اسپوندیلیت آنکیلوزان(بیماری ماری ـ استرامپل؛AS) ـ spondylitis ankylosing
اسپوندیلیت آنکیلوزان(بیماری ماری ـ استرامپل؛AS) ـ spondylitis ankylosing
| اسپوندیلیت آنكیلوزان عبارت است از یك بیماری مفصلی پیشرونده و مزمن همراه با التهاب و سفتی. با حالت «خم شدن به جلو» ناشی از سفتی ستون فقرات و ساختارهای حمایت كننده آن مشخص میگردد. ناحیه ساكروایلیاك مفاصل لگن، مهرهای كمری، سینهای و گردنی را درگیر میكند. |
 |
| در داخل خانوادهها، مردان و زنان به یك اندازه مبتلا میشوند. در جمعیت عمومی مردان 5-4 برابر زنان مبتلا میگردند و شروع بیماری معمولاً در اواخر دهه دوم یا اوایل دهه سوم زندگی است. |
| ـ علایم شایع: |
| ۱. كمخونی |
| ۲. سفتی عضلات |
| ۳. خستگی؛ كاهش وزن |
| ۴. سفتی كه در صبحها بدتر است. |
| ۵. التهاب عنبیه (در تقریباً 25% از بیماران). |
| ۶. در دورههای راجعه كمردرد، درد میتواند در طول عصب سیاتیك نیز ایجاد گردد. |
| ۷. مفاصل اندامهای فوقانی و تحتانی پاها و دستها ممكن است درگیر شوند. |
| ۸. بدتر شدن پیشرونده علایم. درد غالباً از قسمت تحتانی پشت به قسمت میانی پشت یا بالاتر از آن در گردن گسترش مییابد. |
| ـ علل بیماری: |
| ناشناخته ولی ممكن است ناشی از تغییرات ژنتیك یا اختلالات خودایمنی باشد. |
| ـ عوامل افزایشدهنده خطر: |
| سابقه خانوادگی اسپوندیلیت آنكیلوزان. |
| ـ پیشگیری: |
| پیشگیری خاصی ندارد. |
| ـ عواقب مورد انتظار: |
| در حال حاضر این بیماری غیرقابل علاج تلقی میگردد. علایم به طور پیشبینی نشدهای پیشرفت میكنند و حملات خفیف تا متوسط و دورههایی از فروكش كردن كامل بیماری وجود دارد. با درمان میتوان علایم را تسكین و كاهش داد و بیشتر بیماران میتوانند زندگی طبیعی را پیش بگیرند. گاهی بیماری شدید است و به خاطر بدشكلیهای ایجاد شده، ناتوان كننده میگردد. |
| ـ عوارض احتمالی: |
| ۱. آمیلوئیدوز |
| ۲. بیماری ریوی |
| ۳. بیماری گوارشی |
| ۴. بیماری دریچه قلب |
| ۵. نارسایی احتقانی قلب |
| ۶. ناتوانی و بیحركتی دایمی |
| ۷. التهاب چشم كه به ندرت منجر به كوری میگردد. |
| ۸. تحت فشار قرار گرفتن عصب كه باعث كرختی اندامها میگردد. |
| ـ درمان: |
| ۱. سیگار نكشید. |
| ۲. ممكن است مشاوره فیزیولوژیك توصیه گردد. |
| ۳. پرتودرمانی به ستون فقرات (تنها در صورت شكست سایر روشهای درمانی). |
| ۴. قبل از فعالیت بدنی برای تسكین درد، از دوش آب داغ یا كمپرسهای گرم استفاده كنید. |
| ۵. اهداف درمان عبارتند از كاهش بدشكلی بیشتر، آسودهسازی بیمار و تسكین سایر علایم |
| ۶. آزمونهای تشخیصی میتوانند شامل بررسیهای آزمایشگاهی خون و رادیوگرافی ستون فقرات باشند. |
| ۷. جراحی برای جایگزینی لگن آسیب دیده یا قرار دادن پیوندهای استخوانی در ستون فقرات (تنها در مراحل پیشرفته). |
| ۸. روی پشت خود بر روی یك تشك محكم بخوابید. سعی كنید از بالش استفاده نكنید یا اینكه از یك بالش كوچك استفاده كنید. |
| ۹. درمان شامل فعالیتهای ورزشی برای روشهای تنفس، حفظ وضعیت مناسب و به كار گرفتن گروههای عضلانی (در خلاف جهت بدشكلی احتمالی) است. رعایت درمان توسط بیمار، مهم است. |
| ـ داروها: |
| ۱. داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی به كاهش ناراحتی كمك میكنند. |
| ۲. سولفاسالازین، ویتامین D و داروهای سركوبگر ایمنی، گزینههای بالقوه هستند. |
| ۳. مسكنهای قویتر و شلكنندههای عضلانی ممكن است برای دورههای زمانی كوتاه تجویز گردند. |
| ـ فعالیت: |
| ۱. تا حد توان خود، فعالیت كنید. |
| ۲. برای حفظ وضعیت قرارگیری مناسب و برای این كه تا حد امكان راست بایستید، ورزش كنید. |
| ۳. از فعالیتی كه بر پشت شما فشار وارد كند و از ورزشهای تماسی كه احتمال خطر بالای آسیب به ستون فقرات دارند) اجتناب كنید. |
| ۴. در صورت امكان به طور منظم شنا كنید، شناور شدن در آب به شما اجازه خواهد داد كه راست راه بروید و نواحی دردناك راحتتر خواهند بود. |
| ـ رژیم غذائی: |
| رژیم غذایی خاصی ندارد. |
| ـ در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید: |
| ۱. اگر شما یا فرزندتان علایم اسپوندیلیت آنكیلوزان را داشته باشید. |
| ۲. اگر در طول درمان موارد زیر پیش بیایند: تب، ممكن است نشانگر عود یك مرحله حاد باشد و همچنین افزایش درد و ناتوانی علیرغم اقدامات مذكور. |
