نقش و سهم دولتي ها و خصولتي در ايران چقدر است
چرا بخش خصوصی ایران بلند پرواز نیست
ساعت 24-شادروان حسن حبیبی در سال ۱۳۷۱ معاون اول رییس جمهور وقت یعنی آیت الله اکبر هاشمی رفسنجانی بود . او به تشخیص دولت سوت حرکت قطار خصوصی سازی در اقتصاد ایران را به صدا درآورد . گمانه زنی ها این بود که در یک دوره ۵ ساله سهام شرکتهای کوه پیکر در صنعت ، در معدن ، در حمل ونقل ، در بانکداری ودر سایر فعالیتها با روش مناسب به بخش خصوصی واقعی فروخته می شود و دو اتفاق بزرگ رخ می دهد.
رخداد سترگ قابل انتظار اين بود كه بخش خصوصي در اقتصاد و در سياست جانشين دولت مي شود. ٢٣سال پس از به حركت درآمدن قطار خصوصي سازي كه به گفته دكتر موسي غني نژاد مايه خرسندي بود اما به نظر مي رسد در همان پله اي ايستاده ايم و نقش بخش خصوصي در اقتصاد و در سياست به قول دكتر حسين عبده تبريزي اندك است . بخش خصوصي ايران به نظر مي رسد جسارت لازم براي جهش و پرش از دشواري ها را ندارد يا اينكه خرسند است كه در شرايط نوعي حريم امن دورخود كشيده و جايش محفوظ است. اين انديشه كه بايد در حرم امن ماند وكوچك و در حاشيه را همچنان درچنگ داشت انديشه اي ناپخته است. بخش خصوصي يادش باشد كوچك بودن براي هميشه ممكن نيست و احتمال بلعيده شدن از سوي غولها وجود دارد. البته برخي از صاحبان صنعت و تجارت همچنان از اينكه در گوشه اي باشند و از خوان گسترده ريخت و پاش دولتي ها بهره مند شد هواداري مي كنند . سال ١٣٩٤ و سال آينده دوران طلايي بخش خصوصي بود و خواهد بود كه بلند پروازي را تجربه كرده و ديگر نقش برادر كو چكتر را نداشته باشد . مديران دهها نهاد كارفرمايي ايران بايد در همين سالهاي پيش رو اعضاي خود را متقاعد كنند كه سقف آرزوهاي خود ربلند تر بگيرند و بالاي سر دولت بايستند. زير سايه دولت خوابيدن و شاهد خيزش خصولتي ها بودن در شان بخش خصوصي واقعي نيست. در اين روزها كه شركتهاي دولتي به ايران آمد و شد دارند مي توان بزرگ شد و اگر اين دوران تاريخ ساز را بدون فايده ملموس از دست ديگر اميد سترگ به اين زودي ها بهدست نمي آيد.
