۳۹۲ به ترتيب شمار بيكاران ۳.۵ ميليون نفر و ۲.۵ ميليون نفر بودهاند كه به معناي ايجاد يك ميليون شغل در اين سالهاست. به گزارش ساعت 24،با توجه به رشد منفي اقتصاد در سالهاي ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲ و با توجه به اينكه در سالهاي ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ فقط ۱۴۰ هزار شغل ايجاد شده است بايد پرسيد اين يك ميليون نفر كجا هستند.
به نظر ميرسد فرار از جستوجوي كار در ميان بيكاران ايراني به يك روش تبديل ميشود و مساله خطرناك اين است كه اين گروه از كجا درآمد به دست ميآورند؟ اگرچه آماري در اين باره وجود ندارد كه منابع درآمدي اين افراد چيست اما ميتوان حدس زد كه فعاليتهاي سوداگرانه رشد مييابد و كار سخت ميشود.
