اردوغان تنش ها را به آلمان برد
روابط بین ترکیه و آلمان چندین ماه است که سطحی از تنش و اصطکاک را تجربه می کند. از زمانی که پارلمان آلمان در ماه ژوئن تصویب کرد کشتار ارامنه توسط ترکیه در یکصد سال پیش "نسل کشی" خوانده شود، روابط اردوغان با سفیر آلمان در آنکارا، بسیار سرد شده است. رئیس جمهور ترکیه همچنین اظهارات تندی علیه اعضای ترک تبار پارلمان آلمان، از جمله جم ازدمیر عنوان کرده است. اردوغان همچنین تمام نمایندگان پارلمان آلمان را از بازدید از نیروهای مسلح آلمانی مستقر در ترکیه (به عنوان بخشی از نیروهای ناتو برای جنگ با داعش) منع کرده است. این موضوع شاید حتی باعث شود نیروهای آلمانی از خاک ترکیه خارج شوند.
اما از زمان کودتای نافرجام چند هفته پیش در ترکیه، روابط دو کشور حتی وخیم تر هم شده است. صدای حامیان اردوغان در آلمان اکنون بلندتر شده است. چندین نفر از حامیان فتح الله گولن در آلمان با تهدید به مرگ روبرو شده اند. دولت ترکیه خواستار استرداد بسیاری از آنها شده است. وینفرید کرچمان، وزیر ایالت بادن وورتمبرگ در جنوب غرب آلمان، می گوید دولت ترکیه از دولت ایالتی او خواسته تا تمام مدارسی را که با جنبش گولن در ارتباط می داند، تعطیل کند. وورتمبرگ این تقاضا را حیرت انگیز و مضحکانه خوانده است.
تمام این اتفاقات در حالی رخ داده که آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان در شرایطی بسیار پیچیده و سخت به سر می برد. در ماه مارس مرکل مذاکراتی را با ترکیه آغاز کرد که طی آن دولت ترکیه متعهد شد به ازای دریافت پول، مسافرت اتباع ترکیه به اتحادیه اروپا بدون نیاز به ویزا و همچنین مذاکرات جدید برای احتمال پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا، جلوی عبور مهاجران از دریای اژه را بگیرد. اکنون سیاستمداران در آنکارا تهدید می کنند که کل توافق نامه مذکور را فسخ خواهند کرد.
از سوی دیگر، بسیاری از سیاستمداران آلمانی در خصوص وفاداری بزرگترین جمعیت اقلیتی کشور به اردوغان و حزبش تردید دارند. ولکر کاودر، رهبر و سخنگوی فراکسیون اکثریت پارلمان آلمان می گوید: "شهروندان باید وفاداری خود را نسبت به کشوری که در آن زندگی می کنند ابراز کنند."
اما بسیاری از ترک ها دلیل اصلی این مشکل را عملکرد خود سیاستمداران آلمانی می دانند. امروزه چندین دهه از زمانی که ترکیه اعزام "کارگران مهمان" به کارخانه های آلمانی را آغاز کرد، می گذرد. با این حال سیاستمداران آلمانی هنوز بر این تصورند که این ترک ها یک روز به خانه باز می گردند. از همین رو، کار چندانی برای جذب فرهنگی و یکپارچه سازی مهاجران ترک با جامعه آلمان صورت نگرفته است. انشقاق در وفاداری ترک های ساکن آلمان را می توان نتیجه همین سیاست اشتباه قلمداد کرد.
ترجمه: فرهاد فرجاد