پیروزی‌های راست افراطی در اروپا

انتخابات پارلمان اروپايي همچون انتخابات در بريتانيا و فرانسه با پيروزي احزاب راست افراطي مواجه شد، آنچنان‌كه سنجش افكار عمومي در فرانسه نشان از افول محبوبيت رييس‌جمهور و حزب سوسياليست وي دارد. آن‌طرف‌تر، در امريكا نيز محافظه‌كاران جمهوريخواه از هم‌اكنون فشارهاي روز افزوني به دولت اوباما وارد مي‌كنند و مزاحم سياست‌هاي او هستند. نيروهاي محافظه‌كار در اين كشور ظاهرا در همه جا خود را در جايگاه حق دانسته و رقيب را از هر نوع كه باشد، ناحق و مستوجب سركوب مي‌دانند و اغلب سلاح و جنگ را راه‌حل نهايي يا به هرحال ضامن منافع مادي و قدرت مداري سودجويانه خودشان دانسته‌اند. وقتي هانتينگتون مرحوم در مقاله و كتاب شاخص خودش، برخورد تمدن‌ها، رقابت اصلي جهاني را .

به حوزه‌هاي تمدني مسيحي، اسلامي، كنفسيوسي، هند و ... تقسيم كرد و برخورد و جنگ ميان آنها را گريزناپذير دانست، مخالفان غيرمحافظه‌كار برآشفتند و انتقادهاي فراوان شد اما نيروهاي محافظه‌كار متعلق به حوزه‌هاي تمدني موردنظر او گويي از آن نظر بدشان هم نيامد! اينان نيز جنگ را فارغ از اينكه نتيجه‌اش چه باشد خوش مي‌دارند، آشتي و سازش و زندگي آرام و همزيستي را برخلاف اصول خود مي‌انگارند و دليل يا بهانه كافي به دست تندروهاي مقابل مي‌دهند كه در پوشش‌هايي مانند مخالفت با مهاجران، خلوص تمدن مسيحي و فرهنگ بومي خود آراي عوام را كه گرايش بيشتري به قدرت و قدرت نمايي و بيگانه ستيزي دارند به خود جلب مي كنند؛ مسائلي كه يكي از نتايج بارز آن موفقيت راست‌افراطي اروپا در انتخابات اخير پارلمان اروپايي است. واقعيت اين است كه پارلمان اروپايي بيشتر جنبه نمادين دارد، با اختيارات محدود و شركت‌كنندگان در انتخابات آن را بيشتر نيروهاي سازمان يافته‌تر و عوام تحت تاثير مواعظ روزهاي يكشنبه تشكيل مي‌دهند. اما، به هر حال نوعي آيينه افكار تحريك شده عوامانه‌يي است كه از جمله با تجربه ساليان دراز تبليغات عليه دولت ايران حسن نيت كمتري در رابطه با ايران و مساله هسته‌يي دارند. با اين حال هم‌اكنون نيز اغلب پارلمان‌ها و دولت‌هاي اروپايي چندان به دور از تمايلات دست راستي و جنگ‌طلبانه نيستند. آنچنان‌كه پيروزي قاطع آنان در هلند نمونه قابل توجهي است. اما موضوع پيروزي راست‌افراطي در پارلمان اروپايي هنگامي در ارتباط با ايران جالب‌تر مي شود كه توجهي به بازنشستگي خانم اشتون، مسوول سياست خارجي اتحاديه اروپا و مذاكره‌كننده اصلي گروه 1+5 كه پس از گذشت چند سال درك و تفاهم بهتري از اين مقوله يافته است، داشته باشيم. بازنشستگي شخصي كه معلوم نيست جانشين او تحت شرايط جديد چه كسي باشد و چه برخوردي در خصوص پرونده هسته‌يي ايران داشته باشد. اين واقعيت به علاوه محدوديت‌هاي اوباما كه تحت فشار روز افزون محافظه‌كاران جمهوريخواه قرار دارد ايجاب مي‌كند كه نيروهاي راست ايراني نيز از برخي منافع مألوف دست برداشته و با كمتر كردن ممانعت‌ها اجازه دهند تيم هسته‌يي ايران در ادامه مذاكرات كنوني با بهره‌مندي از فرصت كنوني بتواند اين مانع بزرگ سياسي و اجتماعي پيش‌رو را به‌خوبي حل و فصل كند.

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: