رشد تولید تضمینکننده اقتصاد بدون نفت
این سخنان آقای رییسجمهور با تفسیرهای متفاوت كارشناسان و اقتصاددانان و فعالان صنعت مواجه شد. یك دسته از تفسیرها این بود كه چون قیمت در بازارهای جهانی به كمترین اندازه در ۱۲ سال گذشته سقوط كرده است و همچنین عربستان سعودی در رویارویی با ایران میزان تولیدش را افزایش داده و بازار را لبریز از نفت كرده است ایران توانایی بیشتری برای كسب درآمد نفت ندارد.
اگر این فرض را كنار بگذاریم و خوشبینانه نگاه كنیم كه دولت یازدهم قصد دارد از محلی غیر از صادرات نفت مخارج اداره كشور را تامین كند، به این پرسش میرسیم كه این محل كجاست؟ بدون چون و چرا باید پذیرفت كه اخذ مالیات از صاحبان كسب و كار در سطوح خرد و میانه و كارمندان و كارگران ایران محل كسب درآمد از محل مالیات به حساب میآیند و البته مالیات بر واردات و حقوق و عوارض گمرك نیز قابل توجه است.
در شرایط ادامه ركود فعلی آیا تولید میتواند محل رشد درآمدهای مالیاتی باشد؟ تجربه نشان میدهد كه پاسخ منفی است. دستكم در صنعت قند و شكر كه به دلیل اتخاذ سیاستهای غلط كه از ناحیه یك فرد و یك مدیر رفته از بخش كشاورزی به روزهای بسیار سخت رسیده است افزایش درآمد مالیاتی برای دولت ناممكن است. كارخانههای قند و شكر گرفتاری شدید دارند و حتی توانایی پرداخت بدهیهای خود را نیز ندارند تا برسد به اینكه بخواهند مالیات بیشتری دهند.
در صورتی كه دولت محترم قصد دارد وعده رییس دولت را محقق كند باید به بخش تولید توجه واقعی و هدقمند كند. یكی از راههای رشد تولید این است كه درجه رقابتپذیری تولید داخلی با واقعی كردن نرخ ارز افزایش یابد. در شرایطی كه نرخ تبدیل ریال به دلار را به صورت غیرواقعی در سطحی پایین نه داریم نمیتوان انتظار داشت كه كالاهای وارداتی دامپینگ شده به سبد مصرف خانوادهها راه نیابد.
علاوه بر این دولت محترم برای رشد تولید چارهای جز اینكه برای یك دوره معین از تولید كالاهای استراتژیك حمایت كند و راه را برای تقویت آنها هموار كند ندارد. نمیتوان از تولید انتظار داشت كه كاستیهای سیاستگذاری به نفع واردات را در یك دوره كوتاهمدت جبران كند.
افزایش رشد تولید برای اینكه ستون محكم مالیات را تشكیل دهد نیازمند مدیرانی است كه به این مقوله اعتمادو باور داشته باشند و از صمیم قلب و با همه نیروی مادی و سازمانی راه رشد تولید را صاف كنند. بدون وجود مردان و زنان باورمند به تولید داخلی همواره باید نگران باشیم كه سیاستهای ضد تولید در لباسهای زیبا و شعارهای فریبنده پایههای صنعت را به لرزه درآورد.
در حال حاضر صنعت قند و شكر، لبنیات، كفش و كیف و نساجی و پوشاك و لاستیك و لوازم خانگی و... به محاق رفتهاند و از آنها نمیتوان انتظار درآمد مالیاتی داشت. راه را برای تولید باز كنید تا شعار اقتصاد بدون نفت لباس عمل بپوشد.
