تهدید پاییندستیها و سکوت در برابر انحصارگران
رییس سازمان حمایت از مصرفکنندگان و تولیدکنندگان توجه کافی ندارد که تولیدکنندگان این کالاها نه دلار ارزان دریافت میکنند، نه ریال ترجیحی به آنها داده میشود. نه نهادی مانع واردات قانونی آنها میشود و نه اصولا انحصاری وجود دارد. وقتی نهاد دولت هیچ امتیازی به تولیدکنندگان نمیدهد آیا حق دارد آنها را تهدید کند؟
در حالی که این روزها دهها تشکل صنعتی از فولاد مبارکه گلایه دارند که در عرضه ورق فولادی به داخل رعایت قیمتها را نمیکند و قیمت فروش این کالا در داخل ۲۰ تا ۳۰ درصد بالاتر از قیمتهای صادراتی همان کالاهاست، چرا سازمان حمایت از تولیدکنندگان لوازم خانگی که مصرفکننده کالای فولاد مبارکه هستند حمایت نمیکند و چرا نمیگوید که این کالا را مشمول قیمتگذاری میکند؟
چرا وقتی صدها تولیدکننده پلاستیک و پلیمر از غولهای پتروشیمی شکایت میکنند که با صادرات ارزان اجازه نمیدهد که مواد اولیه این کارخانهها ارزانتر به دست آنها برسد، به حمایت از تولیدکنندگان، غولهای پتروشیمی را تهدید نمیکند. از آن مهمتر وقتی قیمت هر دلار امریکا به مثابه ارز شاخص در ایران در یک دوره کوتاه ناگهان ۱۰ درصد رشد قیمت را تجربه میکند و چشماندازها نیز روند افزایشی آن را نشان میدهد، چرا سازمان حمایت از تولیدکنده دفاع نمیکند و عرضهکنندگان ارز را تهدید نمیکند.
به گزارش ساعت ۲۴، واقعیت این است که در ایران تولیدکنندگان متوسط و کوچک همواره زیر فشار سازمانهای دولتی قرار دارند و حتی سازمانی مثل سازمان حمایت که فلسفه وجودیاش زیر سوال است نیز وقتی میخواهد خودی نشان دهد به سراغ آنها میرود.
دو روز پیش نزدیک به ۲۰ تشکل صنعتی کارفرمان وابسته به صنایعی که مصرفکننده مس، فولاد، آلومینیوم، فرآوردههای پتروشیمی بودند در نامه سرگشاده از انحصارها شکایت کردند و آقای نوابی هنوز دراین باره واکنش نشان نداده است.
در شرایطی که رقابت در بازار لوازم خانگی شدید است و هر کالایی مثل یخچال عرضهکنندگان متعدد دارد و در وضعی که گفته میشود رکود فروش وجود دارد و مصرفکنندگان میدانند از کدام لوازم خانگی باید خریداری کنند. تهدید تولیدکنندگان موجب دلسردی همین شمار اندک سرمایهگذاران خواهد شد و آنها را نیز تبدیل به واردکننده میکند و باید از این کار اجتناب شود.
